ευρώ

De euro. Het zag er allemaal zo mooi uit. Goed voor de handel en we konden in heel Europa met één munt betalen. Handig voor de vakantie. Maar we werden direct al belazerd bij de invoering van de nieuwe munt. Zoals jaren later ook werd toegegeven. We betaalden 2,20371 gulden voor één euro terwijl die in feite maar twee gulden waard was. Ons geld werd in één klap 10 procent minder waard. En we werden dubbel gepakt. Na het omprijzen bleek van veel artikelen vooral het
gulden-teken te zijn vervangen door €. De cijfers op de prijskaartjes bleven vaak nagenoeg gelijk. Vooral de horeca werd hierom berucht.

Maar daar bleef het niet bij. Om mee te mogen doen moeten landen voldoen aan een reeks toelatingseisen. Rond 2000 waarschuwden, vooral Noord-Europese, economen en centrale bankiers ervoor dat er niet lichtzinnig met die eisen mocht worden omgesprongen. Maar de politiekers hadden daar geen boodschap aan. Hoe meer zielen hoe meer vreugd. Zonder fatsoenlijk de boeken te controleren kon een land de euro invoeren. De Grieken zagen hun kans schoon. Met allerlei kunstgrepen verfraaiden zij de cijfers en met die dubbele boekhouding slopen zij de eurozone binnen. Toen bleek dat zij de kluit belazerd hadden was het te laat. Niemand die zich daar druk over leek te maken.

Nu krijgen we de rekening gepresenteerd. Weer zijn wij de klos. Griekenland kan niet meer aan zijn verplichtingen voldoen. De kans dat de Grieken hun leningen terugbetalen wordt geschat op 30% tot 50%. Maar we kunnen hen, hoezeer ze dat ook hebben verdiend, niet aan hun lot overlaten. Uit puur eigenbelang. Als Griekenland omvalt dan is het domino-day. In recordtempo zullen de economieën van andere zwakke euro-broeders instorten en vervolgens ook die van ons. Europese banken, waaronder ook Nederlandse, hebben alleen al bij Griekenland rond de 175 miljard euro aan leningen uitstaan. We kunnen wel ontzettend boos worden op de Grieken die de boel hebben bedonderd en op de banken die zo roekeloos leningen aan Griekenland hebben verstrekt maar we moeten ze helpen. Er zit niks anders op. Het is erop of eronder. Een kwestie van overleven.

En wat moet er na de redding van Griekenland gebeuren? We zullen daarover heel goed moeten nadenken. Griekenland, Portugal en Spanje kunnen we niet uit de euro zetten. Moeten we er dan zelf maar uitstappen? Eventueel samen met enkele andere landen een nieuwe munt invoeren of halen we de gulden terug? Net als Engeland en Zweden die hun eigen munt hebben gehouden.

Of moeten we juist de andere kant op? Verder op weg naar een sterk centraal Europees gezag. Ondanks alle nadelen. Is Europa in staat om met al haar culturele verschillen en veelheid aan talen toe te groeien naar één slagvaardige staat? Hoe houden we dan goede democratische waarden en sociale rechtvaardigheid in stand, hoe kunnen we voorkomen dat kleine landen als Nederland vervagen in zo’n superstaat?

Een ding is zeker. Wil Europa een rol van betekenis op het wereldtoneel blijven spelen en haar welvaartsniveau vasthouden dan zijn de Europeanen tot elkaar veroordeeld. Een gezamenlijke sterke Europese economie is in ons aller belang.

Mét of zónder euro.

Renteniers

Overheden verworden hoe langer hoe meer tot renteniers. Provincies en gemeenten bewaken als leeuwen hun gigantische spaarpotten, de “reserves”. Bij elkaar opgeteld gaat het om miljarden euro’s die op bankrekeningen liggen te verroesten. Alleen een deel van de rente wordt gebruikt om te investeren. Als we geluk hebben tenminste. De provincie Gelderland houdt bijvoorbeeld een groot deel van de jaarlijkse rente, 100 miljoen euro, buiten de begroting. Het Gelderse varken, een miljardenpot, is kennelijk nog niet vet genoeg.

Al dat geld is door burgers opgebracht. Via de belastingen of de energienota. En nu de nood met de kredietcrisis aan de man komt blijven ze die spaarvarkens toch verder vetmesten. Hoezo “reserves”? De maatschappij verarmt en de rijksoverheid, de enige overheid die géén geld heeft, ziet zich gedwongen tot draconische bezuinigingen.

Het wordt tijd dat dat geld wordt teruggesluisd naar de plek waar het hoort, de maatschappij. Te beginnen bij de provincies. Instituties waarvan er enkele, waaronder de provincie Gelderland, zich hebben ontwikkeld tot superrijke, arrogante, bureaucratische wangedrochten.

Vraag het bijvoorbeeld eens aan de Gelderse boeren. Met Natura 2000 moet een Europees netwerk van aaneengesloten natuurgebieden ontstaan waar de dieren zich vrijelijk kunnen verplaatsen. Een belangrijk onderwerp in Gelderland maar de provincie maakt er een potje van. Er zijn rond de 35 (vijf-en-dertig) commissies die zich allemaal met een of ander aspect van Natura 2000 en de rol van agrarische bedrijven en landeigenaren daarin bezighouden. Achter tekentafel en bureau worden mooie plannen bedacht. Als het kan tot op de vierkante millimeter. Maar in de praktijk blijken ze niet of nauwelijks uitvoerbaar. En het doel, een aaneengesloten natuurgebied, raakt steeds verder uit zicht. Dat weten ze intussen wel maar toch wordt er stug doorgegaan. Boeren worden er stapelmesjokke van. Ik las dat een wethouder (als ik me goed herinner uit Ede) onomwonden meedeelde niet langer aan dit circus mee te werken.

Neem de Hoge Veluwe. Vorige week stond er een interessant interview met de directeur van het park, baron Van Voorst tot Voorst, in de Gelderlander. Het park is particulier bezit en de eigenaar, de stichting Hoge Veluwe, werkt niet mee aan Natura 2000. Het park blijft afgeschermd met hekken en wildroosters. De Hoge Veluwe houdt z’n eigen broek op. Met vijfenveertig mensen beredderen ze het hele uitgestrekte park. Zonder subsidies, zonder commissies en zonder overheidsbemoeienis. En dat willen ze daar graag zo houden.

Of vraag het eens aan de mensen in Dieren. Het budget voor de Traverse-variant 3a is volgens gedeputeerde staten onvoldoende. Er is een tekort van 10 miljoen euro. Nou en? Komt er dan niemand op het idee om eens in de provinciekluis te gaan kijken en met een voorstel te komen om daar een stapeltje bankbiljetten uit te halen?

Den Haag maakt zich op voor de grootste bezuinigingsronde van na de Tweede Wereldoorlog. De provincies liggen in het schootsveld. Mijn zegen hebben ze. Dat heeft in ieder geval de provincie Gelderland aan zichzelf te danken. Dat komt ervan als je op zo’n berg gemeenschapsgeld blijft zitten. Die beheerd wordt door renteniers en bureaucraten waar burgers geen moer aan hebben.

Grien Vellie

Rond de eeuwwisseling werd het Californische Santa Clara Valley bekend als Silicon Valley, een spontane samenklontering van honderden grote en kleine computer- en internetbedrijven die bij elkaar in de buurt wilden zitten. Nou, die Amerikanen worden bedankt hoor. Dat concept, een concentratie van bedrijven en organisaties met een gemeenschappelijk kenmerk, wordt overal ter wereld nagebootst. De valley’s schieten als paddestoelen uit de grond. Gecreëerd door bestuurders die hun stad, dorp of streek (en zichzelf natuurlijk) op de kaart willen zetten. Kunstmatig en vrijwel altijd tot mislukken gedoemd.

De Valley-gekte heeft ook het nieuwe college van Rheden bereikt. Het lijstje valley’s in de Cool Region (Stadsregio Arnhem-Nijmegen) wordt verder uitgebreid. De Health Valley (Nijmegen), de Food Valley (Wageningen) en de Wellness Valley (Renkum) krijgen gezelschap van de Rhedense Green Valley.

Fantastisch! We kunnen de toeristen straks een mooi Valley-arrangement aanbieden. Ze komen zich eerst verbazen in Green Valley, daarna lekker badderen in Wellness Valley, voor een hapje en een drankje naar Food Valley waarna ze zich laten opkalefateren in Health Valley. Ja, de wereldsteden stromen leeg. Bereid u voor op de valley-minnende horden.

Het coalitieakkoord zegt: “Wij vinden het van groot belang om juist de groene uitstraling van onze gemeente verder te benutten.” en ”Er wordt een programma recreatie en toerisme opgesteld, waarin de gemeente, bedrijven en organisaties hun initiatieven op dit vlak bundelen.” Hoe geweldig groot dat belang is wordt al snel duidelijk: het mag niks extra kosten.

Maar, hoor ik u zeggen, die ecologische poorten dan? Twee van die dingen bevinden zich in Rheden. Dat is toch uniek? Ja en? Die worden volgens mij aangelegd om de dieren vrije doortocht te verlenen. Of gaan we die poorten nu toch maar volplempen met campings?

Valt Rheden met zo’n valley dan misschien op een andere manier op? Even op internet gekeken. Dat Rhedense Green Valley belandt straks in een van de diepste troggen van de Google-oceaan. De zoekmachine geeft nu al 53.3000.000 hits op die woorden. “Green Valley” (ingekapseld door aanhalingstekens) scoort 3.750.000 treffers. Ik zal u de cijfers van de andere valley’s besparen hoor. Maar die doen daar niet voor onder. Hoezo onderscheidend?

Marketing-prietpraat. Even ’n paar adviesjes. Voor Doesburg denk ik aan Mustard Valley, Brummen wordt Paper Valley en Rozendaal zetten we op de kaart als Cheaters Valley. Waar mag ik de rekening heen sturen?

Welke halve zool trapt er nou in die gladde praatjes? Weet u wat er gaat gebeuren? Er wordt weer een dik pak papier geproduceerd dat verluchtigd met prachtige foto’s, schetsen en tabellen gaat liggen stofhappen in een of andere bureaulade. Gebakken lucht dus. Laten we dáár nu eens op bezuinigen. Het spaart ’n paar bomen, 0,2 wethouder, ‘n halve ambtenaar, ‘n extern adviesbureau en dertig vergaderingen uit. Past helemaal in de duurzaamheidstrend.

Intussen moet ik me maar zien te redden. Ik mag op vakantie en voor al die groene congresgangers waar we straks over struikelen niet met mijn mond vol tanden staan. Gauw oefenen. Er zit niks anders op.

“Haai fooks, aj em Tiejoo from dze Grien Vellie. In dze Koel Riezjun.”

Managen van verwachtingen

Hèhè, Rheden heeft zijn nieuwe coalitie. VVD, CDA, D66, GroenLinks en ChristenUnie zijn nu officieel vijf handen op één buik.

Het eerste aandachtspunt in het coalitieakkoord is dat “verwachtingen van inwoners, bedrijven, instellingen beter worden gemanaged”. Laten we het daar gelijk maar eens over hebben.

Om met dat “gemanaged” te beginnen: het zegt iets over de mentaliteit van de mensen die dit opschrijven, de verzakelijkte bestuurscultuur die ze voorstaan. Dat kan haast ook niet anders als je kijkt naar hun achtergrond. Deze mensen zien een gemeente door de bril van bedrijfsvoering. Zij staren zich blind op professionalisering en processen. Ons staat een bestuur van bedrijfsleiders te wachten. De powerpointpresentaties waarin burgers als “stakeholders” optreden zullen ons om de oren vliegen. Een land als China kan worden geleid door managers maar in een gemeente als Rheden ligt dat echt anders. Een democratisch bestuur zal rekening moeten houden met uiteenlopende en botsende belangen. Dan zal blijken dat niet alles in spreadsheets en diagrammen kan worden gevangen. Kijken of de nieuwbakken wethouders zich op die momenten nog bewust zijn van hun sociale, christelijke of liberale beginselen.

En die “verwachtingen” dan? Ik had liever gehad dat die vóórafgaand aan de verkiezingen beter waren gemanaged. Dat partijen ons hadden verteld welke onderwerpen voor hen van het allergrootste belang waren en welke minder.

Zo gooit GroenLinks haar sociale agenda achteloos in de prullenbak. Kreten als solidariteit, ondersteuning van kansarmen en “sterkste schouders, zwaarste lasten” zijn in het coalitieakkoord omgetoverd tot eigen verantwoordelijkheid, efficiëntie, kostenbesparing en verzakelijking. Te beginnen met werkplaats Presikhaaf die het straks met 150.000 euro minder mag doen.

Ook de andere partijen gaan niet vrijuit. Van de jeugd en gezinsparagrafen van het CDA en vooral van de ChristenUnie zijn slechts wat algemene vaagheden in het akkoord terug te vinden.

D66 heeft het in haar verkiezingsprogramma over kleinschalige voorzieningen waarin de mens centraal staat. In het coalitieakkoord wordt aangekondigd dat de servicecentra in Velp en Dieren, voorzieningen die letterlijk dicht bij de inwoners staan, worden gesloten. De partij was ook blij met de drie openbare bibliotheken en Musica Allegra. In het akkoord wordt juist aan de poten van die instellingen gezaagd.

Die kritiek geldt trouwens ook de VVD. Die vond dat cultuur moet worden afgestemd op de behoefte van de inwoners. Maar ja, dat geldt kennelijk niet voor het klootjesvolk dat van volksvoorzieningen als de bibliotheek en de muziekschool gebruikmaakt. En de VVD heeft de bescherming van de boeren bij GroenLinks ingeleverd. Daarvoor hebben de groenen maar al te graag hun sociale teksten uitgegumd en negeren ze de bebouwing van Nimmer Dor. Als de hertjes maar tot aan de IJssel kunnen komen. Trouwens, niet geheel onbelangrijk, de VVD sluit een verhoging van de OZB niet uit.

Is er dan niks positiefs over deze coalitie te melden? Natuurlijk. Maar ik ben geen persvoorlichter van de gemeente. Kunnen ze best zelf. Dat is bij dit college in goede handen. Daar heb ik alle vertrouwen in.

Ik ben nu even andere verwachtingen aan het managen.

Contract

Chelsea Clinton, de dochter van Bill en Hilary, heeft trouwplannen. “Wel”, dacht Chelsea, “De lessen van pa komen nu goed van pas.” Ze heeft alvast in het prenuptial agreement, het huwelijkscontract, laten opnemen dat haar toekomstige man met 10 miljoen dollar over de brug moet komen als hij vreemd gaat.

Golfer Tiger Woods huilde krokodillentranen toen zijn escapades buitenshuis aan het licht kwamen. Ze gingen er bij het Amerikaanse volk in als koek. Zijn vrouw Elin dacht er het hare van. Zij liet Tiger een nieuwe prenuptial tekenen. Elin vangt 75 miljoen dollar als ze nog zeven jaar bij Tiger blijft. Handige meid die Elin. Ik vraag me trouwens af wat er na het verstrijken van die zeven jaren gaat gebeuren. Pakt Elin dan die 75 miljoen en zegt ze tabee tegen Tiger? Plakt ze er voor een stapeltje dollars nog wat jaartjes aan vast of is het juist Tiger die haar na zeven jaar zat is en inruilt voor een groen blaadje?

Ja, die Amerikanen toch. De liefde van de Amerikaanse vrouw gaat door de portemonnee. Die denkt “Liefde is mooi maar een huwelijkspolis en een vet pensioen zijn beter.”

Zulke regelingen zouden we mooi kunnen gebruiken bij onze verkiezingen. Wij gaan immers ook een soort contract aan met de partij van onze keuze. Met onze stem schenken wij die partij ons vertrouwen. Maar de garantie vervalt zodra wij het rode potlood neerleggen. Dan hebben wij vier jaar niets meer in de melk te brokkelen. Dat leidt niet zelden tot kiezersbedrog. Zie Arnhem. De haven in het Rijnboogplan was daar het belangrijkste verkiezingsitem. D66 en de VVD waren vóór de raadsverkiezingen nog voorstander van die haven. Maar nu daar voor hen het pluche lonkt laten zij de haven vallen als een baksteen. Hun kiezers in verbijstering achterlatend. Ook in Rheden zit D66 onrustig op de draaikruk. In januari achtte deze partij variant 3 voor de Traverse Dieren niet realistisch. Tien dagen ná de verkiezingen vindt D66 het teleurstellend dat de provincie variant 3 blokkeert. De D66-slogan “ Het kan anders!” krijgt zo een bijzondere invulling.

Een stemcontract zou een goede remedie zijn. Als de liefde over is, als een partij onze stem anders gebruikt dan we mochten verwachten, lichten we het contract. Niet pas na vier jaar maar onmiddellijk. In het stemlokaal krijgen we een verzegelde kopie van onze stem mee. Als wij vinden dat een partij ons bij de coalitievorming een poets bakt dan leveren we die stem weer in. Onze keuze wordt daarmee tenietgedaan en afgetrokken van het aantal stemmen van de betrokken partij. Als er genoeg stemmen worden ingeleverd kan dat dus zetels gaan kosten. Die mogen niet meer worden bezet. Ook niet door andere partijen. Dat zou de dames en heren politici wel wat voorzichtiger maken. Ze zouden dan vast minder gemakkelijk met hun standpunten jongleren alvorens met elkaar op het collegepluche te kruipen.

Om de stem van de kiezer zwaarder te laten meewegen zijn er nog wel meer mogelijkheden hoor. Het zou het democratische proces een stuk aantrekkelijker voor de kiezer maken.

Vertrouwen is mooi maar een stempolis is beter.

Omzingeling

De voorbereidingen voor de DIHD, de Dierense Internationale Hangmuziek Dagen zijn weer in volle gang. Het festival, in 2010 begonnen als een poging om hangjongeren uit het Calluna-winkelcentrum te weren, is de afgelopen vijftien jaar uitgegroeid tot een van de grootste festijnen van Europa. Het feest trekt jaarlijks tienduizenden bezoekers die komen kijken hoe en óf de muzikanten de vooraf zorgvuldig geselecteerde groepen hangjongeren uit Calluna weten je verjagen.

Opnieuw nemen honderden muziekgezelschappen en groepen hangjongeren van over de hele aardbol aan de twee weken durende festiviteiten deel.

Voor de muziekgezelschappen zijn prijzen te winnen in de categorieën opera- en operette, philharmonisch orkest, kamermuziek, koren, pop & rock, jazz, fado, harmonie & fanfare, levenslied en big bands. De winnaars zijn alle verzekerd van een uitnodiging voor het volgende festival. Daarnaast zijn er nog vele publieksprijzen te winnen.

De hangjongeren strijden ook om de hoogste eer. De groepsprijzen voeren de winnaars naar de grootste winkelcentra ter wereld. En aan de felbegeerde Heideroosjes, ontworpen en gesmeed door de Velpse juwelier Aalbers, zijn riante studiebeurzen voor de meest prestigieuze conservatoria ter wereld verbonden. Op die manier hebben tientallen hangjongeren een glanzende carrière opgebouwd. Zo viert de beroemde Maikel V, de grote winnaar van 2017, dit jaar triomfen op de Salzburger Festspiele met zijn op het Dierense Calluna geënte uitvoering van Wagner’s Nibelungen.

Tijdens de DIHD van vorig jaar zorgde de Chinese Staatsopera voor een waar hoogtepunt. Met hun sublieme techniek (variant 3A van de omzingelingstechniek: een hanggroep wordt door musici ingesloten en via een opengelaten vluchtpad weggezongen) presteerden de operazangers het om twaalf groepen zich fel verzettende hangjongeren uit het winkelcentrum te verdrijven. Een absoluut record.

Organisator Wim te Hennepe heeft zichzelf opnieuw overtroffen. Het verwende publiek krijgt een topprogramma voorgeschoteld. De Chinezen krijgen concurrentie uit Japan en de Verenigde Korea’s. Er worden gezelschappen verwacht uit Mongolië, Tadzjikistan, Laos en Nieuw-Guinea. En het Amerikaanse Rawhide, de Mosquitos uit Bolivia, de Australische didgeridoo-groep Wonga en het Groot-Kazans Kozakkenkoor staan garant voor waar spektakel. Daarnaast zijn hangjongeren gecontracteerd uit de grootste shopping-malls van Rusland, Amerika en Azië, doorgewinterde spijkerharde pro’s.

De jury wordt wederom geleid door het succesduo Petra van Wingerden, de befaamde hangjeugdexpert, en Wim Pieper, de oprichter en ex-voorzitter van Hangjongerenbelang XL. Samen met Sjonnie J, Anita P en Machmoud M. staan zij borg voor een streng maar onomstreden oordeel.

Een opgetogen Petra verklapt: “Ik heb hoofdsponsor Hullegie weten over te halen het sponsorcontract uit te breiden. Volgend jaar wordt ook een divisie hangouderen ingesteld. Daarmee gaat een lang gekoesterde wens in vervulling.”

Hotels en campings in de wijde omtrek zijn al maanden volgeboekt. Alle toegangsbewijzen zijn uitverkocht. Op de zwarte markt worden dagchips voor astronomische bedragen verhandeld. Pas op voor namaak! De organisatie zal streng optreden bij het aantreffen van vervalsingen.

Om de stroom bezoekers in goede banen te leiden zet vervoerder Haal extra monorail-treinen in. Daarnaast worden parkeerterreinen ingericht op het Riviersteen-circuit aan de IJssel, helihaven Nimmer Down bij Laag-Soeren, bij Fort Beekhuizen in Velp en de Ellecomse Sportarena. Er zijn gratis pendeldiensten van en naar het festivalterrein.

Pluche

Voor de raadverkiezingen was het langs de Veluwezoom een drukte van belang. Je kon je kont niet keren in het gedrang van Tweede Kamerleden en partijbonzen die ons met een bezoek kwamen vereren. De lokale vertegenwoordigers lieten zich ook niet onbetuigd. Ze sloegen elkaar bijkans de hersens in als het ging over Riviersteen of de kliko’s en de beschuldigingen van populisme en linkse geldsmijterij vlogen over en weer.

Maar zodra het stof is neergedaald kruipen de partijen weer bij elkaar onder de lakens. De poet moet verdeeld worden en dan maakt het niet meer uit of u rood, geel, groen of blauw hebt gekozen. Dan komen er de meest onwaarschijnlijke combinaties boven tafel. In Arnhem maken ze het nog het bontst. Daar zijn de VVD en de SP elkaar in de armen gevallen. Maar ook in Rheden kunnen ze er wat van. Daar wordt een coalitie gevormd met zowel GroenLinks als de VVD. Tenminste.. als er tussen het moment dat ik dit stukje schrijf en u het onder ogen krijgt niks is veranderd. Je weet ’t maar nooit. En het kan snel gaan. In Arnhem werkte de PvdA zichzelf met haar gekonkel binnen no time overboord.

Voor de herkenbaarheid van de politiek is dit geen goede ontwikkeling. Voor Rheden had ik gehoopt op een nieuw college met een duidelijk profiel. Een coalitie die echte keuzes kan maken. Maar helaas. Dat zit er niet in. De PvdA wordt ingeruild voor D66 en verder blijft alles bij het oude. Het gaat uitsluitend om de poppetjes die een plekje op het pluche moeten hebben.

En waar hebt u nu voor gestemd? GroenLinks beloofde voor de verkiezingen om zonodig de lasten te verhogen als de sociale voorzieningen in gevaar zouden komen. De VVD verkondigde vol vuur dat de OZB niet verhoogd mag worden en dat er bij bezuinigingen in de sociale voorzieningen wordt gesneden. De ChristenUnie en D66 vormen ook een merkwaardig paar. Er zijn grote ideologische verschillen op het gebied van het gezin, ethische kwesties en de 24-uurs economie. Maar dat maakt op lokaal niveau kennelijk geen moer uit. En het CDA past zich uiteraard aan. Die past overal bij. Zolang er maar zicht op een wethouderspost is.

Het resultaat is een coalitie zonder gezicht. Een brij van compromissen en vermeden keuzes. Een brouwsel zonder kraak of smaak. Ach, wat doet het er eigenlijk toe? We krijgen de regering die we verdienen. In Rheden is dat een stamppot van stippeltjes en bimbam waarin voor elk wat wils is verwerkt. Een smakeloze slappe hap waar maar weinig kiezers echt blij mee zullen zijn. Dat die onherkenbaarheid de volgende keer opnieuw een groot aantal mensen van de stembus zal weghouden is niet van belang. Althans niet voor degenen die gekozen zijn.

Ik hou nog een sprankje hoop. Er komen voor gemeenten zware tijden aan. Als er echt principes in de hoofden en harten van onze lokale helden zitten dan houdt dit college het niet lang vol. Dan zal blijken of links echt links is en rechts echt rechts. Maar ik vrees ’t ergste. Dat pluche zit immers zo zalig.

G-koorts

En dat is drie. Na Agnes Kant houden Camiel Eurlings en Wouter Bos het ook voor gezien. Ze storten zich op hun gezin. Maar wie kwam nu het eerst op het idee? Camiel of Wouter? Had Camiel al van Wouters plannen gehoord en dacht “Die moet ik ’n slag voor zijn”? Dacht Wouter “Dat heeft die Camiel nog zo gek niet bekeken? Dat ga ik ook doen.”? Of waren het toch de vrouwen die hen de wacht aanzegden? “De politiek d’r uit of jij d’r uit!“

Maar ik blijf nieuwsgierig. Nooit direct van een politicus aannemen dat ie de waarheid spreekt. Misschien was er wel een heel andere reden dan de beide heren opgaven. Een die wij (nog) niet mogen weten. Reken maar dat ik niet de enige ben die daar het hoofd over breekt.

Was het toch Agnes’ treurgang die hen deed besluiten de kuierlatten te nemen? Zijn er draconische bezuinigingsmaatregelen op komst en weten zij daar meer van? Wordt de benzine 2 euro per liter duurder en dacht Camiel “Bekijk ’t maar”? Worden de WW en de bijstand onbetaalbaar en dacht Wouter “Geef mijn portie maar aan Fikkie?

Een minder fraaie reden voor hun vertrek is ook mogelijk. Hebben ze iets uitgevreten dat niet door de beugel kan en werden ze gedwóngen uit de politiek te stappen. Nu kon het nog op ’n sjieke manier. Vorige week werd Balkenende omstandig door president Obama geprezen. En bondskanselier Merkel kwam ook nog even langs. JP glom van trots. Was er meer aan de hand? Hebben zij Jan Peter iets in het oor gefluisterd? En gaf die aan Wouter en Camiel vervolgens het advies eens aan hun gezinsleven te denken?

Als beide heren straks een lucratieve baan in het bedrijfsleven of bij een of andere grote bestuursorganisatie krijgen waardoor ze opnieuw weinig tijd voor vrouw en kind hebben dan weten we dat er iets loos is.

Over de portemonnee hoeven ze zich de komende jaren in elk geval geen zorgen te maken. Voorlopig redden ze ’t wel. In het eerste jaar hebben ze recht op zo’n 110.000 euro wachtgeld. Daarna krijgen ze nog twee jaar rond de 100.000 euro. In de tussentijd is er vast ‘n mooie job voor ze te vinden.

Hoe zit ’t trouwens met al die andere politieke papa’s en mama’s? Wanneer gaat Alexander Pechtold thuis de aardappels schillen en zien we Femke Halsema achter de kinderwagen? Wordt het voor Mark Rutte niet eens tijd om aan huisje, boompje, beestje te gaan denken?

Pas op hoor. Bij een volgende uitbraak grijpt Glossy Gerda, nog even Minister van Landbouw, naar het laatste redmiddel: ruiming van het Binnenhof. Als u naar het westen reist en u ziet bij het naderen van de hofstad borden met de tekst “Gezinskoorts. Besmet gebied. Vervoer van politici verboden” dan weet u hoe laat ’t is.

Nu ik erover nadenk. In de Rhedense raad was ook sprake van een massale uittocht. Liefst 16 van de 27 raadsleden uit de oude raad zien we niet meer terug. Sommigen van hen waren volgens eigen zeggen door het gezinsvirus aangestoken.

G-koorts. De epidemie van 2010.

Bestuurlijk talent

Twee weken geleden lanceerde De Gelderlander op haar website een poll over Riviersteen. Ton Kamp, communicatieadviseur uit Rheden was door de projectontwikkelaar gevraagd om de communicatie over Riviersteen te verzorgen maar hij liet aan de Gelderlander weten op persoonlijke titel en voor nop een lijmpoging te doen. Hij wilde daarvoor geen geld van de ASR. De poll moest het antwoord geven op de vraag wat de mensen het liefst op Riviersteen willen: woningbouw of een steen- of betonfabriek? De uitslag kon Ton dan mooi gebruiken om de politiek en de projectontwikkelaar weer aan elkaar te plakken.

Een absurde actie. Niet zozeer van Ton Kamps en de projectontwikkelaar. Hun belang begrijp ik volkomen. Maar wel van de krant. Hoezo lijmpoging? De poll en het begeleidende artikel wekten de indruk dat de krant zich voor het karretje van de projectontwikkelaar liet spannen. Ik had alles met stijgende verbazing tot me genomen. Uit protest tegen deze poging de publieke opinie te manipuleren had ik op mijn weblog opgeroepen om de poll te saboteren door massaal voor de steenfabriek te kiezen. En ik had zelf ook een poll over Riviersteen op Politiek Rheden geplaatst. Daar kon wel een echte keuze worden gemaakt. Uit de reacties op de website van de Gelderlander bleek dat veel lezers de actie van de krant net als ik niet erg konden waarderen.

Wat dreef de krant ertoe om op deze manier met Ton Kamp in zee te gaan? De Gelderlander beschikt zelf over een heel leger communicatiespecialisten. Was er op dat moment niemand die de “lijmpoging” eens kritisch tegen het licht hield? Bovendien kon de poll gemakkelijk worden beïnvloed. Ik heb zelf een tiental keren gestemd. De Gelderlander-poll was na het weekeinde plotseling verdwenen. Pas afgelopen zaterdag kwam de krant met een verklaring. Het hield niet over. Gelderlander-redacteur Tom Ruijfrok wijdde er een paar regels aan. “Een op papier onafhankelijke partij wilde de besprekingen over Riverstone in Velp, nieuw leven inblazen, ondersteund door een poll” en “In het weekend ontstond door reacties het beeld dat de redactie zich aan een betrokken partij had verbonden. Dat beeld was niet terecht maar ook niet meer te corrigeren”.

Het waren dus de reacties op de website die het beeld schiepen dat de redactie onder een hoedje speelde met de projectontwikkelaar. Het lag uiteraard niet aan de berichtgeving zelf. Stel je voor! De beschuldigende vinger wijst naar Ton Kamp en naar de bezoekers van de website. Hoezo de hand in eigen boezem steken. De redactie maakt geen fouten. Hoe durft u dat te denken? Die is onfeilbaar.

Het lijkt potdomme de politiek wel! Als een volleerd bestuursacrobaat wurmt Tom er zich onderuit. Is er ergens in de regio nog een plaatsje voor hem vrij in een van de nieuw te vormen colleges? De tijd is er rijp voor. En Tom ook. Zo’n talent kun je toch niet laten lopen!

De uitslag van mijn Riviersteen-poll is nog niet verdwenen hoor. Die staat gewoon op weblog Politiek Rheden. Een mijlpaal in de Riviersteen-discussie. Prima te gebruiken om de besprekingen over Riviersteen nieuw leven in te blazen.

Hopen

Het vrouwtje is voor 90 euro de sigaar als ze Fikkie’s stront op straat laat liggen. En als uw hortensia te ver over het tuinhekje hangt bent u ook de pineut. Maar blijkbaar is het niet zo makkelijk om een hondenbaasje te vangen want er worden onorthodoxe middelen ingezet. Ik krijg er regelmatig klachten over. Rheden heeft een onopvallende groene auto ingezet waarmee de milieucontroleurs de buurt afschuimen op zoek naar overtreders van het drollenverbod. Het schijnt een nogal gevaarlijke bezigheid te zijn want alleen kunnen ze het niet af. Met z’n tweeën of drieën en gewapend met een verrekijker worden de hondenbaasjes vanuit de auto in het vizier gehouden. Met hoop op een hoop zogezegd. Het Dierense Vogelplantsoen schijnt een geliefd jachtterrein te zijn. Mensen worden er naar eigen zeggen bang en nerveus van. Het baasje dat altijd keurig de rotzooi van Blackie opruimt voelt zich nu bij voorbaat bestempeld als drollencrimineel. Niet serieus genomen en slachtoffer van een wantrouwende gemeente.

In Velp treedt James Bond anders op. Daar krijgt mevrouw S. nul op het rekest. Het grasveldje voor het appartementengebouw waar ze woont is één groot mijnenveld van drollen. Maar zij en haar medebewoners worden door de poeppolitie aan het lijntje gehouden. Het valt allemaal wel mee en met die sneeuw liggen er overal drollen. Logisch toch? S. klaagt er al heel lang over en haar strijd heeft inmiddels het ministerie van binnenlandse zaken bereikt. De toon van haar mailtjes naar allerlei instanties wordt steeds heftiger. Ik zal u hier niet vertellen hoe ze over de gemeente Rheden en de milieucontroleurs denkt maar ze heeft een rijke woordenschat. Ze voelt zich niet serieus genomen en slachtoffer van willekeur.

Er is ook nog andere stront aan de knikker. Het gedrag van een groep hangjongeren in Dieren dreigt te ontaarden in ware terreur. De Dierense ondernemer Hullegie, zelf slachtoffer, was het zat en daagde via een paginagrote advertentie de politiek uit om nu eens met echte oplossingen te komen. Volgens burgemeester Van Wingerden kan Hullegie zijn centjes beter besteden. Bijvoorbeeld aan het fêteren van de straatboefjes op een hapje en een drankje in Theothorne. Dat leidt tot meer begrip over en weer. Van Hullegie wordt dus verwacht dat hij zoete broodjes gaat bakken met z’n kwelgeesten. En dat mag ie nog zelf betalen ook. Dat zegt dezelfde burgemeester die in een interview, afgenomen vóór haar herbenoeming, letterlijk zei:

..Het bewaken van de veiligheid in alle dorpen en natuurlijk ook in het buitengebied vind ik een heel belangrijke taak. Mensen moeten zich veilig blijven voelen. Ze voelen zich veilig over het algemeen. Dat vind ik een heel belangrijke taak..

Zou Hullegie zich serieus genomen voelen?

Er zijn zes milieucontroleurs. Er is sinds kort één jongerenwerker die zich twaalf uur per week mag bemoeien met de hangjeugd. Maar er is hoop. De burgemeester gaat er wat aan doen. Binnenkort zien we een foto in de krant van de burgermoeder die samen met de Dierense lieverdjes aan de bar van Theothorne hangt. Voor een beter begrip. Over en weer. Uiteraard wordt het bonnetje niet gedeclareerd want anders krijgen we daar weer uitwerpselen over.

Dipjes

Het was ’n turbulente week. Een vierde kabinet Balkenende eindigt voor de vierde keer in chaos. Nu is het zoeken naar de schuldvraag. Was het de PvdA die zo vlak voor de raadsverkiezingen een punt wilde maken of waren het juist de coalitiepartners, het CDA en de ChristenUnie die het twee jaar geleden genomen besluit om voor eind 2010 alle troepen uit Uruzgan terug te trekken naast zich neer wilden leggen? Een ingewikkeld brouwsel van politieke overtuigingen, gemarchandeer en een flinke snuif opportunisme. Het kabinet was sowieso al tot op de draad versleten en kon niet veel goeds meer brengen. De ene draaikont beschuldigt de andere draaikont van draaikonterij. Het kabinet leek al meer op een boksarena dan op een club serieuze bestuurders. En het ging al helemaal niet meer over Afghanistan.

“Zie je wel” zegt Bos “We zijn echt geen draaikonten.” Het rapport Davids en de manier waarop Balkenende daarmee omging waren de laatste druppel. De PvdA laat zich geen oor meer aannaaien. Dat de gemeenteraadsverkiezingen we aankomen speelt natuurlijk geen enkele rol. Wat denkt u wel?

Als ik Balkenende zie dan verschijnt mij een beeld van het netste en braafste jongetje van de klas voor ogen. Tuk op een schouderklopje. Balkenende heeft bij zijn bezoek aan Barack Obama natuurlijk braaf beloofd om Nederland in Uruzgan te houden. Dat verklaart het opzetje om samen met de NAVO die brief op te stellen en het, ondanks dat eerder genomen besluit, toch te proberen. En volgens goed CDA-gebruik moet je alle opties zo lang mogelijk openhouden. Jammer dat die andere draaikonten, die van de PvdA, zich niet opnieuw voor het karretje lieten spannen. Maar niet getreurd. Dat een Balkenende-kabinet voor de vierde keer valt wordt door de trouwe aanhang best begrepen. Die is niet anders gewend. Het is toch altijd de schuld van de ander. Het CDA ziet dan ook vol vertrouwen de raadsverkiezingen tegemoet.

Ook lokaal hebben we een crisisje. De nieuwe lichting binnen Gemeentebelangen kreeg het aan de stok met raadslid Jurriëns. De nieuwkomers vroegen opheldering aan de penningmeester. Dat liet Jurriëns (raadslid en dus geen lid van het partijbestuur) niet op zich zitten. Hij kwam voor de eer van de penningmeester op. Toevalligerwijs is dat ook zijn vrouw. Niet gehinderd door enig besef van scheiding van verantwoordelijkheden probeerde hij de nieuwe garde onder druk te zetten. Als niet aan zijn eisen werd voldaan dan zou hij opstappen en dat wel even vlak vóór de verkiezingen wereldkundig maken. Hij overspeelde echter zijn hand. “Want” dachten de nieuwlichters “Zo´n collega kunnen we missen als kiespijn”. En zij brachten de escapades van Jurriëns vervolgens naar buiten. Ik was aangenaam verrast. Het getuigt van moed, openheid en betrokkenheid als je op dit moment, zo vlak voor de verkiezingen, laat zien dat je je niet laat ringeloren, niet laat muilkorven en als één blok achter je lijsttrekker staat. Dat brengt mij in een lastig parket. Mijn keuze voor de raadsverkiezingen stond al vast maar Magda Rook, Claudia Reusink, Arjan Bosveld en Marcel Brouwer verdienen steun. Dat is duidelijk. Nog ’s goed over nadenken! Ik hou alle opties open.

Xin nian yu Kuai!

Afgelopen zondag begon het Chinese jaar 4707, het Jaar van de Tijger. Dat werd door Chinezen over de hele wereld uitbundig gevierd. Helaas zijn de echte tijgers bijna uitgestorven. Aan het begin van de vorige eeuw waren dat er 100.000. Volgens het Wereld Natuur Fonds leven er nu nog krap 3200 tijgers in het wild. Hun natuurlijke leefomgeving is bijna verdwenen en ze zijn een gewilde prooi voor stropers. Ze worden in Azië gebruikt als grondstof voor medicijnen en tijgerbotten worden soms zelfs verwerkt in wijn. Over decadentie gesproken.

Ik ben zelf in het Jaar van de Tijger geboren. Mooie aanleiding om er aandacht aan te besteden. Gelukkig ben ik geen bedreigde diersoort maar er is wel een bruggetje naar mijn leefomgeving. Ook die staat onder druk. Als de plannen voor het goederenvervoer over de IJssellijn werkelijkheid worden dan kunnen we onze borst natmaken.

Het merkwaardige is dat er binnen de lokale en regionale politiek krachten zijn die dit lijken te accepteren. Zij zeggen het mooi hoor: “Alleen als de leefbaarheid wordt gewaarborgd.” Wat zij onder leefbaarheid verstaan en hoe zij die willen waarborgen wordt er niet bij verteld. Dat kunnen zij ook niet. Maar als de rijksoverheid ons straks wat extra geld toestopt dan geeft hen dat later de mogelijkheid om te kunnen zeggen dat de leefbaarheid geborgd is.

Een definitie van leefbaarheid is niet gemakkelijk. Ik kan wel zeggen wat de leefbaarheid aantast. Overwegen die lang gesloten blijven, betonnen tunnelbakken in de dorpen, lelijke geluidschermen langs het spoor, dreunende kolossen van meer dan 700 meter lang, gevaarlijke stoffen pal langs onze huizen, uitstoot van fijnstof, langere aanrijtijden van hulpdiensten en slechte bereikbaarheid van winkels en instanties zullen het onvermijdelijk gevolg van die treinen zijn. In het slechtste geval hebben we het over 108 treinen per etmaal. Een Chinese muur van goederentreinen dwars door onze dorpen. Het gaat trouwens niet alleen om de leefomgeving van de mens. Er worden, juist langs de Veluwezoom, miljoenen uitgegeven aan de Ecologische Hoofdstructuur. Als daar iedere vierentwintig uur een 75 kilometer lange sliert zware goederentreinen dwars doorheen davert dan worden de herten, de zwijnen, de dassen en de konijnen daar niet vrolijker van. Dan is die investering voor een groot deel weggegooid geld. Ik kan dus helemaal niks met dat gelul over “borging van de leefbaarheid”. Voor mij is dat een politiek rookgordijn.

U moet natuurlijk helemaal zelf uitmaken op welke partij u op 3 maart stemt. Kies vooral zoals u goeddunkt. Ik maak u alleen duidelijk hoe ik erover denk. En ik zal zeker niet stemmen op een partij die het heeft over “borging van de leefbaarheid” zonder dat ze dat vergezeld laat gaan van een zeer duidelijk NEE tegen gebruik van de IJssellijn als Noordtak voor de Betuweroute.

Ik hoop dat de echte tijgers het gaan redden. Ik hoop ook dat wij, Rhedenaren, dit jaar onze leefomgeving met succes kunnen beschermen en ik wens alle Tijgers, Konijnen, Draken, Slangen, Paarden, Geiten, Apen, Hanen, Honden, Varkens, Ratten en Ossen die deze column lezen een voorspoedig 4707.

Xin nian yu Kuai! Gelukkig Nieuwjaar!

Koorts

De verkiezingskoorts loopt op. Over drie weken mag u de partijen blij maken of teleurstellen. Die zijn alle druk in de weer. De kranten staan bol van de interviews, onderzoeken en advertenties en er wordt driftig gerekend en gespeculeerd over de kansen van de deelnemende kandidaten. Op straat zijn we ook niet meer veilig. Zodra we onze neus bij de supermarkt laten zien worden we besprongen. Vrijwilligers en raadsleden-in-spé voorzien ons van soep en rozen en tooien ons op met buttons en stickers. We worden pas met rust gelaten als we beloven te gaan stemmen. Tot aan de volgende hinderlaag. Dan zijn we weer de sigaar. Tja, we moeten er even doorheen. In deze tijd zijn politici bereid om uw voeten te kussen. Als het maar stemmen oplevert. Er wordt ook grof geschut ingezet. De landelijke trends zijn vaak doorslaggevend voor de lokale verhoudingen en ministers, kamerleden en partijprominenten stropen stad en land af op jacht naar de zwevende kiezer. Da’s niet alleen belangrijk voor hun lokale partijgenoten maar ook voor hun eigen toekomst. Een stijgende trend moet verstevigd worden en een dalende trend gekeerd.

Om een weloverwogen keuze te maken kunt u de programma’s bestuderen en met de dames en heren in gesprek. Vastleggen wat ze beloven te doen om ze daar vervolgens ná de verkiezingen aan houden. Tot vervelens toe als het moet. Ik denk eerlijk gezegd niet dat erg veel mensen die programma’s bestuderen. Ik ga er ook pas aan beginnen als ik er eens zin in heb. Ik ga vooral af op de indrukken die ik opdoe. Politici beweren altijd dat je op inhoud moet kiezen maar zij weten net zo goed als u en ik dat heel andere mechanismen veel belangrijker zijn. Het gaat er vooral om aan wie we het gunnen. Dat geldt voor veel kiezers. Het gaat niet om de boodschap maar om de boodschapper. Is Marie een kreng of erg sympathiek en straalt Jantje betrouwbaarheid uit of lijkt ie juist een arrogante kwal. Dat soort dingen. Niets menselijks is ons vreemd. Prima hoor want politiek is emotie. Dat vind ik althans. Cijfers zijn belangrijk maar ik moet niets hebben van plastic carrièremakers die “besturen” op basis van spreadsheetberekeningen. Voor cijfertjes hebben we ambtenaren en managers. Bestuurders horen leiders te zijn. Van groot of klein formaat maar geen mensen die overal achteraan hobbelen.

Gelukkig zijn de meeste politici ook mens. Saaie, minder saaie en interessante mensen, sufferds en slimmeriken, mensen met passie of niksnutten. Dat is maar goed ook want anders zou er voor mij weinig te mopperen overblijven.

Ook al gruwen veel mensen er van, belangrijk blijft het. Politiek heeft wezenlijk invloed op ons leven. Het gaat om onze portemonnee, gezondheidszorg, onderwijs, solidariteit, asfalt of meer of minder groen. We kunnen er niet om heen.

En ik heb nog ’n boodschap voor mensen die niet van plan zijn te gaan stemmen. Of u nu teleurgesteld bent, overal tegen of het van het weer laat afhangen. Laat anderen niet bepalen wat er gebeurt. Maak de gang naar de stembus. Neem die kleine moeite. Tot ziens in het stemlokaal.

Provinciaaltjes

De provincie is boos. Boos op Rheden omdat de raadsleden het waagden zich met de Traverse te bemoeien. Die wilden invloed op wijzigingen in het plan. Gedeputeerde Van Haaren “ontplofte” en statenleden maakten de Rhedense raadsleden uit voor amateurs en naïevelingen. Nou dan wil ik me natuurlijk niet onbetuigd laten.

De rondweg om Laag-Soeren sleept al dertig jaar en de problemen in Dieren hebben zelfs hun gouden jubileum al achter de rug. Allebei kwesties waarin de provincie een dominante rol speelt. Maar na al die jaren heeft de provincie die problemen niet opgelost. De opperste leiding van Hart van Dieren was in handen van gedeputeerde Van Haaren. Hoe kan het dat zij nog steeds op die plek zit?

De gemeente Rheden raapte de brokstukken van het fiasco bij elkaar en heeft het opnieuw geprobeerd. In een poging om een eerdere fout, het ontbreken van draagvlak, te vermijden werd de Tafel van 10 ingesteld. En zowaar, het leek te lukken. Variant 3 vond genade in de ogen van alle betrokkenen. Met dit moeizaam bereikte resultaat wist Rheden de rijksbijdrage voor het project te behouden. De provincie heeft hier geen donder aan gedaan. Sterker nog, zij hield zich zoveel mogelijk afzijdig. En nu het rijksgeld er is probeert diezelfde provincie een stok tussen de spaken te steken. Alles wordt zoveel mogelijk op de lange baan geschoven en er is zogenaamd niet genoeg geld. Het moet allemaal anders.

Mij maken al die varianten weinig uit hoor. Waar het om gaat is dat de provincie lak aan Rheden en de inwoners van Dieren heeft. De ivoren toren in Arnhem is nog hoger dan die in De Steeg. De afstand tussen burgers en gemeentepolitiek is al groot maar tussen burgers en dit provinciebestuur ligt een complete bergketen. Vol diepe kloven en onneembare toppen. Hier in Rheden wonen echte Gelderlanders hoor. Mensen die opcenten ophoesten en het NUON-spaarvarken gevoederd hebben.

Jullie, provincie-politici, hebben gelijk met de bewering dat de Rhedense raadsleden amateuristische naïevelingen zijn. Naïef zijn ze zeker. Zo naïef dat ze al vijftig jaar in jullie loze praatjes trappen. Maar het zijn wel ónze amateuristische naïevelingen. Kritiek kunnen we zelf wel leveren. Daar hebben wij geen provinciaaltjes voor nodig. Trouwens, hoe zit het met jullie professionaliteit? Het hoogste doel lijkt te bestaan uit het vetmesten van de provinciekas. Gedeputeerde Peters vertelde vorige week zonder te verblikken of te verblozen dat er jaarlijks 100 miljoen aan inkomsten buiten de begroting blijft. Bezuinigen terwijl de geldkist overstroomt! Gekker moet het niet worden. Wat miljoenen uit die vetpot zou Dieren een stuk verder helpen. Naar echte oplossingen. Maar nee, het spaarvarken moet nog vetter. Dat is pas belangrijk. Eens kijken hoe de rijksoverheid dat vindt. Die is ook op zoek naar geld. Denken jullie soms dat jullie spaarbankboekje dat overleeft? Stelletje amateuristische naïevelingen! Of belazeren jullie de boel? Wordt dat geld alvast voor het rijk opgepot terwijl het van ons, Gelderlanders, is?

Ik vond die discussies over de provincie als bestuurslaag nogal gezocht. Maar een provinciebestuur dat geen boodschap aan zijn burgers heeft kunnen we missen als kiespijn.

Larpen

Vorige week werd er aan de keukentafel gesproken over larpen. Huh? Larpen? Ik had het woord nog nooit gehoord. Ik dacht aan zoiets als lanterfanten maar het bleek te gaan om verkleedpartijen in groepsverband. Als hobby. En, zoals dat gaat, een paar dagen later kwam ik het woord opnieuw tegen. De weekendbijlage van de krant wijdde er een complete pagina aan. Larp is naar goed Hollands gebruik een afkorting van Live Action Role Playing Game. Die G paste niet zo mooi dus die heeft de larp-bedenker maar weggelaten.

Het schijnt een grote vlucht te nemen. Romeinse soldaten, middeleeuwse monniken en ridders, Napoleontische legers, elfen, trollen en tovenaars, Witte Wieven, Sherlock Holmes, Star Wars en Neanderthalers. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel een larp voor. Grote veldslagen en belegeringen worden nagespeeld en hele volksstammen geven zich aan het larpen over. Je kunt het zo duur en zo groot maken als je wilt. Met z’n allen in vol ornaat Kasteel Rozendaal belegeren. Met de hele rimram erbij. Een legerkamp, lepelblijde, kookpotten en oerbrood. En schuimend bier natuurlijk. In monnikspij. Eigenlijk best leuk om te doen.

Nu ik erover nadenk. Wie larpt er niet? Geestelijk althans. We tonen een beeld waarvan wij willen dat anderen ons zo zien: op straat , op het werk of in de kroeg. Politici zijn larpers bij uitstek. Van Balkenende tot aan de Rhedense raadsleden. Zij nemen voortdurend schijngestalten aan. Koning, keizer, admiraal, larpen doen we allemaal.

Neem nou Riviersteen. De VVD, het CDA en Gemeentebelangen haalden met een motie een streep door woningbouw op het terrein. Exit Riviersteen en “en passant” ook de Groene Wig. ChristenUnie, GroenLinks en de PvdA die samen met de VVD en het CDA de coalitie vormen stemden tegen die motie. Een belangrijke zaak zou je denken, een college-crisis waardig. Maar niks hoor. Wethouder Kuiper nam de motie voor kennisgeving aan en VVD-voorman Ronald Haverkamp die al maanden een nummer van Riviersteen maakt was daar kennelijk mee tevreden. Resultaat: de coalitie blijft de coalitie en het college zit nog steeds op z’n krent.

De eigenaar van Riviersteen is intussen in alle staten. Hij zweert wraak, eist financiële genoegdoening en dreigt een gigantische, zo lelijk mogelijke betonklomp, op het terrein te bouwen. Hij heeft natuurlijk nog nooit van larpen gehoord. Ik kan hem geruststellen. Beste mijnheer Zwagerman, geduld, geduld! Die motie hoort bij het spel. Na de verkiezingen wordt er een beetje aan het plan gesleuteld en Riviersteen gaat uiteindelijk gewoon door. Hou Provinciale Staten wel even in de gaten. Die willen ook het toneel op. Gun ze dat maar even. Speel uw rol met verve en bedenk dat het maar een larp is.

Effe meelarpen: Riviersteen zou een uitstekende locatie voor het Nationaal Historisch Museum zijn. Mooie locatie in een typisch Hollands landschap. Genoeg ruimte, uitstekend bereikbaar, geen verkeerschaos, spaart de natuur en stukken goedkoper dan in Arnhem-Noord. En Zwagerman krijgt zijn investeringen ruimschoots gecompenseerd.

We zitten nu in de verkiezingscampagne. Op 3 maart is de grote finale. Dan mag iedereen meespelen. Larpt u mee?

De jaren '00 (3)

De jaren ’00 (3)
Ter afsluiting van de jaren nul blijf ik wat dichter bij huis. In vogelvlucht weliswaar en ik moet veel weglaten maar ik moet het toch even kwijt. Het rumoer rond het spoor en weg in Dieren houdt al tientallen jaren, heeft veel ellende gebracht en een heleboel geld gekost. Begin jaren 2000 leek er eindelijk een oplossing voor dit probleem te zijn gevonden.
In 1999 werd de Noordtak van de Betuweroute geschrapt. Dat zou in Dieren leiden tot meer treinen en nog grotere problemen. De gemeente en de provincie zagen hun kans schoon en presenteerden een prachtig plan waarin het spoor- en wegverkeer ondergronds door Dieren zou worden geleid. Bovengronds zou het dorp een nieuw hart krijgen. Een Hart voor Dieren.
Toen begon het gedonder. De Tweede Kamer had afgedwongen dat het rijk 70 miljoen euro zou bijdragen. Maar “Den Haag” werkte tegen. De minister vond 28 miljoen voor een paar tunnels onder het spoor wel genoeg. Na veel loven en bieden werd toch nog 50 miljoen euro van het rijk binnengehaald. Voor een versoberd plan, de later berucht geworden 8-min variant.
Het tot Hart van Dieren omgedoopte project maakte steeds meer los bij de bevolking. Woningen moesten voor het plan wijken en bewoners waren des duivels over de wijze van communiceren. Gevolg van een staaltje ivoren toren gedrag van de gemeente. De weerstand tegen het project werd dan ook steeds sterker. Een groot deel van de inwoners van Dieren en wijde omgeving kwam tegen het plan in het geweer. Een verkeerscirculatieplan en een stedenbouwkundige schets leverden 1500 reacties op.
Ik zat destijds (2002-2006) voor Leefbaar Rheden in de raad. Ik was altijd voorstander van het project geweest maar de financiering baarde me zorgen. Mijn voorstel voor een strikte controle en meer grip op het project werd alleen door GroenLinks gesteund. Wij stapten daarop uit de coalitie. Kees Hermsen, namens ons wethouder in het college van B&W, moest daarom ook opstappen. Het eerste politieke slachtoffer van het project.
Gemeente en provincie gingen onverstoorbaar verder. Met veel leed tot gevolg. Mensen moesten hun huizen verlaten. Burgers die zich met hart en ziel inzetten en op uitdrukkelijk verzoek van de gemeente ideeën inbrachten werden genegeerd en politieke partijen braken hun kiezersbeloften.
Eind 2006 struikelde opnieuw een coalitie over het project. Dit keer waren Wim Pieper (Gemeentebelangen) en Rikus Brader (SP) de klos. In 2007 ging het project knock-out. Er was een gigantisch tekort. Zo’n 10 miljoen. Toenmalig wethouder Jan Bart Wilschut bleek de enige met eergevoel. Hij stapte uit eigen beweging op. Er waren meer bestuurders met boter op het hoofd. In een geval zelfs meer dan Wilschut. Maar zij kleeft heden ten dage nog steeds aan het (provinciale) pluche.
Na Atelier Verdaas kwamen we met de Tafel van 10 in 2008 uit bij variant 3, de Traverse Dieren. Bestuur en politiek opnieuw blij en enthousiast. Al helemaal toen eind 2008 de rijksbijdrage werd veiliggesteld. Maar de Traverse is geen lang leven beschoren. Opnieuw gaat het mis. Provincie en gemeente bakkeleien over geld en over het project zelf. En de Tafel van 10 heeft de pijp aan maarten gegeven. De cirkel is rond.

De jaren ‘00 (2)

Terugkijken doe je alleen aan het einde van een periode en niet aan het begin. Dat is althans de gewoonte. Een uitstekende reden om daarvan af te wijken.

Bij een terugblik op de jaren nul ontkom je niet aan internet. Dat wonderlijke internet, dat het leven en werken van miljarden mensen drastisch heeft veranderd. Ook al maakt u er zelf geen gebruik van en heeft u zelfs geen computer in huis toch heeft het internet en de datacommunicatie in de afgelopen tien jaar een diepgaande invloed op ons leven gekregen. Vrijwel alles wordt op een of andere manier ontworpen, gemaakt of geregistreerd met behulp van computers en vastgespijkerd op internet. Als het internet morgen zou ophouden te bestaan dan worden we wereldwijd in een diepe crisis gestort.

Bijna iedereen heeft tegenwoordig een aansluiting. Zelf ben ik er al wat langer mee bezig. Begin jaren negentig deed ik een studie wiskunde en informatica en ik hing al snel aan internet. Naar de huidige maatstaven gerekend was het nogal primitief. Met een belachelijk lage snelheid kon je mail versturen en gegevens uitwisselen en regelmatig werd de verbinding verbroken. Dan kon je opnieuw beginnen. Maar het scheelde me een hoop gebel en heen-en-weer gereis. Ik was er dan ook wát blij mee.

Zo rond de eeuwwisseling kwam de definitieve doorbraak en gingen miljoenen mensen aan het mailen en het surfen. Terwijl ik dit schrijf realiseer ik me dat “surfen” al oubollig klinkt. Dat woord heeft (in deze betekenis) de afgelopen tien jaar niet overleefd. Het is nu gamen, googelen en twitteren.

Tegenwoordig is vrijwel alles te vinden op internet. En we storten ons hart uit op blogs, Hyves of MSN. Maar kijk wel uit. Een reactie op een verkeerd begrepen mailtje of bericht op een website is zo gemaakt. Eenmaal verstuurd blijft verstuurd en wat u aan internet toevertrouwt is over jaren nog steeds terug te vinden. En dan vindt u het misschien minder leuk. Alles wat maar over u en mij is vast te leggen wordt ook daadwerkelijk geregistreerd. Big Brother wordt steeds bigger. We werken daar zelf aan mee.

Internet heeft het aanzien van de wereld definitief veranderd. Ook de manier waarop we met mensen en bedrijven omgaan. Iedere stap van bestuurders, politici, ondernemers, bekende en minder bekende Nederlanders wordt op de voet gevolgd. Daar doe ik op mijn blog enthousiast aan mee. Omgekeerd geldt dat trouwens ook. Overheid, politici, bedrijven en instellingen maar ook terroristen en criminelen maken op grote schaal gebruik van internet om ons te beïnvloeden en hun waar aan de man te brengen.

Internet is een uitstekend middel om de communicatie te vergemakkelijken en de dienstverlening te verbeteren. Helaas wordt het ook ingezet in de bureaucratie. Om mensen van het kastje naar de muur te sturen. Vooral ouderen die niet met computers en internet zijn opgegroeid stuiten op problemen. Mijn schoonouders wilden laatst een inbraak aangeven bij het politiebureau in Velp. Zij kwamen niet verder dan de intercom. Hen werd te verstaan gegeven dat ze maar aangifte moesten doen via internet. Mijn schoonvader heeft zelfs nog nooit een computer aangeraakt. Die man is bijna 80!

De rust verklaard

Op 1 januari was ik me toch woest. Niks geen vernielde bushokjes, afgerukte verkeersborden of ontplofte vuilnisbakken. Een luizig winkelwagentje dat geblakerd op straat stond was al wat mijn spiedend oog ontwaarde. En een verkeersbord dat uit zijn hengsels hing maar dat kan ook nog van vorig jaar zijn want het zag er rondom op straat netjes en opgeruimd uit. Dat viel vies tegen zeg. Waar moet dat heen? Nu kan ik niet eens mijn frustraties de vrije loop laten. Niet afgeven op dat gajes, die aso-biggen die voor galg en rad opgroeien en jaarlijks tijdens oud-en-nieuw voor kapitalen vernielen. Gadverdamme, wat ’n tegenvaller.

Waar ligt dat nou aan? Het lijkt erop dat de raddraaiers die het in voorgaande jaren zo versjteerden zijn afgestapt van het vuurwerk en het opblazen van straatmeubilair. Zijn ze op hun weg naar volwassenheid inmiddels in de fase coma-zuipen aanbeland? Wel lekker rustig op straat maar dat roept meteen de volgende vraag op. Waar zijn hun opvolgers? Ook dat is te verklaren. De bevolkingskrimp wordt voelbaar. Er worden steeds minder kinderen geboren en straks hebben we helemaal geen jeugd meer. Daar gáát onze toekomst. Is er een groot zwart gat en moeten we gaan mopperen op ouden van dagen en ander gespuis. Vandaar al die berichten over hangouderen. Daarmee lopen we ons warm voor de toekomst. Je moet toch iets te mekkeren hebben. En de hangjongere van nu is de hangoudere van 2050. Als die lekker asociaal blijft dan kunnen ze mooi een leven lang als pispaal mee.

De politiek zal zich wel op de borst kloppen over die rustig verlopen jaarwisseling. Dat ligt natuurlijk aan het samenscholingsverbod dat het Rhedense opperhoofd Petra van Wingerden had ingesteld. Dat smaakt ongetwijfeld naar meer.

Ja, dromen zijn er om vervuld te worden. Bij de volgende jaarwisseling brengen we een bezoek aan de control room in De Steeg. Tientallen televisieschermen bedekken de wanden en camera’s registreren iedere beweging op straat. De telexen ratelen en ordonnansen rijden af en aan. In deze bijenkorf beleeft IJzeren Petra haar finest hour. Rustig maar gedecideerd deelt zij haar orders uit. “Hier alpha-1. Groepje bejaarden bij het Lorentzhuis gesignaleerd. Direct ingrijpen. Over en sluiten.”

Of is het al zover? In de nieuwjaarsnacht zag ik tientallen lichtjes hoog aan de hemel. Worden we precies zoals in het Brabantse Aalburg vanuit de lucht bespied? Daar had de burgemeester onbemande spionagevliegtuigjes ingezet om de boel in de gaten te houden.

Ach, laat ik nog ’s inschenken. Wat was het leven vroeger simpel. In mijn jonge jaren verzamelde de Oosterbeekse dorpsjeugd zich bij de jaarwisseling voor het politiebureau. De volledige politiemacht had zich dan al achter de deur opgesteld. De grootste durfal gooide een rotje in het deurportaal en als op afspraak kwamen dan zo’n veertig agenten naar buiten stormen. Dan moest je lopen hoor! Want je was nog niet jarig als ze je te pakken kregen. En als je ouders erachter kwamen dan kreeg je ze thuis ook nog eens getrokken.

Maar ’n lol dat we hadden!

Ik wens u een gezond, voorspoedig en vooral gelukkig 2010. En met die jeugd komt het best goed.

De jaren ‘00 (1)

Weet u ’t nog? 2002, de euro? Ik reken nog regelmatig om naar guldens (euro’s x 2 + 10%) en verbaas me erover hoeveel duurder allerlei producten zijn geworden. Energie, verzekeringen, ’n pilsje, ’n pakje shag, kleding, schoenen. Je betaalt anno 2010 vaak al meer in euro’s dan destijds in guldens. En ik kan echt niet zeggen dat ik in 2009 net zoveel euro’s in mijn loonzakje krijg als er in 2002 aan guldens inzaten. Trouwens, we zijn in de aanloop naar die euro al te grazen genomen. Achteraf bleek de harde Nederlandse gulden 5% tot 10% te laag te zijn gewaardeerd. Dat konden we gelijk al inleveren. Maar goed, ik kan nog brood kopen dus laat ik niet teveel mopperen.

Waar ik me wel behoorlijk zorgen over maak is de beperkte invloed van de burger. Het europarlement heeft geen klap te vertellen en werkelijk belangrijke besluiten worden door de “grote” landen onderling en liefst achter gesloten deuren bekokstoofd. Als het zo uitkomt dan vertellen de Nederlandse bestuurders en politici ons dat ze er ook niks aan kunnen doen want Brussel heeft al voor ze beslist. De Nederlandse politiek maakt zich vooral druk als er weer eens een of andere pias nodig is voor een ceremonieel baantje. Zoals laatst toen er een “president” voor Europa werd gezocht. Dat moet dan wel iemand zijn met het profiel van een versleten autoband. Balkenende werd het net niet. Tja, dat komt ervan als je de bevolking vraagt of ze meer Europa willen. De tweede keer zag ie er maar vanaf. Te laat. Nu moet z’n profiel voor straf wat verder slijten.

Overigens vind ik dat we met Europa geen keus hebben. Na de val van het communisme dacht menigeen dat de wereldvrede was uitgebroken. Inmiddels blijkt het leven op deze planeet alleen maar complexer te zijn geworden. Grenzen vervagen en op dit moment zijn de grootste volksverhuizingen uit de geschiedenis aan de gang. Daarnaast strijden oude en nieuwe superstaten om de wereldmacht. Als wij onze cultuur, onze welvaart en misschien zelfs wel onze democratie willen behouden dan zal Europa sterker moeten worden. Met 500 miljoen burgers moet Europa zich kunnen handhaven. Onafhankelijk van de welwillendheid van China, Rusland, India, een islamitisch blok of de Verenigde Staten. Dat laatste land heeft al moeite genoeg om zelf overeind te blijven. Daar mogen we niet tot in lengte van dagen op blijven rekenen. Eerder andersom.

De Europese eenwording is een moeizaam proces. Maar onontkoombaar. Anders verdwijnen we in de marge van de geschiedenis en moeten we uiteindelijk leven van de kruimels die van tafel vallen. Mijn grootste zorg is de vraag hoe de democratische waarden vorm gaan krijgen. We zitten niet te wachten op voorschriften over de kromheid van augurken maar op meer zeggenschap voor de burger. Rechtstreekse verkiezingen van een echte president en een parlement met meer invloed. Sociaal rechtvaardig en met waarborgen voor de Nederlandse belangen en identiteit.

Wellicht te hoogdravend voor een stukjesschrijver in een lokaal krantje maar ik wou ’t toch even kwijt. De volgende keren meer over de jaren ‘00. Steeds iets dichter bij huis.

Prettig jaarwisseling!

Normen

Wordt u ook zo woest als u merkt dat iemand anders meer verdient? Nou ik wel hoor. Al die bonusjagers, uitvreters, zakkenvullers en profiteurs: over de kling ermee.

Vorige week zag ik die vent van ’n paar straten verderop in een gloednieuwe auto. Niet dat ik jaloers ben maar dit gaat te ver. Ik voelde me ter plekke beroerd worden. Vast een van die graaiers die zich volvreet op andermans kosten. Werkt zeker bij een bank, woningcorporatie, zorginstelling of bij een of andere onduidelijke publieke dienst. Want daar zitten die bietsers.
Dat laat ik niet op me zitten. Onder welke norm valt die kerel? Dat moet tot op de bodem worden uitgezocht. Ik heb ’n mannetje op ‘m gezet die dat eens haarfijn voor mij gaat uitzoeken. Het gaat er niet om wat ie verdient maar welke norm we op hem kunnen toepassen. Hij zit er gegarandeerd boven en anders maken we gewoon een nieuwe. En dan is ie de pisang. Stukken in de krant, vragen in de raad en als het even kan ook in de Tweede Kamer. Wat denkt die patser wel? Is ie nou helemaal besodemieterd. Ik laat niet over me heen lopen. Mij ’n beetje de ogen uitsteken met zijn flutauto.

Gelukkig pakt de politiek het goed op. Dat helpt. Er zijn 1912 mensen in publieke dienst die meer verdienen dan Balkenende. Die hebben we alvast te pakken. In Nijmegen gaat de De Graaf-norm huishouden onder de veelverdieners. En straks ontsnapt geen Ernummer meer aan de Kricke-norm. Kijk, dat noem ik nog ‘ns doorpakken.

Goed voorbeeld doet goed volgen. Rheden, Doesburg en Brummen gaan allemaal aan de norm. De Van Wingerden-norm, de Luesink-norm en de Joosten-norm. Ik verheug me al op de Klein Molenkamp-norm. Als een dief in de nacht knijpt driekwart van de Rozendaalse bevolking er beschaamd tussenuit. Haha, bijltjesdag aan de Veluwezoom.

Als dat is geregeld gaan we verder. Ieder dorp, iedere wijk en iedere straat zijn eigen norm. Ik wil me niet opdringen maar ik heb de buren gevraagd om mij te nomineren voor de straatnorm (moet je nooit zelf doen, staat zo arrogant). Er wacht me een glanzende carrière. Niemand in de straat mag méér verdienen dan ik. De parasieten zijn zo opgespoord. Nieuwe fiets? Aan de schandpaal ermee! Nieuwe flatscreen? Dacht het niet! Dat zal die uitzuigers leren.

Hé, wat zie ik daar? Heeft de hond van de buurvrouw een nieuwe halsband? Koest maar Donna, dat gaat ’t baasje wel even regelen.

Heerlijk, die Theo-norm. Als de straat schoon is ga ik voor de wijknorm. Moet ik er wel voor zorgen dat ik minder verdien dan mijn rivalen want anders ben ik zelf de klos. Ik ga morgen gelijk met m’n baas praten. Mag er wat van m’n salaris af? Ik zal extra mijn best doen. Nog wat uurtjes erbij moet kunnen.

Zeg schat? Hoe heten die nieuwe mensen van ’n paar huizen verderop toch? Kijk, ze lopen net voorbij aan de overkant. Ja, die man met dat sikje.., Wat zei je?........Lenin?

Ik wens u een prettige kerst en een gelukkig nieuwjaar. In welstand, gezondheid en zonder afgunst. En dat geldt ook voor uw buren.

Déjà vu

Begin december kwamen de gemeente Rheden en de provincie Gelderland met hun Bok Traverse Dieren van de pot. Ze waren maar ’n maand of vier over tijd. In deze Bok (bestuursovereenkomst) staan de afspraken over de doelen, de taakverdeling, de financiën en de planning van de voorbereidingsfase voor het project.

’n Opmerkelijk document. Er staat zwart op wit dat de gemeente en de provincie het niet met elkaar eens zijn over wat nu wel en wat niet tot het project behoort en hoeveel geld het allemaal gaat kosten. Maak u niet ongerust. Ze hebben er zelfs een bureau voor ingehuurd om dat vast te stellen. Het is allemaal heel zorgvuldig berekend. En waar praten we over. Het ging slechts om ’n slordige 17 miljoen euro. ’n Kniesoor die daar op let. Nu nemen de provincie en de gemeente de berekeningen van dat bureau maar als uitgangspunt. Maar ook dan blijven er nog genoeg financiële onzekerheden over.

Er is veel twijfel over de effectiviteit van de gekozen oplossing, variant 3a. Externe ontwikkelingen, “exogene factoren” zou Jan Bart Wilschut zeggen, dreigen roet in het eten te gooien. Als minister Camiel Eurlings zijn plannen voor het railgoederenvervoer doorzet dan komen er tientallen goederentreinen op het Dierense spoor bij. Daar is in het Traverse-plan geen rekening mee gehouden.

Wethouder Kuiper zette het 3a-plan onlangs al op losse schroeven. Hij filosofeerde in de pers over tunnels onder het spoor bij de overgangen Harderwijkerweg en de Wilhelminastraat terwijl daarover in variant 3a niks is terug te vinden. Met die uitspraak schond Kuiper overigens een van de afspraken van de Bok: Provincie of gemeente zullen in geen geval discussies of informatie over het project via de media spelen zonder daarover met de andere partij af te stemmen. Kuipers ontboezemingen zullen dan ook vast met gejuich in het provinciehuis zijn ontvangen.

Ik begrijp best dat hij twijfels heeft. Maar begin niet aan een plan waarvan je denkt dat het toch niks wordt. Nu ondermijnt hij het 3a-plan op voorhand. Wacht dan totdat je meer duidelijkheid hebt. In dit geval tot de eerste helft van 2010 als Camiel zijn treinen van stal haalt.

De Tafel van 10 ging vorig jaar tegen heug en meug akkoord met het 3a-voorstel. Is dat nu voor niks geweest? De belangorganisaties voelen zich steeds verder naar de zijlijn gedreven en klagen steen en been. Nadat de rijkssubsidie (in de zak van de provincie!) was veiliggesteld waren de tafelgenoten kennelijk overbodig. Maar Kuiper durft dat niet openlijk te zeggen en laat de Tafel doorsudderen. Dat gaat zich nog wreken op het draagvlak voor het project.

Wat nu telt is duidelijkheid. Duidelijkheid over de plannen en duidelijkheid voor de bewoners in het plangebied die willen weten of zij in hun huis kunnen blijven wonen. Kuiper zegt dat hij hun zorgen deelt. Maar wat gaat ie daar dan aan doen? Het kan toch niet waar zijn dat mensen nog jarenlang in onzekerheid moeten verkeren.

Ik kan zo nog wel even doorgaan maar dan heb ik de hele krant nodig. Voor mijn geestesoog verschijnen beelden van mislukte projecten en miljoenen euro’s die door het afvoerputje gorgelen.

Waar en wanneer hebben wij dat eerder gezien?

De erven Wilschut

Toenmalig wethouder Jan Bart Wilschut noemde het “rotte kiezen”, de vervallen leegstaande gebouwen en verwaarloosde plekken in de gemeente Rheden. Ik vond het wel een rake typering: afbrokkelende randen, zwarte stompjes, vies. Blijkbaar riep die term toch te negatieve associaties op want later werden de “rotte kiezen” vervangen door “hotspots”. Met zo’n term laat je immers zien dat je bij de tijd bent.

De ruïne aan de IJssel tussen Velp en Rheden was wel een van de heetste plekken, de meest verrotte. De gemeente lag al jaren in de clinch met de oorspronkelijke eigenaar . Jan Bart was dan ook wat verguld toen hij samen met diens zoon, de nieuwe eigenaar, mooie plannen bedacht om dit oord om te toveren tot een stralend baken van de Rhedense vooruitgang. Een landmark van de eerste orde.

Aanvankelijk was ik ook vóór bebouwing van Riviersteen. Er was in 2006 immers veel vraag naar betaalbare woningen. Een vakantiepark of camping met ’n zwembad en horeca kon er wat mij betreft ook best mee door. Goed voor de werkgelegenheid en de economische ontwikkeling. Na een bijeenkomst in de hal van de steenfabriek, in mei 2007, waar de geboorte van Riviersteen werd aangekondigd, was ik echter genezen. Een zichzelf “componist van de geschiedenis van de toekomst” noemende ondernemer schotelde ons een waar paradijs voor. Helaas was dit alleen bestemd voor de uiterst kapitaalkrachtigen, de kasteelbouwers van de moderne tijd. Wij, de horigen van nu, waren niet vergeten. Het was immers ook voor ons bedoeld. We mochten in onze vrije uurtjes best een kijkje komen nemen. Aapjes kijken en onder het genot van een glaasje ranja onze boterhammetjes nuttigen in de schaduwrijke omgeving van dit nieuwe Arcadië. Alles onder het welwillend oog van de nieuwbakken kasteelheren. Ik had het toen wel gehad met Riviersteen. En dat is nooit meer goed gekomen.

Vlak voordat Jan Bart Wilschut vertrok tekende hij namens de gemeente een samenwerkingsovereenkomst met de projectontwikkelaar, Nu zit Rheden opgescheept met een plan waar ze eigenlijk van af wil. De coalitie schikte zich tot voor kort braaf in deze plannen. Inclusief GroenLinks, de kampioen van het groen. Pas nadat de VVD de stemming onder de mensen-in-het-land had gepeild en haar steun voor Riviersteen introk durfde GroenLinks zijn vingertje op te steken. Ook de PvdA staat onder druk. Maar die kan de opvolger van Wilschut, PvdA-wethouder Kuiper niet zomaar laten vallen. Dan zouden de rapen gaar zijn.

Pakt de raad nu echt door? Samen met de SP en Gemeentebelangen kunnen de VVD en GroenLinks verdere medewerking van de gemeente aan Riviersteen een halt toeroepen. Als de wethouder daaraan geen gehoor wil geven dan dient dit college te vallen. Ik vraag me af of zij zover durven gaan. Ik heb daar m’n twijfels over. De VVD heeft deze raad in een houdgreep, die voelt zich onaantastbaar. Waarom dan uit de coalitie stappen? En het pluche zit oh zo zalig. Dat geldt ook voor GroenLinks die de plannen voor Riviersteen en niet te vergeten het Soerense Nimmer Dor altijd loyaal steunde.

Misschien hakt de PvdA de knoop door. Is die het zat om nog langer gekooid te blijven in de nalatenschap van Jan Bart. Of zich te laten koeioneren door de VVD. Het zou tijd worden.

Index

Volgens het Sociaal Cultureel Planbureau is de leefsituatie van Nederlanders de afgelopen jaren verbeterd. Van alle Europese landen scoren wij het laagst op de Misère-index. Het onderzoeksbureau meet met de Misère-index de welvaart van een land af aan de werkloosheid, de geldontwaarding en het begrotingstekort van de overheid. Nou weet ik ook waar dat gevoel van de laatste dagen vandaan komt. Gewoon leedvermaak. Mijn borst zwelt bij de gedachte dat wij, Nederlanders, het toch maar weer geflikt hebben. WIJ HEBBEN DE MINSTE MISÈRE. Morgen kruip ik weer met een blij gemoed in de auto, in de rij aansluiten bij al die chagrijnige zuurpruimen tot wie het goede nieuws nog niet is doorgedrongen.

Een dergelijk index is trouwens een leuk speeltje. We kunnen indexen opstellen voor van alles en nog wat. Neem nou de rondweg Laag-Soeren. Op 18 november verkeerden de inwoners van Eerbeek nog in een juichstemming omdat de Hoge Raad had besloten dat Rheden de vrachtwagens niet van de Harderwijkerweg mocht weren. Enkele dagen later werd duidelijk dat de rondweg om Laag-Soeren alsnog op de agenda staat. Terwijl de zuur-index voor Laag-Soeren daalt, gaat die voor Eerbeek omhoog. Als communicerende vaten.

Of kijk ’s naar het spoor. Er komen mogelijk tientallen goederentreinen per dag bij. Slecht nieuws voor de mensen die aan het spoor wonen. Goed nieuws voor de havenbaronnen die snel hun spullen van en naar het buitenland willen vervoeren. Ook goed nieuws voor de politieke partijen die zich met dit onderwerp in het licht van de publiciteit weten te plaatsen maar weer slecht nieuws voor de politieke concurrentie die de boot dreigt te missen en tandenknarsend toeziet.

Ik heb ’s zitten denken. Een gedachtenexperiment. Zonder twijfel hebben de Rozendalers de minste misère. Geen gezeur over traverses, rondwegen, grote bouwprojecten, lege schatkisten of het groen. Waar ligt dat nou aan? Rozendaal doet in ieder geval niet mee aan de doorgeslagen schaalvergroting maar blijft klein en fijn. Zou daarin de sleutel liggen? Moeten Brummen, Rheden en Doesburg worden herverkaveld? Met het aantal inwoners van Rozendaal als maatstaf komen we uit op rond de 50 gemeenten. Dat levert bezigheid op voor 50 burgemeesters, 450 raadsleden en 700 ambtenaren. Een enorme impuls voor de werkgelegenheid. De vergaderingen in de 50 gemeentehuizen zijn meestal in een uurtje bekeken en geen wethouder of raadslid die het in zijn hoofd haalt om veel geld in allerlei wilde plannen te steken. De belastingen en heffingen blijven dus laag en we hebben geen last van begrotingstekorten. Dat scoort allemaal geweldig op de misère-index. Ook politiek blijven we in het nieuws. Bij elke verkiezingsronde barst de strijd los. Wie zou er dit keer als eerste de verkiezingsuitslagen kunnen melden? Velp-Larenstein, Beinum a/d IJssel of toch weer het oud-Brummense Oliemolen.

Arnhem, Doetinchem, Apeldoorn en Zutphen moeten dan wel blijven zoals ze zijn. Als we het zelf niet meer redden moeten we bij onze grote broers terecht kunnen. Uiteraard op kosten van hun belastingbetalers. Dat scoort nóg beter op onze zuurpruim-index.

Maar ik draaf weer eens door. Wat ik maar zeggen wil: cijfers zeggen vaak zo weinig. Alles is relatief. En dat geldt ook voor de cijferbrij van het Sociaal Cultureel Planbureau.

De groeten. Ik ga m’n Sinterklaas-index opstellen.

Camiel

In Zuid-Limburg is Camiel Eurlings, de minister van Verkeer en Waterstaat, mateloos populair. Er schijnen vanuit het bronsgroen eikenhout regelmatig bussen vol huisvrouwen naar Den Haag af te reizen om “Us Camieleke” te bewonderen. Hij heeft ook internationale ambities. Van de week levert hij 150 oranje fietsen af in New York. Goed voor de vertering van de hamburgers, goed voor de conditie en goed voor Camiel. Of hij ook zelf een rondje over Manhattan maakt is niet bekend.

In onze regio staat hij er minder goed op. Ik krijg soms de indruk dat Camiel en de zijnen ons een beetje aan het jennen zijn. Neem nou zo’n ambtenaar van Rijkswaterstaat die zonder te verblikken of verblozen roept dat de A12 mogelijk uitgebreid moet worden naar 2 x 4 rijstroken als de A15 niet wordt doorgetrokken naar de A12. De boodschap die hij ons geeft is duidelijk. “Jullie moeten eens ophouden met dat gedram over die overkapping , de luchtkwaliteit en de leefbaarheid. En waag het niet om je tegen het doortrekken van de A15 te verzetten”.

Met het spoor is het van hetzelfde laken een pak. Hoe ze het in Den Haag in hun hoofd halen om hier 100 goederentreinen over het spoor te laten rijden is mij een raadsel. Ik zie dan hele batterijen rekenmeesters voor me die met een kaart van het spoorwegnet op schoot en gewapend met grote tabellen zoveel mogelijk treintjes op dat spoor willen zetten. Op die kaart staan uitsluitend spoorlijnen ingetekend. Hoe Nederland er verder uitziet doet niet ter zake. Laat staan dat je rekening gaat houden met mensen.

Maar ja, het heeft ook goede kanten. Het woud aan actiegroepen en belangenverenigingen tiert welig en houdt tienduizenden mensen van straat. Een prima vrijetijdsbesteding voor vroeg gepensioneerden en andere bemoeials zoals ik.

En de politiek heeft ook weer wat te doen. Afgelopen vrijdag kwam kamerlid Aptroot op bezoek om de situatie langs het spoor te bekijken. De onderlinge politieke kinnesinne kwam daar weer eens duidelijk aan het licht. De VVD had het bezoek georganiseerd maar had de andere partijen ook uitgenodigd. Henk Molenaar van de SP en Piet Wubs van Gemeentebelangen waren aanwezig. De overige partijen waren in geen velden of wegen te bekennen. Die wilden natuurlijk niet als franje voor het VVD-feestje dienen. Ze hebben immers al genoeg van de VVD te verduren. Het gedrag van Haverkamp c.s. loopt de spuigaten uit en in een van mijn volgende stukjes zal ik de coalitiegenoten eens wat gratis advies geven. De VVD moet bestreden worden want zo wordt het een eentonige boel. En dan heb ik straks niks meer om over te schrijven. Dat laat ik niet over mijn kant gaan.

Maar ik dwaal af. Ik was begonnen over Camiel en zijn vervoersclub. Hij is een fervent wielerenthousiast. Misschien een idee voor het CDA om hun partijgenoot uit te nodigen voor een fietstochtje. Met z’n hondervijftigen peddelen langs de IJssellijn, op oranje fietsen, geleverd door Camiel. Eindpunt is Velp. Dat is vanwege die fietsen. Daar heb ik mijn oog op laten vallen. Goed voor de lijn. Als ons belastinggeld naar New York gaat dan kan er hier ook wel een fietsje af . Ik wil er ook graag een.

H1N1

Het vaccin tegen de Mexicaanse griep is onvoldoende getest. Het bevat gevaarlijke giffen als kwik en aluminium, het veroorzaakt het Guillain-Barre syndroom, nanodeeltjes die zenuwcellen aantasten en neurologische aandoeningen veroorzaken. Het vaccin laat bovendien homoseksuele gevoelens ontwaken, ook bij mensen bij wie dit in geen enkele vorm aanwezig was. Trouwens, vaccinatie werkt sowieso niet tegen de Mexicaanse griep. Allemaal wetenschappelijk onderzocht en bewezen.

Nu het zwaardere spul. De Mexicaanse varkensgriep markeert het begin van het farmaceutische tijdperk. De medicijnfabrikanten ontwikkelen gemene virussen, laten die los op de mensheid en verdienen vervolgens miljarden aan de bestrijding van al die enge ziektes.

Bent u er nog? Komt u anders even onder de trap vandaan. Het echte werk komt nu pas. De vaccinaties tegen baarmoederhalskanker en de Mexicaanse griep zijn slechts vingeroefeningen.

Een nieuw era dient zich aan. De Illuminati, de Verlichten, zullen de macht grijpen. Dat rijk wordt op feodale leest geschoeid. Om dat te bereiken wordt binnen 10 weken een supervirus op de mensheid losgelaten waarbij het grootste deel van de mensheid het loodje legt. De wereldbevolking zal worden gedecimeerd tot 500 miljoen mensen. Deze mazzelaars mogen de nieuwe heersers dienen.

Geen ontkomen aan. Het is allemaal besloten op de Bilderbergconferentie, geheime besprekingen van wereldleiders die jaarlijks plaatsvinden. Prins Bernhard stond aan de wieg van dat genootschap en onze eigen koningin Beatrix is lid van die club. Zij neemt enthousiast aan deze duivelse samenzwering deel. Sterker nog, zij is een van de stuwende krachten achter dit plan en ze bezet een hoge plaats in de nieuwe wereldorde.

Gelukkig zijn er mensen die dit allemaal door hebben. Er zijn al aanklachten ingediend tegen de Verenigde Naties, de Wereld Gezondheids Organisatie, nationale regeringen en medicijnfabrikanten. Dat zal die brioterroristen leren.

Mocht u denken “Wat zit die Kooijmans toch te ouweh…. Die vent is compleet geschift” dan moet ik u teleurstellen. Ik heb ook niet liggen dromen in mijn hennepkwekerijtje. Het is allemaal van het wereldwijde web geplukt. En er is nog veel meer. Van concentratiekampen die worden ingericht om de nieuwe slaven af te richten en vaccinweigeraars te laten creperen tot honderdduizenden plastic doodskisten die in bestelling zijn om de slachtoffers af te voeren. Van militaire operaties op wereldschaal tot aliens die ons aanvallen. Maar goed dat andere aliens ons juist weer komen redden.

Jaja, er zwerven wat weirdo’s rond. De krochten van internet zitten vol groene mannetjes en vrouwtjes die ons willen behoeden voor de Apocalyps. Voor deze gelegenheid hebben ze Mexicaanse sombrero’s opgezet. Jammer genoeg leidt al die onzin tot twijfels bij grote groepen mensen. Zij nemen het zekere voor het onzekere en laten zich niet inenten. De overheid stelt hier tot nu toe te weinig tegenover. Die moet de campagne voor vaccinatie en de communicatie daarover veel steviger aanzetten. Met goede voorlichting op grote schaal. Dan help ik wel een handje door de draak te steken met al die mafkezen.

Beste lezer, u en ik laten ons hierdoor niet gek maken. Afgelopen weken hebben al duizenden mensen de eerste prik gehaald. Over ’n paar weken volgt de tweede. Na de winter spreken we elkaar nader. Dan zullen we zien welke schade de pandemie echt heeft aangericht.

Ik wens u sterkte. Voor ik ’t vergeet. Ik val buiten de risicogroep en krijg dus geen prik.

Ik groet u, met ’n knipoog.
Theodorus,
Illuminatus Vellepi

Raadsvrouwen

Op 3 maart 2010 zijn er gemeenteraadsverkiezingen. Dat was bij de Rhedense begrotingsvergadering goed te merken. De strijd om de kiezer is begonnen. De proloog werd gewonnen door de VVD. Of beter gezegd, de proloog werd gewonnen door Ronald Haverkamp, de fractievoorzitter van de VVD.

Hij had uitgevogeld dat het college van B&W een (simpel gezegd) overbodige reservering voor pensioenafdrachten in de begroting had opgenomen. Dat geld kon mooi gebruikt worden om enkele bezuinigingen te voorkomen. De voetbalverenigingen EDS in Ellecom en SCS in Lang Soeren, de gebruikers van de Voorhuizenschool in Velp, muziekschool Musica Allegra en het budget voor kunst en cultuur ontsprongen daarmee de bezuinigingsdans. De eer gaat naar Haverkamp maar de andere partijen steunden zijn actie loyaal. Prima!

Ik ben minder te spreken over de aanval van de VVD op de sociale sector. Haverkamp diende een motie in die erop gericht was om bezuinigingen in de WMO door te voeren. Bovendien kwam hij met een voorstel om het sociaal beleid onder de loep te nemen. Ik meld het hier maar even. Dan kunt u nadenken of u in maart wel of niet op de VVD wilt gaan stemmen. Het profileert de partij wel. Op zich prima. Haverkamp laat daarmee zien waar de VVD voor staat. Zijn voorstellen haalden de eindstreep overigens niet.

Haverkamp kreeg voor zijn anti-bezuinigingsactie van de raadsvrouwen een geitenwollen sok, gevuld met chocolademunten. Daar zit nog een verhaal aan vast. De vrouwenclub startte enkele maanden terug de campagne “Meer vrouwen in de raad”. Ik vond de actie een oubollig PvdA-stokpaardje en noemde het “Geitenwollensokkenpolitiek” . Kennelijk raakte ik een gevoelige snaar want de dames sprongen erop als een bok op de haverkist. Inmiddels verschijnt de geitenwollen sok regelmatig ten tonele als de vrouwen iets te melden hebben. Een geuzensymbool. Heb ik op mijn manier aan deze emancipatiegolf bijgedragen. Eigenlijk ook een complimentje voor mij. Dank daarvoor dames.

De samenwerkende raadsvrouwen doen het overigens goed. Zij hebben van de provincie gedaan gekregen dat het fietspad langs de weg tussen Velp en Rheden ( N785) verlicht gaat worden. Vorige week vertelde Geertje van der Burg namens de raadsdames trots dat de provincie ook nog eens de kosten voor aanleg en onderhoud van die verlichting voor haar rekening neemt. Dat scheelt de gemeente alvast 100.000 euro voor de aanleg.

Dat geld werd overigens snel door de PvdA ingepikt. De PvdA wilde een uitgave van 100.000 euro die bestemd was om de komst van het zwembad in Velp voor te bereiden schrappen. Dat zwembad wordt geschat op 8 miljoen euro en dat geld is er nog niet. Volgens PvdA-fractievoorzitter Canters zijn voorbereidingen dan ook pas nodig als zeker is dat het geld er wel komt. Wethouder Elsenaar zag dat voorstel echter niet zitten. Hij vreesde nog langer uitstel als er geen voorbereidingen konden worden getroffen. Canters stelde daarom voor om dan maar het fietspadgeld van de raadsvrouwen als voorbereidingskrediet te gebruiken. Daar konden de anderen zich in vinden. De vrouwen hebben dus niet alleen gezorgd voor de fietspadverlichting maar ze hebben ook hun bijdrage aan het zwembad geleverd.

Tijd om eens na te denken over een vrouwenpartij. Ik weet al ’n naam.
En ik sponsor de sok.

Herbenoemen?

Het Streekjournaal werd niet meer bij me thuisbezorgd en de zeldzame keren dat ik ‘m onder ogen kreeg was ik er in ’n minuutje of twee wel doorheen. Het blad lag volgens mij op apegapen.

Het kan verkeren. Onlangs kreeg ik ‘ n telefoontje. De “oude” hoofdredacteur is terug van weggeweest. Hij gaat het blad een nieuw gezicht geven. Het Streekjournaal wordt weer meer krant. Of ik een column wil verzorgen? Nou, daar hoefde ik niet lang over na te denken. Dat wil ik wel. Graag zelfs!

Op weblog Politiek Rheden laat ik mijn licht schijnen over alles wat mij wel en niet bevalt. Vooral over het politieke bedrijf in de regio. Ik ben politiek ongebonden. Ik laat me leiden door het onderwerp van het moment en de manier waarop bestuurders en volksvertegenwoordigers daarmee omgaan. Meestal heb ik kritiek, soms deel ik een schouderklopje uit.

Zo’n weblog is toch andere koek dan een stukje in het Streekjournaal. Om mijn blog te lezen moet u op internet naar me toe komen. Via het Streekjournaal krijgt u mijn mening ongevraagd op de deurmat. Dat heeft invloed. Ik zit vol vragen. Moet ik iets uitgebreid uitleggen of juist beknopt? Zever ik te veel? Formuleer ik zorgvuldig genoeg? Maak ik te veel spelfouten? U laat het me vast weten.

Laat ik maar met de deur in huis vallen. Per 1 juli 2010 loopt de ambtstermijn van de Rhedense burgemeester Petra van Wingerden af. De gemeenteraad moet vóór 1 maart 2010 aangeven of zij de burgemeester een nieuwe termijn van zes jaar gunt of niet. Strikt formeel genomen mag deze raad dit doen. Maar dat zou ik, ongeacht de uitkomst van die aanbeveling, een slechte zaak vinden. Op 3 maart, twee dagen na deadline, zijn er gemeenteraadsverkiezingen terwijl een nieuwe ambtstermijn voor de burgemeester pas op 1 juli ingaat. Het is nog maar de vraag of de nieuwe raad dezelfde keuze zou maken als de huidige. De gemeenteraad moet daarom niet over haar graf heen regeren maar de aanbeveling overlaten aan de raadsleden die op 3 maart 2010
worden gekozen. Lijkt me beter voor de geloofwaardigheid van de democratie.

De eerste tegenstanders van een herbenoeming hebben zich al gemeld. Ellecommer Joop Zijlstra en oud-wethouder Wim Pieper hebben, voorzichtig uitgedrukt, niet veel op met de burgemeester. Op mijn weblog steken zij hun mening niet onder stoelen of banken. Wim Pieper doet bovendien een boekje open over zijn ex-collega’s. Een intrigerend kijkje achter de schermen van het gemeentebestuur. De interne verhoudingen binnen het college van B&W waren ten tijde van Pieper’s wethouderschap kennelijk niet zo best.

Pieper is secretaris van de raadsfractie van Gemeentebelangen en binnen de partij is hij het invloedrijkste lid. Ik mag dus aannemen dat hij de mening van de partij vertegenwoordigt. Daaruit trek ik de conclusie dat Gemeentebelangen tegen een herbenoeming is. Volgens Pieper botert het ook al niet tussen de PvdA en de burgemeester. PvdA-wethouder Joop Kock vond in 2006 zelfs dat Van Wingerden het veld moest ruimen.

Dat gaat een verdeelde aanbeveling opleveren. Een behoorlijk deel van de raad zal tegen een herbenoeming zijn. Geen prettig vooruitzicht voor burgemeester Petra. De Gelderse Commissaris van de Koningin zal er ook niet blij mee zijn. In 2004 was Cornielje de belangrijkste concurrent van Van Wingerden voor de burgemeesterspost van Rheden. Nu moet hij de aanbeveling van de raad op een goede manier verwerken in een advies aan de Kroon. Hun lot blijft op een merkwaardige manier aan elkaar verbonden.

Wat vindt u? Moet Petra blijven? Geef uw mening. En op Politiek Rheden kunt u ook nog uw stem kwijt, tot aanstaande vrijdag.