Brievenbus

De oppositie heeft de achtergronden van de Tweede Kamerleden van de PVV eens grondig doorgespit. Zij werd daarbij geholpen door een ijverige pers en “toevallig” verloren dossiers. Zij namen Wilders daarmee veel werk uit handen. Alleen het moment waarop ze er mee tevoorschijn kwamen was wat ongelukkig voor “onze Geert”. Hij had die informatie liever vóór de Kamerverkiezingen gehad. Maar toen had hij er volgens eigen zeggen de middelen niet voor. De grote gedoger riep daardoor het onheil over zichzelf af.

Zij fractie slaat letterlijk om zich heen. Lucassen intimideert zijn omgeving en gebruikt de brievenbus van zijn buren als urinoir, Hernandes deelt een kopstoot uit, Sharpe ramt een collega-atleet spikes in zijn gezicht en Brinkman geeft een barkeeper een hengst voor zijn kanis. Dan ben ik nog niet eens volledig in mijn opsomming van de strapatsen van de PVV-ers.

Arme Geert. Zijn fractieleden wateren beurtelings door zijn brievenbus en hij moet het maar gedogen. Het houdt maar niet op. Hij zou al die gasten uit zijn fractie kunnen schoppen maar daar doet hij niet aan. Want dat zou zijn politieke vijanden, D66, GroenLinks en de PvdA, op het regeringspluche helpen Een nog veel groter spookbeeld voor Geert.

De partijen die nu tegen de PVV tekeer gaan hebben trouwens boter op hun hoofd. Er is een bloemlezing te maken van alle schandalen die zich bij hen voordeden. Denk maar aan GroenLinkser Duyvendak die betrokken was bij een inbraak in het ministerie van economische zaken. Het punt is dat Geert Wilders over dit soort zaken zelf veel ophef maakt. Begrijpelijk dat de oppositie hem nu terug pakt.

Het ging natuurlijk om het kabinet. De gedoogcoalitie gaf echter geen krimp. Alle pogingen om Rutte-1 onderuit te halen faalden. Wilders houdt zijn boksers aan boord en de VVD en het CDA stopten de vingers in de oren. Normen en waarden stonden even op een laag pitje. Zelfs de CDA-dissidenten Ferrier en Koppejan lieten zich niet horen. Zij lijken tevreden met hun moment of fame tijdens de kabinetsformatie.

De kiezers blijven Wilders trouw. De peilingen laten slechts een lichte daling van het aantal PVV-zetels zien. Zijn achterban maakt onderscheid tussen de PVV en de persoon Geert Wilders. Een om zich heen meppende fractie nemen ze op de koop toe. En er zijn ongetwijfeld aanhangers die begrip opbrengen voor het agressieve deel daarvan. Als er al kiezers weglopen dan gaan ze naar de VVD en het CDA. De oppositie heeft er in ieder geval nauwelijks voordeel van.

Er wordt volgens mij iets over het hoofd gezien. De partijen die roepen dat zij de onlustgevoelens van de PVV-stemmers serieus nemen moeten toch echt laten zien wat zij daaraan gaan doen. Want als het hen al lukt om Wilders van de politieke kaart te vegen dan zijn daarmee de problemen van volks Nederland nog niet verdwenen. Een volgende generatie “Wildersachtigen” zal geladen zijn met nog meer haat en woede. Dan is er van gedogen geen sprake meer. Wel van totale maatschappelijke ontwrichting.

Collaboratie

De Nederlandse politiek bevindt zich in gevaarlijk vaarwater. Ik heb eens wat uitspraken van politici van het afgelopen jaar opgezocht. Vooral de beschuldigingen aan het adres van Wilders zijn niet mis te verstaan. Vaak gebeurt dat niet rechtstreeks maar blijft het bij suggesties en associaties, vergelijkingen met de NSB en het bruine gedachtegoed.

De NSB was een club van verderfelijke landverraders. Iemand die met de NSB samenwerkte pleegde collaboratie. Dus als je de PVV op een lijn met de NSB stelt dan zijn de VVD en het CDA collaborateurs. Niet alleen als dat gedoogkabinet er komt maar ook nu al. Zij zijn immers ten volle bereid om met de PVV samen te werken. En wie met pek omgaat wordt er mee besmet. Maar de partijleiders zeggen wel A maar geen B. Want als je die gedachtengang consequent volgt dan zul je daar naar moeten handelen. Ten minste, als je staat waar je zegt voor te staan.

Het kan nog komen maar ik heb nog geen van hen iets in die richting horen zeggen. Dat tekent hun schijnheiligheid want als er werkelijk consequenties zouden worden getrokken dan wordt iedere vorm van samenwerking, van collaboratie, onmiddellijk stopgezet. Op alle niveaus.

Dat betekent dat in alle soorten besturen de samenwerking wordt opgezegd. In gemeenten, provincies, waterschappen en allerlei maatschappelijke instellingen. Dat zou nog eens wat zijn zeg. Wethouders, gedeputeerden en bestuurders die massaal hun zetels ter beschikking stellen. Honderden pluche stoelen raken dan onbezet. Overal worden coalities waarbij naast het CDA of de VVD ook GroenLinks, de SP, de PvdA of D66 zijn betrokken opgebroken. Een totale herschikking van de macht.

Maar ik zie dat nog niet gebeuren want de gehechtheid aan het pluche is ongemeen sterk en wat de heren in Den Haag uitspoken heeft natuurlijk geen effecten op regionale of lokale samenwerking, dat begrijpt u. Stel je voor! Dat heeft niets met elkaar te maken! Er wordt dan ook grotelijks omheen geluld. Zowel van bovenaf als van onderop. De weinige uitzonderingen daargelaten.

Het is van tweeën een. Of je erkent dat de PVV geen donkerbruine kleur heeft of je trekt de lijn door en acteert daar ook op. Je stopt niet halfweg omdat dat baantjes kan kosten. Dan geef je als partijleider van de SP, GroenLinks, de PvdA of D66 opdracht aan al die mindere goden in het land om de samenwerking met het CDA of de VVD onmiddellijk te beëindigen en te voorkomen dat zij ook collaborateurs worden. Anders ben je een schijnheilige hypocriet die woorden spuit (van spuien) zonder daar echt consequenties aan te verbinden.

Mijn boodschap is dat u al die grote woorden met een korreltje zout moet nemen. Er wordt desnoods samengewerkt met de duivel zelf. Zolang er maar pluche te verdelen is. Dat geldt voor veel partijen en politici. Schijntegenstellingen worden opgeblazen om het zetelaantal te verdedigen en zo mogelijk uit te breiden. Door kampioenen van vrijheid en recht die hun blik gericht hebben op macht en een zo groot mogelijk stuk van de koek.

Moeras

VVD-raadslid Bas Geerdink zette zich na de laatste verkiezingen sterk af tegen de PVV. Toen een gedoogakkoord steeds waarschijnlijker werd poogde hij nog wel onder eerdere uitspraken uit te komen maar hij koos uiteindelijk toch eieren voor zijn geld. Hij verlaat de VVD en geeft zijn raadszetel op. Een stap die respect verdient. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. De kritiek op zijn aanvankelijk inconsequente gedrag is hem waarschijnlijk hard gevallen. Wat mij verbaast is dat er geen enkel verweer kwam, niet van Bas Geerdink zelf maar ook niet van de VVD-afdeling Rheden. Ik vermoed dat er de afgelopen tijd heel wat discussies binnen de raadsfractie zijn gevoerd maar uiteindelijk heeft de Rhedense VVD hem als een baksteen laten vallen. Bas is door zijn politieke maten gewoon in de steek gelaten.

Volgens Bas Geerdink herbergt de Rhedense VVD nog een dissident. Hij twitterde begin augustus aan Wim Pieper dat er binnen de VVD-fractie nog iemand niet gelukkig is met de gang van zaken. Die “iemand” lijkt vooralsnog meer aan het pluche dan aan principes te hechten want hij (of zij) houdt de kaken tot nu toe stijf op elkaar. Maar wie weet, misschien komt die persoon later nog uit de kast.

Ik verwacht zelf niet veel goeds van een VVD-CDA-PVV-combinatie. De tweespalt in de samenleving zal verder worden vergroot en de laatste restjes van de verzorgingsstaat zullen worden weggespoeld.

Geert Wilders zit op rozen. Als er een gedoogakkoord komt is hij de volksheld die ‘t ‘m toch maar flikt. Als hij wordt buitengesloten dan zal de volkswoede zich verder uitbreiden en van “onze Geert” een nog groter idool maken dan ie nu al is.

De aantrekkingskracht van de PVV is niet verwonderlijk. Mensen voelen zich door de traditionele politiek in de steek gelaten. Machteloos en steeds woedender over al het onrecht dat hen is aangedaan zoeken grote bevolkingsgroepen wraak. Die woede beperkt zich al lang niet meer tot de volkswijken die de multiculturele samenleving op hun bord geschoven kregen en de daarmee gepaard gaande problemen zagen toegedekt door de deken van politieke correctheid.

De verzorgingsstaat bleek niet langer betaalbaar en wordt ontmanteld. Maar de sloop van het sociale bouwwerk wordt niet gecompenseerd door een samenleving die werk en voldoende inkomen voor iedereen garandeert. Intussen verzuipt het individu in de schaalvergroting en de uitwassen van blinde marktwerking zijn haast dagelijks in het nieuws. Het politieke antwoord op die problemen kan het best worden samengevat met de term “eigen verantwoordelijkheid”. Politiek correct jargon voor “We zien ook geen uitweg meer dus u bekijkt ’t maar.”

Geen wonder dat mensen op zoek gaan naar meer zekerheid. Zij willen een geordende wereld, waar gezag nog gezag is, waar men de buurman nog kent en waar men zich “thuis” voelt. De PVV speelt daar perfect op in. De drassige voedingsbodem daarvoor is gecreëerd door de traditionele politiek. Maar die is niet meer in staat dat moeras weer droog te leggen. Met het politiek correct toedekken en het negeren van problemen zal ze het in ieder geval zeker niet redden.