Theo

Renate

2012-02-17T00:01:00.000+01:00

Tiny en Simon. Het leek zo’n hecht koppel. Zo door en door getrouwd. Maar als je de beelden op het bankje op Steeg wat nader bekeek dan zag je dat het geen tortelduifjes waren. Pak er maar eens een foto bij. Er is iets mis. Net teveel ruimte tussen de twee. Bewaakt door de paraplu die tussen hen in tegen het bankje rust. Een wachter die aangeeft: “Verboden toegang, eigen terrein”. De echtelieden wisselen geen woord. Ze hebben hun jas aan. Het is koud. Net zo koud als hun verkilde relatie.

Aan de ene kant Simon. Daar zit hij. In zijn eigen ruimte. Hij maakt het zich gemakkelijk. Met de benen over elkaar en een krant op schoot. Ontspannen nagenietend van een van zijn Kronkels. Zijn gedachten dwalen af. Ver weg van De Steeg. Nog ’n paar dagen verplichte vakantie. Daarna wacht zijn geliefde. Hij wipt af en toe tevreden met zijn voet. Ja, hij is de baas van het spul. De vrouw naast hem mag blij zijn dat ze daar nog zit. Ze doet maar. Het maakt hem verder niet uit.

Tiny aan de andere kant. Een dood vogeltje, het hoofd een ietsepietsie gebogen. Stijfjes zit zij te zitten. Krampachtig omklemt ze haar tas. Alsof ze wil zeggen, dit is het enige dat ik nog heb. Treurig kijkt ze in het niets. Haar houding spreekt boekdelen. Je ziet haar denken: Wie is die rare snuiter naast me? Ze rilt, bespeurt een schaduw. Haar vermoeden van Simons buitenechtelijke escapades.

Ja, dat was allemaal te zien op dat bankje aan de oever van de dode IJsselarm op Steeg. Een huwelijk in gruzelementen, gegoten in bronzen eeuwigheid. Slechts enkelen wisten ervan. Maar de geschiedenis laat zich niet foppen. Het gestolde huwelijk ging daarom alsnog aan stukken. De beulen die het vonnis voltrokken hadden er geen weet van. Voor een handvol zilverlingen sloegen zij de metalen leugen aan diggelen. Zij beseften niet dat zij slechts werktuigen waren van een schim uit het verleden. Van de schaduw die Tiny deed rillen.

De schim van Renate.

Giet it oan?

2012-02-10T00:01:00.002+01:00

De horrorwinter wilde maar niet komen. Dat was effe zweten voor de handel. Zou ze bijna met de voorraad sneeuwschuivers en schaatsen blijven zitten. Maar alles kwam goed. Koning Winter vereerde ons alsnog met een uitgebreid bezoek. Vorige week zaterdag zag ik in de Velpse Hoofdstraat de sleeën en het strooizout hoog opgetast voor de winkeldeur. De winkeliers kunnen zich in de handen wrijven.

Als je de radio aanzette was het eerste woord dat je hoorde: “Elfstedentocht”. In de media ontaardde de elfstedenkoorts in complete hysterie. De euro? Nauwelijks meer iets van gehoord. Arabische lente? Wat was dat ook alweer? Economische crisis? Waar hebt u het over? Mitsubishi trekt de stekker uit Nedcar! Nou en?

Friesland was de navel van de wereld. Daar gebeurde het. Na 15 jaar hebben we recht op een Elfstedentocht; kans op Elfstedentocht 80%; als de maan vol is, de hemel helder en de wind staat in het oosten dan gaat de tocht der tochten door; als de haren van mijn hond gaan krullen dan krijgen we nog drie weken strenge vorst; als ….

IJsmeesters en rayonhoofden beheersten het nieuws. Bij Balk was het rayonhoofd door het ijs gezakt, bij Sloten was het ijs nog maar 7 centimeter dik. Het leger gaat assistentie verlenen. De vervoersbedrijven moeten maandag klaar staan om schaatsers en publiek te vervoeren.

Weermannen en –vrouwen beleefden hoogtijdagen. Het blijft vriezen. Nee, het gaat dooien! Eindelijk een paar dagen waarin ze geen nieuw weerrecord hoefden te verzinnen.

Ja, die elfstedenkoorts. Maxima is een aardige meid maar laat ze nooit meer zeggen dat Nederland geen eigen cultuur heeft. Knotsgek dat wel. Maar cultuur is het.

Dat het koud was staat als een paal boven het ijs. Maar om zo op hol te slaan? Ik ben allang blij dat er geen grote hoeveelheid sneeuw naar beneden kwam.

Ik schrijf dit maandag en u krijgt dit stukje op donderdag/vrijdag onder de neus. Ik durf wel een voorspelling te doen. Wat we in ons hart al wisten: It giet net oan!

Of zit ik er naast? Giet it wol oan?

Bijdehandjes

2012-02-03T00:01:00.000+01:00

Een Belgische wegpiraat draaide vorig jaar al slippend rondjes op een rotonde. Hij moet van de rechter nu het boek ‘Tonio’ van A.F.Th. van der Heijden lezen. Een dikke pil. Op 632 bladzijden verwoordt de schrijver zijn verdriet over het verlies van zijn zoon door een verkeersongeval. De verkeerszondaar wordt na het lezen overhoord door een commissie. Bij een onvoldoende krijgt hij 32 maanden extra rijontzegging bovenop de vier maanden die hij al aan de broek had. Creatieve vent, die Vlaamse rechter. Een effectieve straf met opvoedkundige elementen. Die Belgen zijn zo dom nog niet.

Ik hoop dat de Nederlandse rechter ook iets aardigs verzint voor de mafkezen die de beelden van het Erica-paard en van Simon Carmiggelt en zijn vrouw hebben vernield. De schade die ze hebben aangericht hebben is fors en de commotie was groot. Ze verdienen daarvoor een vette bonus bovenop de reguliere straf. In de cel moeten ze alle Kronkels van Carmiggelt uit het hoofd leren. Voor iedere fout bij de overhoring krijgen ze één dag extra op water en brood. Dat zal hen behoorlijke hoofdpijn opleveren want de heren lijken me geen wonderkinderen. Het houdt ze bovendien voorlopig van de straat.

Wat zijn het trouwens voor gasten? Dat ze het buskruit niet hebben uitgevonden is zonneklaar. Drie types werden in een mum van tijd opgepakt en de politie heeft er nog meer in het vizier. De opbrengst zou per persoon hoogstens een avondje stappen opleveren.

Zouden ze het aan de bar bedisseld hebben? “Hé Sjimmie, koper levert vijf euro per kilo op. Ik weet waar we het zó kunnen pakken. We hebben alleen nog ’n paar man nodig om te sjouwen.” Aan het onherkenbaar maken van de buit en het berekenen van de opbrengst hadden de masterminds waarschijnlijk nog niet gedacht.

Het verhaal heeft ook positieve kanten. Boekhandel en bibliotheek zijn vast blij met de hernieuwde aandacht voor Carmiggelt en De Steeg is op weg naar de status van bedevaartsoord. Goed voor het toerisme.
Zullen we de winkels op zondag dan toch maar opengooien?

Alleen in De Steeg dan!

Eenenzestig

2012-01-27T00:01:00.000+01:00

Zo af en toe raak ik in een filosofische bui. Onlangs werd ik 61. De jaren gaan tellen. Dat gaat sluipend. Hier en daar een ongemakje, de botten willen niet meer als vroeger en af en toe is het zoeken in mijn geheugen, een naam waar ik maar niet op kan komen. Ik zie steeds vaker mensen om me heen wegvallen en ik ben in een fase waarin ik me afvraag wat nu echt belangrijk is. Nog maar ’n jaar of twee, drie terug keek ik vooral vooruit. Het verleden was er wel maar telde toch minder dan nu. Vooruit, vooruit, vooruit was het parool. Daar kwam langzaam een kentering in. Zoeken naar een ander evenwicht.

Ik heb nog volop ambities hoor, allerlei plannen, zowel in m’n werk als daarbuiten, maar als die niet zouden lukken dan is dat geen ramp. Tja, hoe moet ik dat duiden? Misschien word ik wat minder fanatiek, minder fel, neem ik onbewust wat meer afstand van de drang om van alles en nog wat te moeten. Trouwens, wat schiet ik daarmee op, wat wil ik bewijzen? Dat ik geen ouwe zak ben, iemand die meetelt? Waarom zou ik?

Ik doe nog volop mee in de race hoor. Maar ik merk dat ik wat meer onthecht raak. Ik kan me nog steeds opwinden over een kromme situatie zoals ik die ontwaar. Maar het is natuurlijk niet eendimensionaal. Het is en blijft allemaal betrekkelijk. Daarvan ben ik me overigens zo lang als ik me kan heugen van bewust. De maatschappij is niet verdeeld in zwart en wit. Heiligen en duivels daargelaten zijn mensen niet puur goed of puur slecht. De grijstinten overheersen.

Hoe lang heb ik nog te gaan? 10, 15, misschien 20 jaar? Zie ik m’n kinderen hun geluk vinden en ga ik van mezelf nog meemaken dat ik helemaal niets hoef? Ach wat, let er verder niet op. Het zijn zomaar wat mijmeringen van een vent die zichzelf in de weg zit. Voorlopig ga ik door. In de versnelling van mijn zesde decennium.

Babyboem

2012-01-20T00:01:00.000+01:00

Babyboomers zijn luiwammesen. Ze leven in weelde en alles wat ze hebben is ze komen aanwaaien. Hun vette pensioen kost de maatschappij bakken vol geld en ze leggen overmatig beslag op de gezondheidszorg. Terwijl zij hun volgevreten pens op de stranden van de Spaanse Costa’s bruin laten bakken ligt de volgende generatie krom om de rekening voor deze uitvreters te betalen.

De jacht op de babyboomer is geopend. Dit soort berichten over mijn generatie doen het kennelijk goed. Of het klopt is een ander verhaal. Maar ja, helemaal vreemd is dat nu ook weer niet. In politieke kringen ritselt het van de figuren die aan dat beeld voldoen. De club van “links lullen en rechts zakken vullen”. Zij zijn deel van de drie à vier procent vertegenwoordigers van de naoorlogse generatie die met een riante beurs (te)veel jaren over hun studie hebben gedaan, vervolgens met boven-Balkenende-salarissen het bestuurderspluche hebben ingenomen. Nu zijn ze toe aan hun welverdiende wereldcruises. En zij zijn het van harte met hun partijvriendjes eens. Het maakt hen verder niet uit. De buit is immers toch al binnen.

De werkelijkheid is anders. Als ik om me heen kijk zie ik vooral mensen van mijn generatie die net als ik op de arbeidsmarkt kwamen toen zij zestien, zeventien jaar oud waren. Mensen die zich hun hele leven uit de naad hebben gewerkt en in veel gevallen versleten zijn voor hun 65e. Soms hebben ze zich via avondstudie een treetje omhoog kunnen werken. Hun gemiddelde pensioen ligt inclusief AOW rond de 1800 (CBP) euro per maand. Dat schept toch een heel ander beeld dan de verwende politieke nakomelingetjes ons willen doen geloven.

Uit een in 2010 verschenen rapport van het Centraal Planbureau (Vergrijzing verdeeld - toekomst van de Nederlandse Overheidsfinanciën) blijkt dat juist de dertigers en de veertigers, degenen die op de babyboomer jagen, gemiddeld het grootste beslag op de rijksfinanciën hebben gelegd. Voor de geborenen na begin jaren tachtig gaat het inderdaad minder. Maar is dat de schuld van de babyboomer?

Ziektelast

2012-01-13T00:01:00.001+01:00

Het College van Zorgverzekeringen adviseert om ouderen voortaan zelf te laten opdraaien voor de kosten van de behandeling van aandoeningen die 'een logisch gevolg zijn van veroudering’. Daarvoor wordt een nieuw wapen, het begrip “ziektelast”, in stelling gebracht. Aan de hand van cijfertjes en percentages wordt bepaald in hoeverre de kwaliteit van leven en gezondheid door de aandoening wordt aangetast, hoe “ziek” iemand is. Aandoeningen die samenhangen met veroudering kunnen op die manier als “natuurlijk” en bij de leeftijd behorend worden aangeduid. Dan is het plotseling geen ziekte meer en daar gaat het om. De vergoeding voor de behandeling kan vervolgens uit de zorgverzekering worden geschrapt. Bent u op leeftijd en gaat u voor de behandeling van een blaasontsteking of schimmelinfectie naar de dokter dan mag u zelf de knip trekken. En als u geen geld voor behandeling heeft dan hebt u vette pech.

Mensen die dit allemaal niet meer dan terecht vinden moeten niet te vroeg juichen. Die “ziektelast” kan naar believen ook op andere terreinen en leeftijden worden ingezet. Zwangerschap en geboorte kun je immers ook als natuurlijke en bij het leven behorende ontwikkelingen zien. Het is bovendien je eigen keus. Komen medische kosten dan voor rekening van de ouders of moet de zuigeling zijn schuld later aflossen? Want waarom zouden anderen daarvoor betalen?

Deze benadering maakt ziekte niet meer dan een wiskundige formule. Een kwestie van spelen met cijfertjes. Een puntje eraf en ziekte is geen ziekte meer. Als je astma rangschikt onder een lichte aandoening met een lage ziektelast dan kun je de kosten voor de medicijnen vervolgens eenvoudig uit het zorgverzekeringspakket schrappen.*

Het Nederlandse systeem van zorgverzekeringen was altijd gebaseerd op onderlinge solidariteit. Maar solidariteit is in bestuurlijk Nederland een vies woord aan het worden. De hogepriesters van het marktdenken maken het steeds bonter. Met dit soort voorstellen worden complete bevolkingsgroepen tegen elkaar opgezet. De mens is onderwerp van kosten/baten-analyses waarmee zijn waarde wordt afgemeten aan zijn rendement voor de economie.

Alles conform de mentaliteit “Ikke, ikke en de rest kan stikken”.

America, here we come!

*) niet in de papieren versie

Sociale media

2012-01-06T00:01:00.000+01:00

Ik vroeg op Twitter waar ik deze week eens over zou schrijven. Jan wilde het hebben over K13. De Gelderlander wijdde er een uitgebreid artikel aan. De laatste directeur werd compleet neergesabeld. Zij kreeg zo’n beetje alles wat er met K13 misging op haar brood. Niet alleen van de wethouder Tiemens maar ook van mensen uit eigen kring.

Nu heeft K13 het pand aan de Kastanjelaan in Velp voor 250.000 euro verkocht. De kunstclub had de villa destijds voor praktisch noppes van de gemeente Rheden in eigendom gekregen. Dat roept vragen op. Hoe is ’t mogelijk dat de gemeente Rheden dit heeft laten gebeuren? Wat gebeurt er met die 250.000 euro? Is dat voldoende om de schulden te betalen? Wat als er geld overblijft? Is het monumentale pand inclusief grond niet veel meer waard dan 250.000 euro? Hoeveel geld is er totaal in K13 gepompt? Een beetje gemeenteraadslid wil daarover het naadje van de kous weten. Althans, dat mag ik hopen. En laat zoiets nooit weer gebeuren. Niet als het aan wethouder Ronald Haverkamp ligt. Hij twittert dat de tijd dat de gemeente een pand voor € 1 verkoopt wat hem betreft voorbij is.

Twitteraar Co raadde mij aan om aandacht aan Velp-Zuid te schenken. Hij vindt de wijk steeds meer op het Arnhemse Broek lijken. Op mijn vraag wat ie precies bedoelde kwam het advies om eens door Velp-Zuid te rijden. Daar kan ik dus niks mee. Ik rijd er trouwens dagelijks rond. Ik woon er zelf. Ik neem aan dat hij bedoelt dat er veel asocialen wonen. Dat valt volgens mij wel mee. Zeker, er wonen asociale figuren maar dat is niet exclusief iets van Velp-Zuid. Die vind je ook in Velp-Noord hoor. Alleen zijn de asocialen daar meer van het bekakte type. Of is dat een vooroordeel van mij? Gelukkig zijn zowel in Velp-Zuid als in Velp-Noord de socialen veruit in de meerderheid.

Ja, 2012 wordt, nog meer dan 2011, het jaar van de (a)sociale media. Benaming naar wens te gebruiken.

Post

2011-12-30T00:01:00.002+01:00

Als u dit jaar geen kerst- of nieuwjaarskaartje van neef Jan of tante Marie hebt ontvangen dan moet u niet boos worden. Het ligt niet aan hen. Vorige week kreeg ik de post voor de halve straat in de bus gepleurd. En dat is niet voor het eerst. Keer op keer liggen kaartjes en brieven voor de buren of zelfs voor adressen een paar straten verderop bij mij op de mat. Volgens mij rekent de postbode-nieuwe-stijl erop dat goedzak-Theo de envelopjes wel even op het juiste adres aflevert. Dat doe ik meestal trouw maar er zijn grenzen. Laatst kreeg ik een brief die bestemd was voor een adres in Arnhem. Ik heb ‘m in de brievenbus van de PTT, of hoe het bedrijf tegenwoordig ook heet, gekieperd.

Onlangs kreeg ik het verzoek om 92 cent porto te betalen voor een poststuk dat ik zou hebben ontvangen. Ik kon het op internet nazien compleet met foto het object. Maar wat ik ook zag, geen poststuk, wel het bedrag van 92 cent. Van de week volgde een herinnering. De kosten voor alle pogingen om het geld binnen te halen belopen inmiddels een veelvoud van die 92 cent. De keuze is aan mij: ik mag het geld overmaken of postzegels op de portokaart plakken. Maar ik doe het anders. Ik betaal niks en Tante Post betaalt mij niet voor de, inmiddels tientallen, stukken die ik op het juiste adres heb bezorgd. Een klassieke win-win situatie.

Die postzegels van tegenwoordig irriteren me ook. Er staat geen bedrag meer op maar een cijfertje. Bedacht door slimme marketingjongens. Met louter voordelen voor het postbedrijf. De verbinding tussen de dienst en wat u daarvoor betaalt vervaagt. Zo’n zegel plakt daardoor gemakkelijker weg, bij prijsverhogingen zijn er geen kosten voor het invoeren van nieuwe zegels en die prijsaanpassingen kunnen vrijwel geruisloos en onzichtbaar worden doorgevoerd.

Van mij krijgt u dit jaar geen kaartje. Ik weet namelijk niet of die aankomt. Daarom wens ik u allen vanaf deze pagina een gezellige jaarwisseling en een gezond en voorspoedig 2012.

Lex?

2011-12-23T00:01:00.000+01:00

Vorige week viel mijn oog in de Rhedenaar op de raadsagenda. “ Agendapunt 3. Voorstel om de Lex Silencio Positivo niet van toepassing te verklaren op…” De Lex wat? Nou gewoon, de Lex Silencio Positivo. Kent u deze Lex niet dan is dat uw probleem.

Ik ben niet gewoon om voor onbezoldigd communicatieadviseur van de gemeente Reden te spelen maar ik voor deze keer maak ik een uitzondering. Het college van B&W heeft meer dan genoeg omhanden en de gemeenteraad is ook al druk met het dichten van de kloof met de burgers. Met alle zelfpromotie wordt een complete communicatieafdeling aan het werk gehouden. Voor uitleg van jargon aan simpele zielen als ik zijn de communicanten niet aangesteld.

Terug naar Lex. Het klinkt allemaal heel indrukwekkend en voornaam maar wat betekent dit potjeslatijn? Ik kon het eerst ook niet duiden hoor. Dus maar even op zoek gegaan. Als we het letterlijk vertalen dan staat er zoiets als “Wet van de positieve stilte” of het “Positieve recht van de stilte”. In gewoon Nederlands betekent het “Wie zwijgt stemt toe”.

Vorig jaar werd de Europese Dienstenrichtlijn en de Dienstenwet van kracht. Voor vergunningen die onder de Dienstenrichtlijn vallen, geldt in principe de Lex silencio positivo. Als u een vergunning voor het een of ander aanvraagt en de overheid neemt binnen de gestelde termijn geen beslissing dan wordt die vergunning automatisch verleend. Nu geldt de Lex silencio positivo niet, tenzij dat expliciet in de regelgeving is opgenomen. Vanaf 1 januari 2012 wordt het omgedraaid. Vanaf dat moment is de Lex silencio positivo automatisch van toepassing, tenzij in regelgeving is opgenomen dat dit niet het geval is. Daarvoor moet dan wel een dwingende reden zijn. In de laatste raadsvergadering van 2011 wordt nog even geregeld welke zaken niet onder deze stiltewet vallen. Het is dus handig om even vooraf te checken of uw vergunningaanvraag wel of niet onder de positieve stilte valt.

Ik wens u fijne kerstdagen. Geniet ervan, overeet uzelf niet en pak uw rust.

Et pax hominibus bonae voluntatis.

Democratie

2011-12-16T00:01:00.003+01:00

Het gedoe rond de euro maakt je ervan bewust hoe kwetsbaar en zwak de democratie is. Niet de kiezer maar de geldmarkt bepaalt wat er gebeurt en politieke technocraten maken onder elkaar uit welke kant Europa opgaat. Dat gezemel over democratie is leuke praat voor verkiezingstijd maar het levert nu niks op. Er moeten beslissingen worden genomen en daarvoor is de stem van de burger een sta-in-de-weg.

De alom bejubelde euro heeft zich ontwikkeld tot een wolf in schaapskleren die de democratie bij de strot heeft. De toch al geringe democratische legitimiteit van Europa brokkelt steeds verder af. Europese politici hebben een grote mond over het geknoei bij de verkiezingen in Rusland terwijl ze, zodra het erop aankomt, zelf ook niet democratisch brandschoon zijn. Zeker, het democratisch gehalte van Rusland is een aanfluiting maar doet Europa het zoveel beter? Hier gaat het veel eenvoudiger. Er wordt gewoonweg niet gestemd. Iedere stap op weg naar een politiek verenigd Europa wordt gebagatelliseerd. Verkleind tot een ‘onbetekenende’ aanpassing van de verdragen waarvoor volksraadpleging niet nodig is. Niet meer dan een bevestiging van eerder gemaakte afspraken. Partijen en politici die anders de mond vol hebben over referenda, kroonjuwelen van democratie en meer van die mooie frasen laten het compleet afweten. Dat komt nu even niet uit. Een referendum over verdragsaanpassing of het horen van de bevolking over het afstaan van nationale soevereiniteit naar een centraal Europees gezag? Onzin, stelt allemaal niks voor! Geklets uit het nekhaar van drammers die niet weten waar ze het over hebben. Goedkope populistische sprookjes uit de onderbuik van de samenleving.

Wil het Europese project ooit slagen dan is versterking van het democratisch fundament noodzaak. Daar moet niet te lang mee worden gewacht. Zonder steun van de burger blijft Europa gebouwd op los zand. Een door de euromunt afgedwongen politieke eenwording zonder goedkeuring van de bevolking is een brug te ver. Of is Europa te divers, zijn de onderlinge verschillen groter dan de overeenkomsten en kunnen 500 miljoen Europeanen nooit gezamenlijk gedragen beslissingen nemen? Wat moeten we dan met één Europa?

December 2011

2011-12-09T00:01:00.002+01:00

Het is bijna 21 december 2011. Volgens de Maya’s hebben we nog ’n jaar te gaan tot het einde van deze era. Doemdenkers hebben de Maya-kalender gekaapt om de Apocalyps te voorspellen. Voorwaar, voorwaar, ik zeg u. Het einde der tijden is nabij! Op 21 december 2012 liggen de aarde, de zon en maan op één lijn en de aarde zal in het zwarte gat van de Melkweg verdwijnen of juist exploderen. Daar zijn de kenners het nog niet over eens. Anderen voorspellen dat de magnetische polen in één klap omkeren. Noord wordt zuid en zuid wordt noord. Met alle catastrofale gevolgen van dien. Een nieuwe ijstijd, gigantische vulkaanuitbarstingen of een bombardement van meteorieten zal onze beschaving wegvagen.

Het zweet stond me in de handen. Ik was al voorbereidingen voor de dag des oordeels aan het treffen maar gelukkig blijkt dat niet nodig. De Maya’s spreken het zelf tegen. We gaan slechts over naar een volgende fase. 21/12/12 is voor hen juist een feestdag. Er zal duizend jaar lang vrede op aarde heersen. En in Guatemala houden de Maya’s zich meer bezig met aardse zaken zoals schoon water voor hun dorpen. Ze hebben geen tijd voor onzin.

Grappig. De telkens weer opduikende voorspellingen van Armageddon hebben ook economische waarde. Het genereert werk. Wetenschappers voelen zich geroepen onderzoeken te doen die de voorspellingen weerspreken, reeksen boeken vinden hun weg naar het zwevende New Age-volk en films brengen veel geld in het laatje. Mooi toch!

Ik smul er ook van hoor. Documentaires over de oorsprong en de toekomst van het heelal, de aarde en de mensheid vind ik razend interessant. De zoekende mens. Waar komen we vandaan, waar gaan we heen, waarom ben ik? Het ultieme antwoord zullen we nooit vinden. Ieder antwoord is daarom goed.

Het is december, de maand van feesten en bezinning. Ik heb gelukkig de wijsheid niet in pacht. Laten we elkaar vooral die antwoorden gunnen en elkaar niet afslachten om geloof of ideologie. Dat loopt alleen maar uit op de vernietiging. Van onszelf, door onszelf.

Accudag

2011-12-02T00:01:00.005+01:00

Die apps zijn ondingen. Binnen de kortste keren raak je er aan verslaafd. Ik probeerde even Wordfeud uit. In no-time was ik met zes tegenstanders in gevecht. Het mobiele scrabble-spelletje heeft me al wat uren gekost. Maar leuk is het wel.

Tussen de bedrijven door m’n blog bijgehouden. De zondagsopenstelling houdt de gemoederen bezig. Enkele voorstanders van de 52 koopzondagen zijn fanatiek in hun reacties. Vanachter het masker van de anonimiteit komen de frustraties los. Niet alleen over mijn mening aangaande de zondagsopenstelling. Sommigen zint mijn bemoeienis met Rheden en de gemeentepolitiek al helemaal niet. Dan is de koopzondag een mooie aanleiding om er eens flink de beuk in te gooien. De reacties werden bij iedere nieuwe posting feller. Een hoogtepunt werd bereikt met het om zeep helpen van mijn koopzondagen-poll. Daar had iemand veel energie in gestoken. Chapeau, eindelijk gelukt! Reaguurder ‘applaus voor de paus’ riep zelfs de hulp in van zijn collega’s van GeenStijl. Hij voelde zich in zijn anonieme waardigheid gekrenkt. Jammer voor hem, de hulptroepen van sarcastisch Nederland kwamen, zagen en gingen weer. Snel terug naar het bolwerk van ‘tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend’ reaguurdersland. Daar kun je jezelf pas echt uitleven.

Ja, het is de zondag voor de moeder van alle Rhedense raadsvergaderingen. Jammer genoeg zal de raad niet voltallig zijn. Waarschijnlijk zullen een voor- en een tegenstander ontbreken. Als de rest aanwezig is maakt het voor de politieke verhoudingen gelukkig niet uit. Alles is mogelijk. Wel of geen zondagsopenstelling, uitstel van een beslissing en van fraaie moties waarmee niemand iets kan tot aan het uiteenvallen van de coalitie toe.

De ingrediënten voor een onderhoudende voorstelling zijn aanwezig. De ogen van Nederland zijn op Rheden gevestigd. Beste raadsleden, eerbiedwaardig college, profiteer daarvan en hou de spanning erin. Het publiek hangt aan je lippen. Laat maar ’s zien hoe het er hier aan toe gaat. En denk erom, Den Haag kijkt over je schouders mee.

Als u dit leest weten we meer.

Volgende spel, eerste woord: ‘menuutje’. Goed voor 142 punten. Niet slecht. Mijn tegenstander geeft direct op.

Voor of tegen

2011-11-25T00:01:00.002+01:00

Die zondagsopenstelling hè. Op mijn blog Politiek Rheden heb ik een poll waarop mensen kunnen aangeven of ze voor of tegen de zondagsopenstelling zijn. Dat roept natuurlijk reacties op. De voorstanders van winkelen op zondag noemen zichzelf positief. Dat maakt mij dus automatisch negatief. Dat spreekt voor zich. Maar dat is een kwestie van perceptie. Laten we het eens omdraaien. Ik ben vóór de lokale winkeliers, ik ben vóór bescherming van het winkelpersoneel en ik ben vóór het behoud van levendige dorpskernen. Daar hebben de supporters van de zondagsopenstelling kennelijk geen boodschap aan. Ik zou dus met net zoveel recht kunnen zeggen dat zij juist de negatievelingen zijn.

Voor of tegen? Voor beide zienswijzen is wat te zeggen. Bij mij wegen de belangen van de kleine ondernemers en hun personeel het zwaarst. Daarnaast hoorde ik nog een goed argument. Vorige week hield een inwoonster van Rheden in de raadszaal een betoog voor behoud van de zondagssluiting. Met voorbeelden illustreerde ze het belang van de plaatselijke winkeliers voor de sociale structuur van de gemeenschap. Een argument dat tot nu toe onderbelicht was.

In juni stemde de raad met 14 tegen 12 stemmen vóór de zondagsopenstelling. Van die 14 stemmen waren er twee afkomstig van de PvdA. Ik neem aan dat zij de discussie goed gevolgd hebben en hoop dat ze alsnog kiezen voor de onderliggende partij. Zoals het echte PvdA’ers betaamt.

Ook GroenLinks stemde verdeeld. GroenLinks-wethouder Harrriët Tiemens onderschrijft de bezwaren tegen de opdringende 24-uurs-economie en de dwang die de openstelling op de lokale winkeliers uitoefent. Slechts één van drie raadsleden van GroenLinks was het met haar eens. De andere twee waren hun duurzame hart ergens onderweg naar de maatschappij 2.0 uit het oog verloren. Wie weet hebben ze het dinsdag weer teruggevonden en was hun knieval voor consumptie en vrije markt een bedrijfsongeval.

Aanstaande dinsdag 29 november kunnen ze de schade mooi herstellen. Hopelijk zijn dan alle 27 raadsleden present. Spannend wordt het zeker. Heel Nederland kijkt mee. Voor of tegen? Het wordt in beide gevallen ‘n dubbeltje op zijn kant.

Bazooka Joe

2011-11-18T00:01:00.000+01:00

De “Big bazooka” die de eurocrisis zou oplossen blijkt niet veel meer dan een voetzoeker. Er werd een noodfonds ingesteld, een verzekering voor landen in euronood. Een paraplu waarvan je niet weet of die opengaat als het gaat regenen, een ballon gevuld met goede voornemens. China mocht ook meedoen. “We zijn wel goed maar niet gek” dachten de Chinezen en zij bedankten voor de eer.

Ook werden de Griekse schulden afgewaardeerd. Een papieren exercitie die weinig voorstelt. De banken hielden er toch al rekening mee. Nu moeten ze het alleen nog officieel in de boeken schrijven. Voor de Grieken biedt het nauwelijks soelaas. Die blijven zitten met een staatschuld die nog steeds niet te betalen is.

Over de derde maatregel, het verstevigen van toezicht op de huishoudboekjes van de eurobroeders, hoeven we het eigenlijk niet eens meer te hebben. Europa heeft meermaals bewezen dat dit soort afspraken alleen in goede tijden worden nageleefd. Als het even tegenzit, blijken ze vooral van elastiek.

De Big Bazooka lijkt wel op dat roze stukje kauwgom uit de jaren vijftig. Daar was de smaak na twee keer kauwen ook van af. De kauwgom was verpakt in Bazooka Joe, een flauw stripverhaal. Net als de euro-Bazooka van het duo Merkozy.

De Griekse premier Papandreou geloofde er ook niet in. Hij was ’t zat om als een hond pootjes te komen geven in Berlijn en Parijs. Krap ’n dag na de Big Bazooka gooide hij de knuppel in het hoenderhok. Zijn voorstel voor een referendum trof veel beter doel dan alle bazooka’s bij elkaar. Hij doorbrak er de impasse in eigen land mee. In de kettingreactie die volgde durfden politici eindelijk de woorden ” exit Griekenland” in de mond te nemen en de harlekijn uit Italië werd verbannen. De Romeinse snoeshaan mag voortaan alleen nog pronken op zijn bunga-bunga feestjes.

Het taboe rond opsplitsing van de eurozone brokkelt af. Een goede zaak. Afscheid van de euro in zijn huidige vorm zal pijn doen maar dat is nog altijd beter dan de chronische aandoening waar de munt nu aan lijdt. Die is sowieso fataal.

Draaitollen

2011-11-11T00:01:00.002+01:00

Het politieke gedraai en gemier begint lachwekkende vormen aan te nemen. Neem nou de hype rond Mauro. Koppejan, Ferrier en nog wat andere CDA-ers maakten zich compleet belachelijk met hun hypocriete gedrag rond Mauro’s verblijfsvergunning. Dat geldt overigens net zo goed voor de PvdA. Het was immers PvdA-minister Albayrak die Mauro in 2009 meedeelde dat hij moest vertrekken. Op basis van een vreemdelingenwet die onder de verantwoordelijkheid van PvdA-minister van Immigratie Cohen tot stand kwam. Nu draait diezelfde partij over de rug van een kind een politiek nummer. Alleen maar om het CDA in problemen te brengen. Ik zou meer respect voor de PvdA opbrengen als die nu eens echt oppositie ging voeren. Kansen genoeg om dit kabinet naar huis te sturen. Maar met de peilingen in het achterhoofd is dat natuurlijk wel een beetje link. Dus wordt er voorlopig nog even doorgemodderd.

Wees gerust, het zijn niet alleen de PvdA en het CDA die draaien. GroenLinks ging alleen akkoord met de opleidingsmissie in Kunduz onder de garantie dat de agenten uitsluitend politietaken zouden uitvoeren. Ik vroeg mij al af hoe dat zou worden gecontroleerd. Nu de opleiding lijdt onder een gebrek aan belangstelling wil het kabinet ook agenten voor de grenspolitie en voor andere provincies opleiden. Na hun opleiding zwermen zij weer uit over Afghanistan. Die controle kun je dan sowieso op je buik schrijven. Maar de groene liberalen steken de kop in het zand. Het gaat volgens hen immers om civiele politie.

De PVV en de VVD draaien vrolijk mee. Met steun van deze partijen zou een eind zou worden gemaakt aan het fenomeen “weigerambtenaar”. Dat is een trouwambtenaar die weigert homohuwelijken te sluiten. Maar ja, het gedoogkabinet heeft de steun van de SGP nodig. De PVV gaat daarom een nieuwe wet voorbereiden. Dat kost bij elkaar weer enkele jaren.

Ja, er wordt wat afgedraaid. Tot op zekere hoogte kan ik dat nog begrijpen. In een versnipperd politiek landschap zijn compromissen onvermijdelijk. Maar draai dan niet om de redenen voor zo’n draai heen. Dat maakt een politicus dubbel zo ongeloofwaardig.

Klant?

2011-11-04T00:01:00.002+01:00

Als bedrijven beginnen over onderwerpen als de “klant centraal” of “klantgericht werken” dan weet je ’t wel. Er wordt dan steevast een nieuwe verdedigingslinie tegen de klant opgeworpen. Meestal gaat het om een nieuw call centre. Dat frontoffice vormt dan een extra diepe en brede gracht rond het hart van het bedrijf, het backoffice. Maar als een gemeente het woord “klant” in de mond neemt dan moet je extra op je hoede zijn.

In de begroting voor 2012 heeft Rheden het ook over klanten. In het project Klant in Beeld worden dienstverleningsprocessen opnieuw ontworpen. Compleet met een Klanten Contactcentrum, een front-office en een back-office. Het zal vast goed bedoeld zijn maar het vertrekpunt is verkeerd. Als je de gemeente als een bedrijf ziet mis je iets essentieels. Dan zie je over het hoofd dat de klanten op het bedrijfsterrein wonen, dat er sprake is van gedwongen winkelnering, dat die klanten allen aandeelhouder zijn en dat die klanten gezamenlijk de directieraad kiezen. Jammer genoeg is die directieraad zich daar niet altijd van bewust.

Een gemeente is geen bedrijf en ik ben geen klant. Ik ben een kiezer, een inwoner, een belastingbetaler, een burger die van een gemeente mag verwachten dat die sowieso het belang van haar burgers op de eerste plaats heeft staan. Misschien denkt u: dat “Klant in Beeld” is maar een benaming dus Theo Kooijmans zeik niet zo. Maar ik meen het serieus. Verwar nooit klanten met burgers. Ik denk dat de top van de gemeentelijke organisatie én het college dat niet hebben begrepen. Hen gaat het in de eerste plaats om efficiëntie, om via verdergaande digitalisering kostenverlagingen te bereiken. Kostenverlaging is prima maar breng dat dan ook zo.

Trouwens, als je toch de bedrijfskundige klantbenadering kiest waarom zou je dan niet nog verder achter keuzetoetsen en een website wegduiken? Geheel volgens de principes van Lean Management. Een Klanten Contactcentrum kun je best samen met andere gemeenten delen. En daarna uitbesteden. Uiteindelijk kom je dan wel in India of Suriname uit maar dat mag de pret niet drukken. Met een beetje geluk is het ook nog goedkoper.

Dancing with wolves

2011-10-28T00:01:00.000+02:00

Het komkommernieuws van de afgelopen zomer was wat slapjes. Het komkommerde vooral om de komkommer zelf. Niet eens een poema of een kangoeroe. Dat werd op de valreep ruimschoots goedgemaakt door de wolf. Automobilisten zagen ´m bij Duiven langs de kant van de weg. Je kunt dan, net als met ufo’s, op de volgende melding wachten. ´n Paar dagen later werd de wolf door wandelaars op de Oost-Veluwe gespot. Helaas, foto´s ontbreken.

U kent me. Dat roept vragen op. Hoe kon Bor ongezien vanuit Duitsland naar Duiven bij de A12 komen? En met al die schapen in de wei is het hier toch Luilekkerland voor zo’n beest. Maar hij (of zij) moet een lunchpakketje bij zich hebben gehad want er werd geen schaap, geit of kip vermist. Verder zie ik ook niet hoe hij over de IJssel naar de Veluwe is gekomen. Heeft hij ongezien de brug bij Westervoort of Doesburg genomen of is op een lege maag de IJssel overgezwommen? Op de Veluwe aangekomen had ie nog steeds geen honger want meldingen over door de wolf verscheurde reeën of zwijnen bleven uit.

Natuurmonumenten ontvangt de wolf die “mogelijk” bij Duiven en “wellicht” op de Ramenberg is gezien met open armen. Voor dagblad Spits staat het als een paal boven water: de wolf is hier. Jammer genoeg kan hij zich niet voortplanten. Logisch denkt u. Hij was immers alleen. Maar de journalist weet het beter. De wolf kan zich niet voortplanten omdat er geen wijfjes in de buurt zijn. Ergo, het is een reu. Knap hoor. Een kwestie van ying-yang, fingerspitzengefühl.

Weet je wat, ik doe ook een duit in het zakje. Wikkie, de hond van mijn zus is een schat. Hij doet nog geen vlieg kwaad maar een foto waarop hij zijn snuit door het struikgewas steekt overtuigt zelfs de grootste scepticus. Beste natuurvrienden: Ontkurk de champagne De bestelling voor een compleet roedel kan de deur uit. Het volk is er rijp voor.

Volgend jaar wil ik een beer. Een makkie. Beren lopen immers wel vaker op de weg.

Winterpolitiek (4)

2011-10-21T00:01:00.003+02:00

Meteorologen voorspellen een koude winter. In Engeland heeft men het over temperaturen tot ver onder de -20 graden. Ook Duitse en Nederlandse weerkundigen rekenen op een harde winter. Energiebedrijven stemmen hun stroom- en gasinkopen af op een strenge winter en verschillende gemeenten hebben hun zoutvoorraad drastisch opgevoerd.

In Arnhem was het vorig jaar een puinhoop. Wethouder Van Gastel werd bedolven onder kritiek. Dat paard zal haar niet meer slaan. De Arnhemse zoutvoorraad wordt meer dan verzesvoudigd. De voorraad strooizout gaat van 600 naar 3700 ton. Daarnaast zijn meer strooiwagens en rolbezems beschikbaar om bij zware sneeuwval wegen en fietspaden sneeuwvrij te maken.
In de winter van 2009-2010 heeft Rheden 850 ton zout verbruikt. In de winter van 2010-2011 was slechts 629 ton zout beschikbaar voor de strijd tegen de gladheid. Het is waar, dat kwam mede door problemen bij de levering van zout. Maar als de komende winter net zo streng wordt als vorig jaar dan zijn er honderden tonnen meer zout, extra strooiwagens en rolbezems nodig. Dat kost ’n paar centen maar als er dankzij een milde winter strooizout overblijft dan is dat een kwestie van jammer. Dat weegt niet op tegen verhoogde veiligheid, voorkomen van schade aan lijf en goed en betere bereikbaarheid.

Helaas, de gemeente Rheden is hardleers. Er wordt geen rekening gehouden met langdurige overlast van sneeuw en ijzel. De laatste twee winters waren evenzoveel waarschuwingen. Bovendien wordt opnieuw extreem winterweer verwacht. Behalve door de bestuurders. Die gaan ervan uit ‘dat dit soort winters niet structureel voorkomen’. Rheden steekt liever de kop in de sneeuw. Fingers crossed en hopen dat ’t meevalt. Veiligheid en bereikbaarheid zijn even minder belangrijk. Een beleid dat gokt op mazzel. Daar sluit de Engelse uitdrukking ‘Break a leg!’ perfect op aan.

Hoe staat ’t in Doesburg en Rozendaal? Gaat ’t daar ook zo? Hebt u wintertips voor de politiek? Bent u het met me eens of juist niet? Laat van u horen. U weet me te vinden.

Voor de komende winter wens ik u Hals- und Beinbruch! Net als de gemeente Rheden.

Doorsteek

2011-10-14T00:01:00.000+02:00

Voor de provincie is Dieren een hindernis voor het doorgaande verkeer die zo snel mogelijk genomen moet worden. Voor de inwoners van Dieren is juist de Burg. De Bruinstraat (N348) de barrière. Een muur die Dieren in tweeën deelt.

Gedeputeerde Conny Bieze (VVD) is de opvolger van Marijke van Haaren (CDA). Dat kan per definitie geen verslechtering zijn maar dat wil nog niet zeggen dat het een verbetering is. Dat bewijst haar keuze voor variant 3-kort. Die voorziet in een korte tunnelbak waardoor de directe oversteek over de Burg. De Bruinstraat van de Spoorstraat in Dieren-Zuid naar de Wilhelminastraat aan de noordzijde wegvalt. Een verscherping van de tweedeling van Dieren.

Daarmee volgt Bieze als een blind paard het spoor van Van Haaren. Opnieuw worden de belangen van de Dierense bevolking achteloos opzij geschoven. Bij Van Haaren kon je daarvan uitgaan. Van Bieze had ik meer inlevingsvermogen verwacht.

De gemeente Rheden steunt de Dierense wens voor de variant 3-lang. Een langere tunnelbak met daaroverheen de oversteek tussen de Spoorstraat en de Wilhelminastraat. Dat kost 3,8 miljoen euro extra. De gemeente wil daar 1,8 miljoen euro aan bijdragen.

Ik verwacht dat de lange tunnelbak het gaat redden. Maar! Eerder was er spraken van een verschil van 13 miljoen euro. Zit dat verschil soms in de keuze voor de aansluiting van N348 op de Kanaalweg westelijk of oostelijk van het kanaal? Terwijl miljoenen worden uitgegeven om de graspollen van Hof te Dieren dichter bij het spoor te leggen worden aan de andere kant van Dieren, aan de Burg.Willlemsestraat, mensen uit hun huis gejaagd om plaats te maken voor de verbinding met de Kanaalweg. Da’s goedkoper dan een aansluiting voorbij de sluis. Waarom hoor ik daar niets meer over?

Ik heb daarom enkele Statenleden gevraagd hoe zij nu tegen de Traverse aankijken. Michiel Scheffer (D66) staat open voor meer geld voor 3a lang. Alex Mink (SP) vindt 3-kort de kortste weg maar niet de mooiste. Hij komt daar nog op terug. Anja Prins (VVD) lijkt te gaan schuiven. Volgens haar valt de beslissing pas in het voorjaar. We wachten af!

Verarmde adel

2011-10-07T00:01:00.000+02:00

Afgelopen zomer was Doesburg in rep en roer. De Action komt! De winkelketen had daarvoor het oog laten vallen op de exercitieloods aan de Barend Ubbinkweg. Maar dat gaat zomaar niet. De Winkel van Sinkel moet en zal in de binnenstad komen. Alsof die zich laat dwingen. De lokale politieke gladiatoren mekkerden er eindeloos over door.

Ze hadden beter op de portemonnee kunnen letten. Voor de tweede keer binnen korte tijd kreeg Doesburg een financiële domper te verwerken. Eerder dit jaar zorgde falende controle voor een tekort van 2,1 miljoen op het project Noordelijk Molenveld. Nu zorgt falende controle ervoor dat Doesburg de komende jaren 1,4 miljoen euro minder in de stadsbuidel heeft dan gedacht. Even een vervroegde aflossing over het hoofd gezien. Het bestuur doet er luchtig over. Kwestie van details jôh, maak je niet druk! Wethouder Huizingh durft het zelfs, na die twee bokken, over een ‘degelijke financiële huishouding’ te hebben. Dankzij dit rekenfoutje moet er wel extra worden bezuinigd. Keuzes maken heet dat.

Met deze missers geeft Doesburg zichzelf een brevet van onvermogen. In jargon: Doesburg heeft onvoldoende ambtelijke en bestuurlijke slagkracht. Als dit zo doorgaat vervliegt de opbrengst van de NUON-uitkering binnen ’n paar jaar in rook en as. En in die as zal Doesburg zichzelf terugvinden als artikel-12 gemeente. Geen onbekend terrein voor de IJsselstad.

Verse voeding voor de discussie over haar zelfstandigheid. De Hanzestad mistte de boot bij de herindeling van de Achterhoek. Ze zag zichzelf als begerenswaardige bruid maar geen enkele buurjongen had trek in de armlastige dame. Rheden was wel bereid maar met die vent wil ze niks te maken hebben. Te dominant voor de freule. Nu zoekt ze het in een platonische relatie met Bronckhorst en Doetinchem. Zou dat wel wat worden? Ik betwijfel het. Die twee hebben echt geen behoefte aan een vriendin met een gat in de hand. Daar worden ze zelf niet beter van.

Doesburg is vergane glorie. Verarmde adel die krampachtig de schijn ophoudt maar geen nagel heeft om aan de kont te krabben. En de Action? Ach, da’s toch niks voor een dame van stand.

Eurowinter

2011-09-30T00:01:00.002+02:00

Als ik de politici mag geloven dan heeft de euro ons veel goeds gebracht. Exportland Nederland heeft volgens hen duizenden miljarden aan die euro verdiend. Vreemd dat ik daar zo weinig van gemerkt heb. Integendeel! Bij de invoering van de gezamenlijke munt werden we direct al getild. We kregen zo’n 10% te weinig voor onze gulden. Dat kwam politiek gezien beter uit. Achteraf werd dat zelfs toegegeven. De handel en de horeca deden er bij de overgang nog een schepje bovenop. Daarvoor in ruil hoefde ik niet meer langs het grenswisselkantoor. Dat scheelt ’n paar gulden per keer. Fantastisch hoor! Op de rekening die we nu krijgen staat het duizendvoudige bedrag.

Landen als Denemarken en Zweden bleven buiten de euro. Het is hen de afgelopen tien jaar echt niet slechter vergaan. Dat geld voor nog ’n rijtje landen binnen en buiten de Europese unie. Daarvoor worden duizend-en-een argumenten aangedragen. Flinterdun, oncontroleerbaar en niet overtuigend.

Ik neem waar dat de euro ons naar een economische afgrond drijft. Ik zie dat uit politieke overwegingen zwakke economieën onder valse voorwendselen in de eurozone zijn opgenomen en dat het huishoudboekje van Nederland wordt geplunderd door corrupte roofstaten die geen enkele boodschap aan u en mij hebben. Tegelijkertijd staren onze ‘leiders’ versteend in de ogen van het euromonster. In de hoop dat die vanzelf verdwijnt.

De euro heeft Europa tot speelbal van de wereldeconomie gemaakt. De grote opkomende staten maken er gebruik van om in hoog tempo de macht naar zich toe te trekken. Landen als China, Rusland, India en Brazilië lachen in hun vuistje. Die schieten ons echt niet te hulp omdat we zo aardig zijn. Die les kunnen we nu al trekken. Als dit zo doorgaat mogen we binnen de kortste keren rekenschap in Peking en Moskou gaan afleggen en niet in Brussel of Frankfurt.

Een economische sneeuwstorm nadert terwijl de winterjas tot op de draad is versleten. Laten we hopen dat we niet bevriezen. En de kracht en de moed vinden om het heft in eigen hand te nemen. Weg met de mislukking die euro heet!

Case Casa

2011-09-23T00:01:00.002+02:00

In 2005 kregen de bewoners van de Ulenpas ongevraagd de Casa Intermezzo pal voor hun neus. Hun woon- en leefomgeving werd ernstig aangetast. Zij kwamen dan ook in verzet. Hun goed recht. Wie komt in een dergelijke situatie niet in het geweer? Maar dat recht werd hen betwist. Er werd gesuggereerd dat zij geen hart hadden voor de cliënten van de zorginstellingen die een tijdelijk onderdak in de Casa zouden vinden. Uiteindelijk kreeg Innoforte een ontheffing van het bestemmingsplan voor maximaal vijf jaar. Daar werd nog een jaar aan vast geplakt vanwege problemen rond de herbouw van Regina Pacis.

De geschiedenis herhaalt zich. Innoforte mobiliseert de publieke opinie om voor elkaar te krijgen dat de Casa langer kan blijven. Iedereen die het daarmee oneens is, in het bijzonder de Ulenpassers, wordt ingepeperd dat zij ervoor verantwoordelijk zijn dat de bewoners van het Lorentzhuis in het stof moeten bijten als de Casa weg moet.

Het is opmerkelijk dat Innoforte wordt gesteund door de PvdA. Opeenvolgende wethouders van PvdA-huize hebben keer op keer verzekerd dat de Casa na vijf jaar wordt verwijderd. Het gaat daarbij om een betrouwbare overheid. De draai van de PvdA is wellicht te verklaren uit de relatie van de partij met Innoforte. Niet iedereen is daarvan op de hoogte. Als PvdA-wethouder was Ella Schadd betrokken bij de voorbereidingen voor de Casa. Sinds januari 2011 is zij voorzitter van de raad van toezicht van Innoforte. Ik ken Schadd als een integer bestuurder en ik ben ervan overtuigd dat zij geen druk uitoefent. Zij benut gewoon haar netwerk. Dat is Ella niet te verwijten maar de PvdA had dit best even mogen vermelden. Dat was beter geweest voor de transparantie van de discussie.

De PvdA zit niet meer in het college van B en W. Maar de huidige club wethouders houdt zich aan de afspraken die door hun PvdA-voorgangers zijn gemaakt. De Casa moet weg. D66-wethouder König verwoordde dat bij de onlangs gehouden informatieavond op heldere wijze. Prima, een groot compliment waard.

Nu de raad nog. Zou die ook de rug recht houden?

Seizoen 11

2011-09-16T00:01:00.001+02:00

In de ogen van de ambtenaren van de provincie Gelderland is Dieren niet meer dan een hobbel in de N348 die genomen moet worden. Zij komen op de proppen met een korte tunnelbak in de Burg. de Bruinstraat en gaan naar de Kanaalweg via de Burg. Willemsestraat.

Een constructie waar Dieren niets mee opschiet. Integendeel, dit plan versterkt juist de barrière tussen Noord en Zuid. De belangrijkste doelstellingen van het oorspronkelijke Hart van Dieren, het opheffen van de splitsing tussen en Noord en Zuid en het verbeteren van de leefbaarheid worden bij de vuilnisbak gezet. En opnieuw worden de Dierenaren op de kast gejaagd. Bewoners van de Burg. Willemsestraat verkeren in grote onzekerheid. Als dit plan doorgaat kunnen zij kiezen tussen vertrek of wonen op een verkeersheuvel. De eerste slachtoffers van het nieuwe seizoen van de Dierense horrorsoap zijn alweer gemaakt.

De Dierense belangenorganisaties zien zich opnieuw buitenspel gezet. Hun ‘Dierense oplossing’ voorziet niet alleen in een betere doorstroming van het verkeer maar ook in het verbinden van beide dorpshelften en het verbeteren van de leefbaarheid. Daarvoor is een lange tunnelbak nodig en de aansluiting op de Kanaalweg gaat dan niet via de Willemsstraat maar komt aan de oostelijke, Spankerense, kant van het kanaal.

De gemeente Rheden speelt nauwelijks een rol. Die was al eerder gedegradeerd tot de stoffeerder van het project. Alle mooie tekeningen van de Traverse rond het stationsgebied ten spijt: het komt nauwelijks uit boven het aanleggen van een speelplaats en het plaatsen van wat verkeersborden en bloembakken.

Vorig jaar heb ik Gelderse politici gevraagd of hun partij bereid is het verschil tussen de soberste en de duurste Traverse variant te overbruggen. Anja Prins meldde toen dat de VVD zich daar al eerder sterk voor maakte en Michiel Scheffer van D66 had daarvoor een bedrag van ca. 10 miljoen euro in zijn hoofd. Andere politiekers hielden zich op de vlakte. Alex Mink wilde nog wel kwijt dat de SP een goede, haalbare, en gesteunde oplossing wil zien. Geen Hart van Dieren II met teleurstellingen.

Wel, dat kunnen ze nu waarmaken. Spreek ze daarop aan!

Beminde gelovigen

2011-09-09T00:01:00.004+02:00

Jongeren die moeite hebben kuis te leven moeten volgens jongerenbisschop Everard de Jong minder vlees eten. Vlees stimuleert seksuele verlangens. Je kunt beter bidden. Ik neem het direct van ‘m aan. Onder het kerkpersoneel ritselt het immers van de ervaringsdeskundigen.

Vlees ontketent onze slechtste instincten. Roos Vonk, sociaal psycholoog uit Nijmegen heeft het nauwkeurig onderzocht. De aanblik van vlees zet aan tot egoïstisch, asociaal en hufterig gedrag. Proefpersonen die naar een plaatje van een biefstuk keken bleken veel egoïstischer dan degenen die een afbeelding van een boom onder hun neus geschoven kregen. Vleeskijkers voelen zich bovendien eenzamer en minder geliefd. Daarom willen ze het juist. Vlees compenseert het minderwaardigheidscomplex met superioriteitsgevoelens.
Dank je wel Roos. Een onderzoek dat de ogen opent. Alle puzzelstukjes vallen op hun plaats. Dat we het uitsluitend met een persbericht moeten doen en het onderzoek onvindbaar is maakt niet uit. Een kniesoor die daar op let. Roos, vegetariër en ex-voorzitter van “Wakker Dier”, heeft het zelf onderzocht. Wetenschappelijk bewijs uit onverdachte hoek. Ik durf Roos niet tegen te spreken. Vleeseters zijn asociale, egoïstische hufters. Onzekere eenzame types, gevangen in een kooi van liefdeloosheid.

En waar treffen we dat huftergedrag in z’n zuiverste vorm aan? Juist, bij de slager. U kent dat wel. Die haaibaai die niet kan wachten tot ze aan de beurt is. Dat pik ik niet meer. Voortaan breng ik mijn ellebogen tegen dat takkewijf in stelling. En als die arrogante kwal niet heel gauw plaats maakt krijgt ie een ijsbeentje. Onderweg naar mijn biefstuk veeg ik de rest van de klandizie achteloos opzij. Hier d’r mee! Yes, ik zie het helemaal voor me. Mijn superieure ego barst nu al uit z’n voegen.

Laat ik toch even dat onderzoek van de Canadese McGill-universiteit aanhalen. Daar was de conclusie dat mensen juist minder agressief worden door het zien van vlees. Maar ach, dat onderzoek zal wel door carnivoren zijn uitgevoerd.

Samengevat: vleeseters zijn bronstige, asociale, egoïstische, onzekere, eenzame, hufterige watjes. En, dat is de belangrijkste les, preken voor eigen parochie is ook buiten de kerk een wijdverbreide hobby.

Zondag

2011-09-02T00:00:00.000+02:00

De eerste zondagsopenstelling op 21 augustus had niet veel om het lijf. Bij de patatzaak stond wat volk maar verder was het rustig. Een gebruikelijk beeld op zondagmiddag. Behalve Appie Heijn hielden alle winkeliers de deur op slot. Een helder signaal. Zij zitten niet op die zondagsopenstelling te wachten. Winkelende toeristen, de legitimatie voor de zondagsopenstelling, waren in geen velden of wegen te bekennen. Het maakte eens te meer duidelijk dat het Rhedense college van B en W en de gemeenteraad hun oren naar de grote supermarktketens laten hangen. Volgens de Rhedense wethouder Ronald Haverkamp was het afgelopen zondag drukker. Het zal wel. Ik was buitengaats en kon ‘t niet persoonlijk checken.

Ik ontken het niet. Voortdurend hoor ik om me heen: “Makkelijk toch, dan kan ik mooi op zondag m’n boodschappen doen. Op het moment dat ik daar zin in heb.” Natuurlijk dient dat het gemak maar op de vraag of ze zelf zo graag op zondag zouden willen werken kwamen aanzienlijk minder enthousiaste reacties.

De afgelopen decennia is de kleine middenstand al goeddeels uit de dorpskernen verdreven, soms zelfs helemaal verdwenen. Moeten we de laatste bakker en de laatste slager inruilen voor de eenheidsworst van de grote winkelketens? Het is net politiek. Je krijgt waar je om vraagt: winkelstraten die door heel Nederland inwisselbaar zijn. Willen we dat?

Het argument “Vrijheid, blijheid. De winkelier mág zijn winkel open doen, hij hóéft niet” vertelt maar een deel van het verhaal. De kleine ondernemer kan kiezen uit twee kwaden: werken op zondag of verlies aan omzet. Fijne vrijheid.

De lokale middenstander en het winkelpersoneel hebben mijn sympathie. De bakker, de slager, de visboer, de groentenman, de tabakshandelaar, de kaasboer, de drogist, de slijter en de tijdschriftenhandelaar die zich al de hele week uit de naad werken. En niet te vergeten het winkelpersoneel dat moeilijk kan weigeren op zondag te werken. Ook als dat volgens CAO niet verplicht is. Nog zo’n schijnvrijheid.

Maar ja..het gemak dient de mens. En consumeren zullen we. Op elk gewenst moment.

Daalder

2011-08-26T00:01:00.000+02:00

Ik ben dat geouwehoer over de euro spuugzat. Elke politieke oprisping uit Den Haag, Berlijn of Frankfurt brengt mij een stapje dichter bij de overtuiging dat we er beter uit kunnen stappen. Ons wordt bezworen dat we dan de doos van Pandora openen maar dat weet ik zo net nog niet. Wat ik waarneem is dat de bodem onder de euro wordt weggeslagen, dat landen lak hebben aan afspraken en dat de Nederlandse autonomie verder op de tocht komt te staan. Neem nou die Europese begrotingsautoriteit waar de Duitse bondskanselier en de Franse president de mond vol van hebben. Als een land de regels overtreedt dan wachten zware sancties. Welke sancties dat zijn wordt er niet bij verteld. En gelooft u dat een regering in Zuid-Europa zich daar iets van aantrekt? Trouwens, Duitsland en Frankrijk gaven zelf het goede voorbeeld. Die staken hun middelvinger ook op toen ze enkele jaren terug de regels van het stabiliteitspact overtraden.

Regeringsleiders en economen preken hel en verdoemenis als de euro uiteenvalt. Misschien hebben ze gelijk maar is daar wel eens echt goed onderzoek naar gedaan? Onderzoek dat gespeend is van politieke schijnbewegingen. Nu kost het ook geld. Ik wil graag weten wat wij kunnen verwachten als de euro wordt opgebroken in een noordelijke en een zuidelijke Europese munt. En ik wil ook weten wat het kost als Nederland uit de euro stapt. Wat gebeurt er als we de euro inwisselen voor de Nederlandse daalder? Ik heb het met opzet niet over de vertrouwde ouderwetse gulden. Want dan zouden we heel erg schrikken. Een pakje sigaretten komt dan op twaalf, dertien gulden en een brood of een tapbiertje op zes piek. Nee, gewoon één euro voor één Hollandse daalder. Dan hoeven we ook niet opnieuw te wennen. Op een geschikt moment koppelen we die daalder los van de euro en gaan onze eigen weg. Wat gaat dat kosten, wat levert het op?

Ik hoef geen Grieks eiland in ruil voor onze steun. Ik, onnozele burger, wil duidelijkheid, geen nieuwe sprookjes. Meer niet. Althans, voor dit moment.

Euroleed

2011-08-19T00:01:00.000+02:00

U weet vast nog wat een knaak was? Of ’n kwartje, daalder, joet of geeltje. Voor de euromunten of –biljetten heb ik nog geen enkele bijnaam gehoord. Heel af en toe neemt iemand de benaming stuiver of dubbeltje in de mond. Nee, de euro maakt nog geen deel uit van ons erfgoed. Nou ja, de vergelijking met de gulden is niet eerlijk. De eerste Hollandse gulden dateert uit de 14e eeuw. Daar is tien jaar euro niks bij. Bovendien is de liefde voor de eurobaby snel aan het bekoelen.

De ene na de andere euro-economie hapt naar adem. Als vissen op het droge. Regeringen, beurzen en banken zijn in paniek. Europese politici aarzelen. De angst voor de kiezer regeert. Ook Mark Rutte, de Nederlandse premier, lijkt de draad te zijn kwijtgeraakt. Intussen rukt de crisis op naar het hart van de eurozone. Na Griekenland, Ierland en Portugal kwamen Spanje en Italië onder grote druk en een aanval op Frankrijk werd ternauwernood afgeslagen. Een ingewikkeld dominospel op wereldschaal. Met onbekende afloop!

Het euroschip dreigt aan de grond te lopen. Te zwaar beladen met de schulden van een hele reeks eurolanden. Als we die last niet op tijd overboord krijgen dan is het gebeurd met de euro. Wat moeten we doen? Verlaten we het schip, gaan we hozen of gooien we de schuldigen over de railing? Als we eraf stappen dan wordt het zwemmen. In de hoop aan land te komen vóór we verzuipen. Als we aan boord blijven verdwijnen we misschien samen in de golven.

Wat denkt u? Zou de politiek de euro nog in veilige haven kunnen loodsen? Of gaat de munt kopje onder en krijgen we onze gulden terug? Kunnen we de klok wel terugdraaien? Welke oplossing er ook gekozen wordt: het kost ons een sloot geld. Zonder de garantie dat het daarna goed komt.

Op deze voet kunnen we niet verder gaan. Ieder nieuw lek wordt provisorisch gedicht. Maar alle lapmiddelen zijn tijdelijk. Het euroschip heeft constructiefouten en moet hoognodig naar de werf. Voor de sloop of voor herstel. Een lik verf is niet genoeg.

Aliens

2011-08-12T12:00:00.000+02:00

Ik hou van science fiction. Films als Godzilla, Independence Day of Men in Black gaan er bij mij in als koek. Het verhaal volgt altijd een vast stramien. De mensheid wordt bedreigd door buitenaardse griezels of monsters die na miljoenen jaren per ongeluk tot leven worden gewekt. Maar vrees niet, de onverschrokken held weet totale vernietiging op het nippertje te voorkomen. Prachtig!

Wij laten onze fantasie de vrije loop als het over aliens gaat. Sommige mensen beweren zelfs dat zij onder ons zijn. Maar ja, je hebt wel meer mensen die in sprookjes geloven. Het gevaar komt ook niet van buiten. Het zijn geen gigantische dinosaurussen of uit de kluiten gewassen kakkerlakken die ons naar het leven staan. Nee, de vijand is juist heel erg klein, niet met het blote oog waar te nemen. Deze minuscule levensvormen zijn de echte bedreiging. In de loop der jaren zijn veel bacteriën vrijwel immuun geworden voor antibiotica en daardoor heel erg moeilijk te bestrijden. Ziekenhuizen en zorginstellingen zijn broeinesten voor deze krengen. Uitbraken komen steeds vaker voor en we kijken er niet echt meer van op als daarbij doden vallen.

Penicilline en antibiotica zijn stoffen die de mens van de twintigste eeuw beschermden. Maar die bescherming is eindig. Onzorgvuldig gebruik geeft bacteriën de kans zich aan te passen. Nieuwe, afdoende bestrijdingsmiddelen zijn moeilijk te vinden. En als die gevonden worden dan heeft de bacterie na verloop van tijd altijd weer een antwoord. Een eeuwigdurende strijd die nooit beslecht wordt.

De mens wordt steeds kwetsbaarder. In ieder geval in onze westerse samenleving. De hygiëne is zo ver doorgevoerd dat ons immuunsysteem onvoldoende wordt uitgedaagd. We zijn niet meer “hard” genoeg. Lichamelijke weerstand wordt verder uitgehold door stress en luchtvervuiling. Tegelijkertijd ontwikkelen bacteriën die weerstand juist wel.

Nee, de gevaarlijke vreemdeling heet niet Godzilla maar Klebsiella. We worden niet aangevallen door geniepige reuzenkakkerlakken maar door MRSA en EHEC. De grote held is dan ook niet Will Smith maar de onbekende wetenschapper die in zijn laboratorium op zoek is naar antwoorden tegen het microtuig.

Bijzaken (2)

2011-08-05T00:01:00.000+02:00

Onlangs las ik over de moorzaak aan de Huissensestraat in Arnhem. De verdachte wordt verdedigd door de raadsvrouwen Weski en Holleeder. Wat een prachtnamen voor een advocatenduo. Zou die Holleeder familie zijn van? Zij in toga en hij in gestreept pak op verjaardagsvisite bij ome Sjaak. Wie van de twee is het zwarte schaap van de familie? Goed en kwaad, twee zijden van dezelfde medaille. Collega Weski mag er ook zijn, een naam die klinkt als een klok. Holleeder en Weski, een titel voor een nieuwe politieserie. Elke zaterdagavond om kwart voor twaalf op Nederland 1.

Wat las ik nog meer? Oh ja: ‘Das wil oude leefgebied op Rhederhof terug’. De dassen sloegen begin deze eeuw op de vlucht voor asielzoekers die dassenland kwamen bezetten. De dassen gingen zelf in asiel. Zij waren niet langer welkom. Een hekwerk sloot ze buiten. Nu willen de dassen terug. Dat blijkt uit een enquête die de stichting Behoud Landgoederen Veluwezoom onder de dieren heeft gehouden. Hoogbejaarde dassen denken met weemoed aan die goeie ouwe tijd terug. Zij hebben heimwee naar hun geboorteburcht. De stichting gaat dat beloofde land nu bij de rechter opeisen. Het is, mocht iemand dat denken, niet de bedoeling om de bouwplannen van woningcorporatie Portaal op Rhederhof te dwarsbomen. Maar dat had u natuurlijk al begrepen. Een tip voor de dassenfluisteraars: misschien hebben Holleeder en Weski nog een gaatje in hun agenda.

De mooiste komt op naam van Ben van Schaijk van de stichting Oude Begraafplaats Reinaldstraat Velp. Op dat kerkhof staat een schijndodenhuisje, een van de weinige overgebleven exemplaren. Vroeger werd iemand die dood leek, maar waarvan men dat niet zeker wist, daar een paar dagen opgebaard. Als het schijnlijk dan nog geen teken van leven had gegeven was het blijkbaar een echt lijk dat alsnog werd begraven. De stichting wil het huisje restaureren. De provincie heeft al 83.000 euro toegezegd maar er is nog meer nodig. Het huisje zou gebruikt kunnen worden voor het bijzetten van grafurnen. Ben van Schaijk daarover: ‘Dat blaast de begraafplaats weer wat leven in’. Galgenhumor. Uit Velp.

Bijzaken

2011-07-29T00:01:00.001+02:00

Soms heb ik dat. Dan wordt ik geraakt door bijzaken. Door een naam, een grappige uitspraak of plaats van handeling. Zoals onlangs die brand waarbij 170.000 kippen het loodje legden. Zielig voor de kippen maar als het in Barneveld was gebeurd had ik er geen woord aan vuil gemaakt. Dan was het al lang in het diepste ravijn van mijn geheugen verdwenen. Nee, het gebeurde in Gasselterboerveenschemond. Het mannetje van de radio was er eens goed voor gaan zitten en sprak die plaatsnaam met hoorbaar genoegen en zonder enige hapering uit. Beroepstrots hè!

Ik beken het, de naam van het gat trof mij ook. Dan slaat mijn fantasie op hol en móét ik er meer van weten. Ach, waarom googlet u niet even met me mee?

Gasselterboerveenschemond is de langste aaneengeschreven plaatsnaam van Nederland. Buurman Gasselternijveenschemond wordt met één letter verschil verslagen. Andere plaatsen in de buurt zijn Gasselte, Gasselternijveen en Gasselterboerveen. Prachtig! De Drentse veenkolonie ligt pal tegen de Groningse grens bij Stadskanaal aan en heeft ongeveer veertig inwoners. Het platste platteland dat er te vinden is. Er valt geen moer te beleven. Voor uw rust kunt u in de Boerveenschemond, zoals het door ‘de monders’ wordt genoemd, uitstekend terecht.

Vindt u dat ik weer ‘ns aan het ouwehoeren ben? Wees gerust, dat klopt. Maar bedenk wel dat Gasselterboerveenschemond geen Green Vellie-wethouder, geen zondagsopenstelling, geen stadsmanager en geen studiereizen naar New York nodig heeft om zichzelf op de kaart te zetten. De Drenten kunnen prima zonder die poespas. Heerlijk die eenvoud. Het gehucht is tot ver over de provinciegrenzen bekend. Nu zelfs aan de boorden van de IJssel.

Dat vraagt om nader onderzoek. Ik denk dat ik zelf maar ‘s op studiereis ga. Zo’n belangrijke missie kan ik niet aan studenten overlaten. Weet je wat, ik maak er gelijk een zondagsuitje van. Het is toch pokkenweer. Broodjes en koffie mee. Doe ik mijn vrouw ook weer eens een plezier. Ik hou u natuurlijk op de hoogte. En ook al regent het pijpenstelen: u krijgt van mij de zomerse groeten. Uit Gasselterboerveenschemond!

Privacy

2011-07-22T00:01:00.000+02:00

Nederland is kampioen telefoontappen, camera’s langs de snelweg houden u in de gaten en uw surfgedrag wordt intensief gevolgd. U wordt zelf ook ingeschakeld. Net als de buurman. Bel de kliklijn als u iets verdachts heeft waargenomen. Help de politie met Burgernet. Waag het niet om een sigaretje aan de bar op te steken. Ook niet als de cafébaas en de gasten dat prima vinden. Binnen tien minuten staat een rechercheur van de Voedsel en Waren Autoriteit aan de toog om zowel u als de kroegbaas op de bon te slingeren. Da’s toeval denkt u? Niks daarvan, de kroegspion heeft toegeslagen. En mysterie-shoppers en mysterie-guests checken of bedrijven en instellingen zich aan de regels houden.

Het klinkt allemaal redelijk maar waar houdt die redelijkheid op? Waar ligt de grens tussen bescherming en bedreiging? Merken we pas dat die scheidslijn is overschreden als het te laat is?

In deze informatiemaatschappij staat de privacy toch al onder druk. Neem nou het Electronisch Patiëntendossier. Het project is afgeschoten maar ik ben er zelf nog niet uit of zo’n EPD nu een zegen dan wel een vloek is. Ik neig naar het laatste. Voorstanders roemen de voordelen. Uw medische gegevens zijn overal in Nederland beschikbaar en in geval van nood kan belangrijke tijdwinst worden geboekt. Tegenstanders wijzen op verdere uitholling van de privacy en misbruik van gegevens. Dat laatste is zeker niet denkbeeldig. Beveiliging hangt af van de zwakste schakel en dat is nog steeds de mens. Misbruik van data door commerciële partijen ligt al snel op de loer. En voor een overheid is er altijd wel een reden te vinden om ondanks alle garanties toch een kijkje in uw dossier te nemen.

Gelukkig wordt de overheid zich langzaamaan bewust van de gevaren. Het patiëntendossier is slechts een voorbeeld. Er zijn er nog wel meer. En ik wil u geen angst aanjagen. We leven niet in een totalitaire staat. U kunt vrijelijk uw mening uiten en na kritiek op de overheid wordt u niet door gleufhoeden van uw bed gelicht. Maar het kan nooit kwaad daar even bij stil te staan.

Intermezzo

2011-07-15T00:01:00.000+02:00

De afgelopen jaren werden enkele verzorgings- en verpleeghuizen in de omgeving herbouwd. Casa Intermezzo aan de Broekstraat in Velp bood sinds 2005 tijdelijk onderdak aan de bewoners van die instellingen. De bewoners van de Ulenpas, de seniorenflats aan de overkant van de straat, zagen zich door de komst van de Casa ernstig beknot in hun woongenot. Hun verzet mocht echter niet baten. Innoforte, de eigenaar van de Casa, kreeg een vergunning om de Casa tot november 2010 te laten staan. Door problemen bij de nieuwbouw van Regina Pacis, de laatste huurder, gunde de gemeente Rheden de Casa zelfs respijt tot 2011.

Nu gaat het gerucht dat Innoforte nog enkele jaren de bewoners van het Velpse Lorentzhuis in de Casa wil huisvesten. Ik geloof er tittel noch jota van.

In 2007 meldde een rapport van het College bouw zorginstellingen dat de initiatiefnemer van de Casa uitging van een gebruiksduur van ongeveer 10 jaar. Die bewering werd door de bestuurder van Innoforte, dhr Cools, vakkundig ontzenuwd. Hij zei toen: ‘De Casa is demontabel en kan relatief eenvoudig worden afgebroken en elders weer opgebouwd. De Casa kan verkocht worden aan het College bouw zorginstellingen. Er zijn gegadigden genoeg die de Casa willen overnemen. Ook is er een terugkoopregeling. Het huurcontract met Insula Dei loopt af in september 2008. Daarna neemt Regina Pacis haar intrek. De termijn voor Regina Pacis loopt af in september 2010. Daarna wordt de Casa gedemonteerd.’ en ‘Voor de nieuwbouw van het Lorentzhuis wordt een oprolscenario toegepast. De bouw wordt in fasen gerealiseerd waardoor telkens een deel van het Lorentzhuis bewoonbaar is. Bovendien is een opnamestop voor het Lorentzhuis ingesteld. De bewoners hoeven na november 2010 dus niet in de Casa te worden ondergebracht.’

Denkt u nu werkelijk dat een gerespecteerd bestuurder van een gerenommeerde zorginstelling zijn woord breekt? Spoort u wel? Ik weiger zoiets tot mij te nemen. Kom op zeg! Zo’n man zet zijn geloofwaardigheid echt niet op het spel. De bewoners van de Ulenpas hoeven zich dan ook geen enkele zorg te maken. Het is maar een gerucht. Niet meer dan een intermezzo.

Zondag

2011-07-08T17:00:00.000+02:00

Niet dat ik principieel tegen uitbreiding van de zondagsopenstelling ben maar de Rhedense raad heeft wel een vreemde manoeuvre gemaakt en vooral goed geluisterd naar de grootgrutters. De lokale winkeliers, vooral de VVD- en D66-stemmers onder hen, hebben het gemeentebestuur gekregen wat ze verdienen. Voortaan kunnen ze ook op zondag aan de bak. Het hoeft niet persé maar als ze niet weggedrukt willen worden door de grote winkelketens zullen ze wel moeten. Of de kleine jongens moeten één front vormen en op zondag allemaal de deur op slot houden. Dan sterft dit initiatief een vroege dood.

Ons, brave huisvaders, is ook een kunstje geflikt. Onze laatste verdedigingslinie “De winkels zijn dicht” is doorbroken. Voortaan moeten wij ook op zondag rekening houden met vragen als “De koffie is op. Haal jij ’t even? “ Geen houden meer aan. Het is gedaan met de rust.

Het is allemaal een kwestie van ambitie. Je bent niet voor niks lid van de VVD, D66 of de PvdA. Je wilt immers omhoog. Om op te klimmen moet je dan wel bij de partijbonzen in het vizier komen. Dan schurk je gezellig aan tegen de Commissaris van de Koningin of de minister als ze Outdoor Gelderland met een bezoek vereren. Dan neem je “gedurfde” besluiten en buig je diep voor het grootkapitaal. Dat daarbij het belang van de kleine winkelier, de hardwerkende middenstander die op jou heeft gestemd, in het gedrang komt is jammer, een gepasseerd station. In jouw dromen ben je al veel verder. Dan zie je jezelf in het provinciehuis, als wethouder van een grote gemeente, omhangen met een flonkerende burgemeestersketting of op het Haagse of Brusselse pluche.

Geloof me, vanaf 17 augustus kunt u iedere zondag over de koppen lopen. Drommen toeristen overspoelen de winkelstraten. Omringende plaatsen stromen leeg. Iedereen komt bij ons inkopen doen. De lokale economie krijgt een geweldige boost. En het is voor het goede doel, een glanzende carrière voor briljante politici.

Naar verluidt is het gemeentehuis voortaan eveneens op zondag geopend. BenW en de raad houden dan ook hun vergaderingen. Wel zo logisch in deze nieuwe economie. Toch?

Vertrouwen

2011-07-01T09:00:00.001+02:00

Ik ben een beetje landerig. Ik heb geen zin om opnieuw uit te weiden over nieuwe Europese dwaasheden. Dat komt later wel weer. Van het Rhedense bezuinigingsfront ook weinig nieuws. De bezuinigingen volgen de stand van de barometer. Het zomert op dit moment. Rheden hoeft nog maar 1 miljoen euro te bezuinigen. Dat is nog ’s wat anders dan de eerdere ramingen. Die varieerden van 4 tot 6 miljoen. Er gloort hoop voor de bibliotheek, de WMO en het zwembad. Maar dat kan zo weer veranderen. Prinsjesdag moet duidelijkheid brengen. Verder is er niks zinnigs over te zeggen.

De bomenoorlog brengt nog enige fleur aan het bestaan. De strijd van de 27 belangenorganisaties tegen het afschaffen van de kapvergunning laat ’n paar dingen zien. En dan heb ik het niet over die vergunning alleen. Die wordt vrijwel nooit geweigerd. Dat is een papieren tijger, overbodige regelgeving die alleen maar geld kost en niemand iets oplevert. Persoonlijk ben ik dan ook voor het afschaffen van die vergunning. Maar ja, dan moet je wel vertrouwen in de gemeente hebben. En daar ontbreekt het niet alleen bij mij aan. Het verzet is bang dat de gemeente de kapvergunning vooral afschaft om zichzelf een vrijbrief voor kaalslag te geven.

Anders gezegd: de organisaties vertrouwen de lokale overheid voor geen cent. En als het over vertrouwen gaat dan zijn we al gauw voorbij het afschaffen van de kapvergunning alleen. Dan gaat het veel dieper. Daar zouden het college en de raad zich nog het meeste zorgen over moeten maken.

Nog ’n punt. Verzet verbroedert. Niemand is tegen bomen. Een prachtig onderwerp waarover je het met de buren, met de wijkbewoners, met alle organisaties samen veilig eens kunt zijn. Waarover je gloeiend van verontwaardiging je stem kunt verheffen. Een ideale mogelijkheid om de buitenwereld te laten zien dat je kunt samenwerken. En dat is precies de andere boodschap van de belangenorganisaties. Eendracht maakt macht.

Eens kijken hoe het college en de gemeenteraad dit varkentje gaan wassen. Welke kronkel ze daarvoor bedenken. De verkiezingen zijn nog ver weg maar je kunt maar beter iedereen te vriend houden nietwaar?

Theseus

2011-06-24T00:01:00.002+02:00

Volgens de mythologie was Europa een prinses uit Phoenicië (de oostkust van de Middellandse zee). Toen het oog van de Griekse oppergod Zeus op haar viel werd hij op slag verliefd. Hij nam de gedaante aan van een vriendelijke witte stier die de nietsvermoedende deerne uitnodigde op zijn rug plaats te nemen. Zeus zwom vervolgens in één ruk naar Kreta waar hij haar tot zich nam. Zij baarde drie zonen waaronder Minos, heerser van Kreta. Minos bouwde een uitgestrekt doolhof, het labyrint, waaruit niemand kon ontsnappen. Daar hield hij de Minotaurus, een afschuwelijk huisdier dat leefde van mensenvlees. Schatplichtige vazalstaten moesten ieder jaar beurtelings zeven jongens en zeven meisjes leveren die het labyrint werden ingejaagd om als voedsel voor de Minotaurus te dienen. De held Theseus maakte een einde aan het schrikbewind. Hij doodde, met de hulp van een van de dochters van Minos, het monster.

De geschiedenis herhaalt zich. De Griekse erfgenamen vertolken daarin zowel de rol van Zeus als van Minos. Voor goden is dat geen probleem. Europa is opnieuw ontvoerd en verkracht. Met behulp van geslepen adviseurs van grote internationale banken heeft Griekenland Europa verleid. De Grieken hebben ook een nieuw labyrint geschapen: hun financiële boekhouding. Dat doolhof wordt bewaakt door de Griekse euro. De vraatzucht van dit ondier kent geen grenzen. Het beest zet zijn tanden met genot in zijn Europese broeders en zusters. Enkelen zijn al tot op het bot afgekloven. De goden van de moderne Olympus, de Europese Centrale Bank in Frankfurt, blijken valse goden. Machteloos! Net als hun hogepriesters, de ministers van Financiën van de eurolanden.

De Griekse schuld nadert de 350 miljard euro. Het land heeft de laagste kredietwaardigheid ter wereld. De regeringen in de eurozone zien zich gedwongen het Griekse gedrocht te blijven voeden. Verder is niemand nog bereid om ook maar één cent aan de Grieken te lenen. Rente en aflossing zijn niet meer op te brengen. Dat geld komt nooit meer terug. En dat weet minister De Jager, de hogepriester van de Haagse tempel, donders goed.

Waar is de held die het labyrint ingaat en het duivelsgebroed verslaat? Die een einde maakt aan de gijzeling van Europa door de Griekse sjoemelaars. Met of zonder hulp uit Athene. Waar is de nieuwe Theseus?

Stammenstrijd

2011-06-17T00:01:00.005+02:00

Een woordvoerder van het Rhedense ministerie van Verzanding en Boerenbreidel laat weten dat de vergunning om de kapvergunning af te schaffen klaar ligt. De verwachte opbrengsten worden geschat op 600.000 centen. Die zijn benodigd voor de hoedjesdag van de Prix de Wingerd, het jaarlijks terugkerende riddertournooi ter ere van onze geliefde Opperste Leider*.

De opstand tegen deze plannen duurt nu al maanden. Zwarte rookwolken boven de dorpen langs de IJssel laten zien dat de strijd nog lang niet is beslecht. Integendeel, de schermutselingen breiden zich uit en nemen in hevigheid toe. Vluchtelingen melden dat het Hoge College van de Rhedense Federatie alle gezagsgetrouwe burgers heeft opgeroepen zich naar de Ivoren Toren in De Steeg te begeven om een schild te vormen tegen de ‘huiveringwekkende lafhartige aanvallen van de 27 vendels’.

Federale elitetroepen bevechten, gewapend met bijl en zaag, iedere boom die zich buiten waagt. Bomen die zich volgens de uitzonderingslijst niet kunnen identificeren gaan tijdens de rooicampagnes genadeloos voor de bijl. Straat voor straat, dorp voor dorp. Elke vorm van verzet wordt onder het snerpende gierende gejank van kettingzagen de kop ingedrukt. Om verdere tegenstand te ontmoedigen worden hout en blad ter plekke verbrand en verkoold*.

De opstandelingen verzetten zich fel. Een zegsman van de Dierense Heideroosjes laat weten dat zijn compagnie tot het bittere einde zal strijden voor iedere boom langs weg en laan. Commandanten van de Daalhuizer Kastanje, de Steegse Moeraseiken en het Revolutionair Comité onderstrepen zijn woorden. Zij vechten vastberaden door: vóór het behoud van de kapvergunning, tégen de kaalslag van Rhedens dreven. De strijdkreet van de rebellen ‘Geen boom de deur uit zonder vergunning’ laat daar geen misverstand over bestaan.

Bemiddelingspogingen door de Raad van Watjes zijn mislukt. Onder de afgevaardigden heerst grote verdeeldheid over de te volgen koers. Externe deskundigen hebben daarom opdracht (kosten 1,5 miljoen) gekregen met een vredesvoorstel te komen. Het rapport dat eind deze maand onder de titel “De Kool en de Geit” wordt verwacht moet de basis leggen voor een staakt-het-vuren. Verdere onderhandelingen zullen vervolgens tot een duurzame vrede moeten leiden. De clanoudste van Zilveren Dorp in het Groen heeft echter al verklaard zich niet neer te leggen bij amputatie van welke tak van zijn stam dan ook. ‘Zilver en Groen zijn één en blijven één’ verklaarde hij dreigend. Daarmee is alle hoop op een spoedige beëindiging van de vijandelijkheden de bodem ingeslagen.

*Niet in de papieren versie opgenomen. M'n woordenquotum was op.

Op gang

2011-06-10T05:00:00.001+02:00

Zo, ik heb mijn vakantie achter de rug. Drie weken lanterfanten aan de Spaanse costa. Even geen internet, Twitter of mail. Wel boeken lezen en samen met vrouw en zoon genieten van de zon en de rust. Heerlijk. Alle waarschuwingen over het inbrekersgilde indachtig leek het me verstandig om dat niet vooraf op internet of in m’n column te melden. Maar ik werd al snel gemist. M’n mailbox stroomde vol met vragen. Mensen kwamen zelfs aan de deur om te vragen waar ik uithing. Wat is er loos? We horen of zien al ’n tijdje niks van je? Geen column en op je weblog Politiek Rheden is ook al niks te zien. Hartverwarmend allemaal. Mea culpa beste mensen! Ik was er gewoon even tussenuit. Volgende keer geef ik een kattebelletje. Ik beloof ‘t.

Goed, ik heb ’t gehad. Zo op het oog is er niet veel veranderd. Het kabinet Rutte is druk doende met de afbraak van de laatste resten van de verzorgingsstaat terwijl de Nederlandse miljarden richting Zuid-Europa stromen. Ik ben met de nodige reserves altijd voorstander van Europa geweest. Ik zag één Europa als noodzaak in een snel veranderende wereld met nieuwe grote spelers. Maar zoals het nu gaat valt het dubbeltje de andere kant op. De nadelen worden rap groter dan de voordelen. Het onbeschaamde gedrag van staten aan de randen van Europa die vooral uit zijn op de vleespotten van Brussel irriteert me mateloos. En dat geldt ook voor de telkens weerkerende zalvende geruststellingen uit Den Haag. Wanneer staat Nederland eens op en stelt zich echt teweer tegen het Brusselse bureaucratische gedrocht? Wanneer neemt Nederland het heft in eigen hand? Kortom, wanneer komt de Nederlandse burger weer op de eerste plaats?

Terwijl de door Nederlanders opgehoeste belastingcenten in een bodemloze europut verdwijnen, hakt Den Haag meedogenloos op de laatste sociale voorzieningen in. Minister van onheil Donner probeert een groot deel van die bezuinigingen op het bord van de gemeenten te schuiven. Het valt me mee dat de Rhedense raad (behalve de VVD) zich tegen het bestuursakkoord tussen rijk en gemeenten heeft gekant. Tegen het advies van het door de VVD gedomineerde college van B&W in.

Verder gaat alles z’n gangetje. De Rhedense bezuinigingssoap stevent af op een verlenging. Actiegroepen, belangenverenigingen en columnisten hebben voorlopig dus nog genoeg omhanden. Dank daarvoor.

Agnes, gordt je aan!

2011-05-13T05:00:00.000+02:00

Een jaartje na de raadsverkiezingen vallen de bestuurders als rijpe appelen uit de boom. Zowel in Arnhem als in Brummen hield een van de wethouders het voor gezien. Ze konden het niet aan en namen de kuierlatten. Althans dat is de officiële lezing. We zullen er wel niet achterkomen wat de echte reden voor hun vertrek was.

In Doesburg scoorde de politiek een voltreffer. D66-wethouder Frans Hofman ging voor de bijl. In rapport “overschrijding krediet revitalisering van de wijk Noordelijk Molenveld” wordt de vloer aangeveegd met zo’n beetje alle bij het project betrokkenen. De opknapbeurt voor de wijk was financieel volledig uit de klauw gelopen: 2,1 miljoen euro tekort. Op een begroting van 2,8 miljoen is dat een overschrijding van 75%. Hofman stond erbij en keek ernaar. Geen grip op de gang van zaken en het was hem even ontschoten de raad tijdig over het dreigende tekort te informeren.

Hij kreeg een motie van wantrouwen aan zijn broek die door een raadsmeerderheid werd aangenomen. Normaal gesproken stapt een bestuurder dan uit zichzelf op. Soms is dreigen met zo’n motie al voldoende. Zo niet wethouder Frans. Hij legde de motie naast zich neer en dacht daar mee weg te komen. Niet zo slim van Frans. Hij begreep niet dat hij als politiek verantwoordelijke daarvoor de prijs moet betalen.

De Doesburgse raad nam zichzelf serieus en ondernam een, voor zover ik weet, unieke stap. Ik had nog nooit gehoord van een motie van ontslag maar Frans viel die eer te beurt. Hij werd weggejaagd. Met pek en veren. Officieel ontslagen door de raad. Doesburg hoeft niet te treuren. Met zoveel onbenul gaat geen groot politiek licht verloren.

Een grijsgedraaide plaat. Project, te optimistische begroting, gebrekkige controle van project door college, gebrekkige controle van college door raad, budgetoverschrijding, onderzoek en bestuurder weg. Dan worden er lessen ‘geleerd’. Scholing achteraf, mosterd na de maaltijd. Politici blijken ook nog eens hardleers. Na een volgend drama moet dezelfde lesstof opnieuw worden behandeld.

Het tekort komt op 180 euro per Doesburgs hoofd, baby’s en grijsaards inbegrepen. Nog niet zoveel als de Rhedenaren kwijt zijn voor het luchtkasteel van Dieren maar de Hanzeaten zijn aardig op weg. De SP mag achteraf blij zijn dat haar verzet tegen de verkoop van de NUON-aandelen mislukte. In ieder geval voor Doesburg. De NUON-buffer (13 miljoen) houdt het artikel-12-spook op afstand.

D66 had op het moment van schrijven nog geen opvolger voor Hofman. De partij bezet slechts één van de vijftien Doesburgse raadszetels. Samen met de Stadspartij (3 zetels) en de SP (4 zetels) vormt zij de regerende coalitie. Die krappe meerderheid is weg als D66 daaruit stapt. Dat zou me niet verbazen. De Stadspartij was medeverantwoordelijk voor het wegsturen van Hofman. D66 heeft dus nog een appeltje met de coalitiegenoot te schillen. Ook de SP moet op haar hoede zijn. Als de oppositie het aanlegt met de Stadspartij dan valt het tomaatrode bolwerk aan de IJssel.

Agnes! Laat je dat over je kant gaan? Kom op, ten strijde! Nog één keer.

Herdenken

2011-05-06T00:01:00.002+02:00

Ik heb vaak een grote mond. Hier, in mijn columns en op mijn blog. Zou ik nou ook zo’n held zijn als ik in Afrika of Azië was opgegroeid? Zou ik een van die mensen zijn die, zoals in Libië, Jemen of Syrië, bereid zijn hun leven voor vrijheid en democratie te geven? Zou ik het Chinese regime durven bekritiseren als ik in Tibet of Sjanghai was geboren? Zou ik me juist aanpassen en wegduiken? Of misschien zelfs meeheulen met de onderdrukkers?

Ik heb geen flauw idee. Je leert jezelf pas goed kennen als je in een situatie komt die echte moed vereist. Die moed wordt nu vertolkt door de massa’s die in de Arabische wereld de straat opgaan. Mensen die leven en bloed geven in een poging hun dictators te verdrijven. En als dat al lukt, zoals in Tunesië en Egypte, is het afwachten waar het toe leidt. Komt daar echt meer vrijheid of is het slechts een aflossing van de wacht?

Degenen die de Tweede Wereldoorlog bewust hebben meegemaakt weten hoe zij zich gedroegen onder een schrikbewind. Keken ze opzij of durfden zij zich te verzetten? Velen van ons kennen alleen de verhalen. Latere generaties zijn verwend en we kunnen ons nauwelijks meer voorstellen hoe het is om onder tirannie en terreur te leven. We lezen de krant, kijken hoe het bloed van het televisiescherm spat en nemen nog ’n borrelnootje.

Wij zijn en blijven groepsdieren. Alleen samen en onder sterke leiding konden we overleven, ons voortplanten en ons ontwikkelen. Dat laatste is tevens onze grootste bedreiging. Toen we leerden wapens te maken werden die niet alleen gebruikt voor de jacht maar ook om elkaar de hersens in te slaan. De knots trof zowel de hersenpan van de vijand als die van onwelgevallige elementen binnen de eigen groep. De knots is vervangen door de tank, het geweer en de raket en we roeien elkaar op steeds grotere schaal uit.

Ik maak me geen enkele illusie. De mens is een product van zijn genen en de omstandigheden. Dat kan goed uitpakken maar het kan ook de verkeerde kant uitgaan. Bij de roep om een sterke leider moet je oppassen. Voor je het weet heb je een dwingeland die jou een kopje kleiner maakt omdat jouw smoelwerk hem niet bevalt.

Daarom kan de waarde van de democratie, hoe krakkemikkig die ook is, niet genoeg benadrukt worden. Laten we ons gelukkig prijzen met een samenleving waarin we zelf kunnen bepalen wie er aan het roer staat.

De Tweede Wereldoorlog heeft miljoenen mensen het leven gekost. Als kanonnenvoer vermalen op de slagvelden, onder bommen bedolven of simpelweg ausradiert omdat ze in de verkeerde wieg waren geboren.
Sommigen hadden de moed in verzet te komen. Zou ik dat ook durven? Of zou ik wegkijken?

Ik weet ’t niet. Ik weet wel dat ik dankzij hen dit stukje kan schrijven. En dat u dit mag lezen.

Koester de vrijheid. Zij betaalden daarvoor de hoogste prijs. Laat ze niet voor niets gestorven zijn.

Bloeddruk

2011-04-29T11:00:00.002+02:00

Marijke van Haaren, de gedeputeerde die aan het hoofd stond van het gesjeesde Hart van Dieren, heeft nauwelijks aan haar stutten getrokken of Rheden toont weer ambitie. Dat gaat op traditionele wijze. Voor de Traverse Dieren wordt een tonnetje uit de schatkist gegrabbeld om alle oude documenten door een adviesbureau samen te laten vatten in een verse stapel papier.

Hooggeëerd publiek. De voorstelling gaat beginnen. Een nieuw spektakel van notities, structuurvisies, verkeerscirculatieplannen, alternatievenstudies, inspraakverslagen, enquêtes, rondetafelgesprekken, raadsvoorstellen, klankbordgroepen, quick-scans, presentaties, ateliers, haalbaarheidstudies, communicatieplannen, samenwerkingsovereenkomsten, peilingen, gebiedsontwikkelingsplannen en informatiebijeenkomsten. We trappen af met een ambitiedocument.

Als je alle stukken over Hart van Dieren en de Traverse op een hoop gooit krijg je ’n berg papier waar het gemeentehuis onder verdwijnt. Het Dierense circus heeft miljoenen gekost maar er is nog geen korrel zand verplaatst. En ik ben bang dat er nog vele miljoenen méér in de productie van papier wordt gestoken zonder enige garantie op resultaat.

In 2005 zat ik in de raad. Ik was fractievoorzitter van Leefbaar Rheden. Wij waren lid van de coalitie die aan de macht was en leverden een wethouder voor het college. In een poging grip op het project te krijgen diende ik voorstellen in voor strikte controles. Ik vreesde grote overschrijdingen en die wilde ik zien te voorkomen. Mijn suggesties werden door de raad van tafel geveegd. Daarop trokken wij ons terug uit de coalitie. Onze wethouder Hermens, een prima bestuurder, moest toen natuurlijk aftreden. Hij was, buiten zijn schuld, het allereerste politieke slachtoffer van Hart van Dieren.

Eind 2007 kwamen de tekorten boven water en donderde het project in elkaar. In opdracht van de in 2006 aangetreden raad (zonder mij, ik was niet herkozen) werd een onderzoek naar de oorzaken uitgevoerd. Maar zelfs in dat Lysias-rapport werd geprobeerd mijn eerdere waarschuwingen onder het tapijt te vegen. Ja, er werd lering getrokken, lessen voor de toekomst die moeten voorkomen dat iets dergelijks nog eens zou gebeuren. Ik geloof geen bal van al die goede voornemens.

De enige die toen de consequenties trok was PvdA-wethouder Wilschut. Hij hield de eer aan zichzelf. De overigen, bestuurders en politici, deden of hun neus bloedde. Het hele zooitje bleef gewoon zitten. Gelukkig staat de tijd niet stil. De meeste hoofdrolspelers, inclusief Van Haaren, zijn inmiddels van het politieke toneel verdwenen. In Rheden zit alleen de burgemeester nog in het zadel.

Laten we ook niet vergeten hoeveel ellende er over de bewoners van het plangebied is uitgestort. Ellende over mensen die uit hun huis werden gejaagd. Of over degenen die dachten dat hun mening enig gewicht in de schaal legde. Betrokken burgers die al hun energie en tijd in het project staken maar zich na alle teleurstellingen totaal gedesillusioneerd van de overheid afkeerden. Ach, laat ik maar ophouden. Beter voor m’n bloeddruk!

Een ding staat vast. Van de miljoenen die door het afvoerputje zijn gespoeld hadden we tot in lengte van jaren het zwembad én de bibliotheken open kunnen houden.

Waterhoofd

2011-04-22T01:00:00.001+02:00

De strijd om de bezuinigingen spitst zich de laatste weken toe op de voorgenomen sluiting van het Rhedense openluchtzwembad. Ex-PvdA-raadslid Palm geeft zelfs de PVV de schuld hoewel die partij geen vertegenwoordiging in Rheden heeft. Zijn lokale PvdA-kameraden doen het ook niet erg handig. Rechts Velp laat volgens hen Rheden links liggen. Dat is een uitspraak die nergens op slaat. De woordjes rechts en links vervagen maar de zogenaamde tegenstelling tussen Velp en Rheden blijft wel hangen. De PvdA creëert met deze kletskoek bewust een kunstmatige kloof tussen de dorpsgemeenschappen.

Laten we gelijk maar even overgaan naar zo’n rechtse Velpse politicus. Een paar weken geleden vond VVD-wethouder Ronald Haverkamp nog dat er in de omgeving genoeg openbaar zwemwater te vinden is en wees hij op de hoge investeringen die voor het Rhedense zwembad nodig zijn. Nu hij ziet dat het verzet toeneemt probeert hij, blijkens opmerkingen op Twitter, de hete aardappel bij de gemeenteraad op het bord te schuiven. Formeel heeft hij gelijk, de gemeenteraad bepaalt. Maar zoals gewoonlijk is dat niet het hele verhaal. Hij vergeet te vertellen dat B&W de besluitvorming in een richting sturen die hen het beste uitkomt. Daarvoor moet u het rapport “Minderen met beleid” maar eens openslaan. Besparingsmogelijkheden die daarin cursief staan afgedrukt zijn niet door het college van B&W als bezuinigingsvoorstel overgenomen. Die cursiefjes hebben bijvoorbeeld ook betrekking op de landgoederen terwijl de bezuiniging op het zwembad echt niet als cursiefje is opgenomen. Haverkamp stelt zich met zijn laatste opmerkingen dus wel heel bescheiden op. Politieke lenigheid kan hem niet ontzegd worden. Maar dat wisten we sinds zijn kliko-bekering natuurlijk al.

Het verzet vanuit de gemeenschap ziet er goed uit. Zo heeft zwemvereniging PFC Rheden de organisatie van het gemeentelijke Sportbedrijf eens op de snijtafel gelegd. In het daaruit voortvloeiende rapport wordt de inefficiëntie van het sportbedrijf aan de kaak gesteld. In de woorden van twitterraar @vellup “een organisatie met een waterhoofd”. Daarnaast wijzen de zwemmers op scheefgroei in de huurtarieven. Volgens PFC kan op het sportbedrijf rond de zes euro-ton worden bezuinigd. Het volledige rapport kunt u nalezen op mijn blog, Politiek Rheden.

Ik denk dat het zwembad het wel gaat redden. De actie van PFC is tevens een aanmoediging om de organisatie van andere gemeentelijke “bedrijven” nog eens nauwkeurig onder de loep te nemen. Wie weet hoe groot de waterhoofden daar zijn.

Dit college en deze coalitie maken keuzes die niet de mijne zijn. Maar oppositiepartij PvdA kan ik ook niet helemaal volgen. Die is niet alleen landelijk maar ook lokaal de kluts kwijt. Steun voor het zwembad is mooi maar ik heb uit die hoek nog niks over verzet tegen de afbraak van de sociale sector of de bibliotheek gehoord. Het lijkt er sterk op dat alleen de SP zich nog druk maakt over de WMO en de bijstand. De PvdA is nog stevig in de rui. Geen wonder dat de stemmen steeds veelvuldiger naar partijen toevloeien die wel ideologische veren hebben.

Afscheid

2011-04-15T10:00:00.001+02:00

Beste Marijke,

Helaas, je vertrekt. Daarom extra dank voor je openhartigheid in het interview van journalist Rob Berends met jou en je CDA-collega-gedeputeerden in de weekendbijlage van de Gelderlander. Wat heerlijk om te weten dat er een gelijkgestemde ziel in het Gelderse rondloopt. Een feest van herkenning.

Je hebt groot gelijk. In Nederland heb je als bestuurder nauwelijks enige status. Je werkt je te pletter maar erkenning? Ho maar! Op handelsmissie naar China moest je zelfs economy-class reizen. Schandalig!

Jouw lyrische opmerkingen over China zijn me uit het hart gegrepen. Daar zijn mensen trots op hun bestuurders. Logisch, een Chinese bestuurder vertegenwoordigt het volk. Die is daar iemand, die wordt op het schild geheven. Dat heb je goed in het snotje. Hier moet je almaar laten zien hoe gewoon je bent. Geen wonder dat je liever bestuurder in China bent dan in Gelderland.

Ja, die Chinezen zijn zo gek nog niet. Daar bouwen ze complete steden waar geen mens woont. Maar zo’n stad moet wel bestuurd worden. En wat is er heerlijker dan een gemeenschap zonder mensen. Niemand die je voor de voeten loopt. Dat is pas besturen.

Bestuurders kunnen zich daar volledig uitleven. Zonder last van zanikende burgers. Dat zag je wel bij de Olympische Spelen. Als je ruimte nodig hebt schop je het grauw gewoon van de grond. Wegwezen en bulldozer d’r over! Grootbekken voer je af naar een oord waar niemand wil zijn.

Ik, maar dat is persoonlijk, snap die Dalai Lama niet. De lafaard zit in het buitenland een beetje onrust te stoken maar durft nog geen stap in Tibet te zetten. Of die Oeigoerse raddraaiers die zogenaamd hun eigen boontjes wel kunnen doppen. Gelukkig weten ze daar in China wel raad mee. Opbossen, afvoeren en zoekmaken!

Ach, Marijke, jij en ik weten dat al dat gewauwel over corruptie en schending van mensenrechten in China als een tang op een varken slaat. Slap geouwehoer van geitenwollensokkenbreiers, zalvende onwetende dwepers, die geen oog voor de status van bestuurders hebben.

Ik moest onwillekeurig terugdenken aan Hart van Dieren. Ik word nog steeds kotsmisselijk als ik bedenk hoe ze jou de schuld van het mislukken van dat project in de schoenen probeerden te schuiven. Dat heb je overigens prima opgelost. Chapeau! Jouw bestuurscapaciteiten kwamen toen pas goed uit de verf. Je wist van geen wijken! Het kostte slechts ‘n Rhedens wethoudertje en het vervolg schoof je handig op de lange traverse. En wat te denken van dat rondweggetje om Laag-Soeren? Ook al zo’n onzinnig discours. Je kunt nog zoveel beloven maar krijgt geen greintje respect. Dat soort dingen zou in China ondenkbaar zijn. Daar maken ze korte metten met drammend geteisem.

Genoeg gemijmerd. Jammer dat je nu moet afhaken maar je hebt niet voor niets bestuurd. Jouw uitspraken lees ik als een gids voor bestuurders in nood, een baken van stabiel bestuur dat respect afdwingt.

Dzai dzjen, tot ziens, in het bestuurdersparadijs!

Je toegenegen geestverwant,

Theo

Trouw

2011-04-08T00:01:00.000+02:00

Als ik de cijfers mag geloven dan gaat een krappe 50% van de bevolking vreemd. Je kunt dus gevoeglijk aannemen dat ongeveer 22.000 Rhedenaren, 5800 Doesburgers en 750 Rozendalers wel eens ontrouw zijn. En het komt in de beste gemeentebesturen voor. Zo’n gevalletje als in Nijmegen waar een PvdA-wethouder het met een VVD-raadslid aanlegde is niets bijzonders. De drie eerdergenoemde gemeenten tellen in totaal 64 bestuurders: raadsleden, wethouders en burgemeesters. Statistisch gezien knijpen er dus 32 de kat in het donker.

U zult misschien zeggen: Ja, èn? Wat moeten wij daarmee? Nou helemaal niks. Ik vind het af en toe leuk om mensen eens van een andere kant te bekijken. En politici zijn net mensen. Dat helpt relativeren. Begrijp me goed. Ik beschuldig er geen enkele bestuurder of volksvertegenwoordiger van dat ze hun partner bedriegen. Het geeft me wel een bruggetje naar hun politieke gedrag.

Ik verwijt ze politieke ontrouw. Voor de verkiezingen kent de liefde voor de kiezer geen grenzen. U wordt dan bijkans doodgeknuffeld. Na het hoogtepunt raakt u snel weer uit beeld. Dan duiken de politici weer met elkaar in bed. Bij dat gezellig samenzijn worden de verkiezingsprogramma’s en de beloften vooral gebruikt als brandstof voor de open haard.

In Rheden is het niet anders. Niet dat het vroeger veel beter was. In het vorige college maakten PvdA, VVD, CDA en GroenLinks er al een potje van met het drama van Dieren als dieptepunt. En de traditie wordt, nu de PvdA is ingeruild voor D66, vrolijk voortgezet.

GroenLinks keek in het vorige college de andere kant op bij Riviersteen en Nimmer Dor en doet dat nog steeds. Als we het over dat “Links” in de naam hebben zijn we ook gauw uitgepraat. Basisvoorzieningen als WMO en bijstand worden tot op het bot uitgekleed. Over nieuwkomer D66 heb ik ’t al eerder gehad. Die partij is zo “progressief” dat ze alles vergeet wat ze ooit opgeschreven heeft. De VVD kan er ook wat van. VVD-wethouder Haverkamp, de kampioen van het afvalbakkenverzet, weet nu van de prins geen kwaad. Het CDA beloofde zich in te zetten voor een volwaardig overdekt zwembad en een ruimhartig sociaal beleid. We zien hoe dat allemaal wordt uitgewerkt.

Waar die enquête voor de Rhedense keuze toe diende is een compleet raadsel. Zwembad sluiten? NEE was het antwoord. Moeten bewoners zelf het openbaar groen in de wijk onderhouden? NEE zei de bevolking. Mag de kwaliteit van het wegenonderhoud omlaag? NEE! In al die gevallen betrof dat NEE een ruime meerderheid van 60% tot 70%.

De reactie van het college? Voor het zwembad dreigt sluiting, de kwaliteit van het wegenonderhoud gaat omlaag en terwijl belastinggeld naar de landgoederen verdwijnt, krijgt u de verantwoordelijkheid voor het openbare groen in de mik geschoven. Met dat laatste wordt zelfs niet gewacht op goedkeuring van de raad. Bewoners kregen al brieven in de bus waarin ze gesommeerd wordt per direct aan te pakken. Anders gaat de zaag erin.

VRAAG HET DAN NIET!

Begrip

2011-04-01T00:01:00.000+02:00

Lieve mensen,

Hartelijk dank voor uw medewerking aan de enquêtes voor de Rhedense Keuze. Haha, het was wel lachen op het gemeentehuis hoor. U had kunst en cultuur bovenaan het bezuinigingslijstje geplaatst. Dat daarbij niet direct aan de bibliotheek werd gedacht wisten wij natuurlijk ook wel maar dat hadden wij er expres niet bijgezet. Zo’n vraag zou heel andere reacties opleveren dan wij nodig hadden. Ja, u bent er mooi ingetuind. U wilt dat we korten op cultuur en u wordt op uw wenken bediend. De bibliotheek gaat er als eerste aan. U hebt er immers zelf om gevraagd. Ik lach me ’n kriek. Eigen schuld dikke bult.

Monumenten stond als tweede op uw lijstje. Maar dat is maar hoe je het bekijkt. Officieel vallen de tuinen van Middachten daar ook onder maar volgens ons had u die niet op het oog. Zo’n bezuiniging kunt u dus nooit bedoeld hebben. Ziet u wel dat wij u begrijpen! Trouwens, wij gaan onze relatie met de grafelijke familie niet op het spel zetten voor ’n paar rot centen.

Het college vindt het dan ook heel erg belangrijk dat Middachten geen hinder van de crisis ondervindt. Bovendien zijn we bezig om onze Grien Vellie-droom te realiseren en daar kunnen wij dit soort grappen op dit moment niet bij gebruiken. Trouwens, we gaan helemaal niet bezuinigen op de landgoederen. Middachten heeft een beregeningsinstallatie nodig, de lanen op het Hof te Dieren vragen om een verjongingskuur en de zichtassen van diverse landgoederen moeten worden verbeterd. Dat zijn, zoals u begrijpt, onontkoombare uitgaven. Daarmee laten we niet alleen ons groene hart spreken maar doen we tevens recht aan het gedachtegoed van de linkervleugel van het college. Een sociaal vangnet voor particuliere grootgrondbezitters is bittere noodzaak. Zij zijn de nieuwe minima. Ze hoeven zich dan ook geen zorgen te maken. Wij zijn en blijven betrouwbare partners.

Of vindt u soms dat onze landlords hun eigen broek moeten ophouden? Juist in deze tijd. Dat gelooft u toch niet echt? Als we al moeten bezuinigen dan schrappen we liever zo’n parallelweggetje in Dieren. Dat zet pas zoden aan de dijk. Zichtassen, parklanen en beheervisies zijn oneindig veel belangrijker dan wegenonderhoud, ‘n paar uurtjes huishoudelijke verzorging, een zwembad voor het klootjesvolk of die zinloze boekenopslag. Laat staan die bijstandsparasieten. Gadverdamme nee! Laat oma haar eigen troep maar opruimen. Hijs je luie reet maar uit je rolstoel Truus. Die hebben wij trouwens ook al betaald. Het is afgelopen met dat gepamper. Hup, ga maar ‘s aan het werk!

Hèhè, lucht dat even op! Maar ik moet me inhouden want anders hebben we zo weer een stoet mekkerende burgers bij de inspreekmicrofoon.

By the way, we hebben onlangs nog een subsidietje van 25.000 euro aan Outdoor Gelderland geregeld. Dan kunnen ze daar hun huishoudboekje ook weer een beetje op orde brengen.

U ziet, alle burgers moeten de broekriem aanhalen. Wij zijn er dan ook van overtuigd dat bovenstaande uitleg bijdraagt aan uw begrip.

Doei, tot de volgende enquête!

Uw communicatiemedewerker

Wind

2011-03-25T05:00:00.000+01:00

Met de leuzen “Anders Ja D66” en “Het kan anders” kwam D66 terug in de Rhedense raad. Ik heb het verkiezingsprogramma eens naast de daden van partij gelegd. Hoe anders dat anders is laat de partij nu zien.

Volgens het programma verdient het cultureel centrum K13 het na 25 jaar te blijven bestaan. Als D66 de kans krijgt om daar invulling aan te geven geeft ze echter niet thuis. Een poging van de PvdA om extra subsidie voor K13 los te peuteren wordt afgeschoten. Als, hoe vreemd, het bestuur van K13 daar consequenties uit trekt en de tent dreigt te sluiten vloeien de D66-tranen rijkelijk. Geweldig! Hoe hypocriet kun je zijn?

Nimmer Dor is ’n ander mooi voorbeeld. Vorig jaar, vóór de verkiezingen heette het "Behoud van groene woonomgeving. Geen woningbouw buiten de bestaande kernen”. Nimmer Dor zou hier kritisch op worden beoordeeld en niet in de huidige vorm worden doorgezet. Nu woningbouw op Nimmer Dor doorgaat valt het onder het kopje “ tevreden dat het aantal te bouwen woningen is gehalveerd; precies zoals in ons verkiezingsprogramma staat, willen wij beperkt bouwen nog toestaan.” D66 borgt zo de groene ruimte tussen de 7 dorpen. Beloofd is immers beloofd. Op D66 kun je bouwen.

Enkele weken geleden werd een deel van Nimmer Dor omgeploegd. Een verrassingsactie die moet voorkomen dat steenuilen zich in het plangebied vestigen want de komst van nieuwe uiltjes zou woningbouw blokkeren. D66-wethouder König wast zijn handen in onschuld en beweert dat hij niet van tevoren van het ploegen op de hoogte was. Hij liet weten met de projectontwikkelaar “in gesprek te gaan”. Deze banaan is daarmee ook weer rechtgepraat. Heftig hoor!

Ruim vóór de verkiezingen was al duidelijk dat gemeenten drastisch moeten bezuinigen. Dat mocht volgens D66 niet automatisch worden afgewenteld op de burgers door lokale heffingen gelijktijdig te laten stijgen. Bezuinigingsmaatregelen dienden ook sociaal verantwoord te zijn. En wat zien we nu? De lokale heffingen stijgen en de WMO, huishoudelijke verzorging van ouderen en de bijstand staan op de nominatie om tot op het hemd te worden uitgekleed. Zo kun je sociale verantwoordelijkheid kennelijk ook invullen.

In het verkiezingsprogramma staat dat D66 het wenselijk vindt dat de drie grote dorpen elk over een zwembad beschikken. En de openbare bibliotheken in Dieren, Rheden en Velp vallen in dezelfde categorie als K13. Ze moeten behouden blijven. Dan weet u het verder wel. De bezuinigingsvoorstellen van het college van B&W voorzien in een korting van tonnen op de bibliotheek en het openluchtzwembad in Rheden kan worden geruimd. Over en sluiten maar.

Ja, het is geinig om te zien hoe de “sociaal-liberalen” hun verkiezingsprogramma in het Rhedense college vorm geven.

Je kunt zeggen wat je wilt maar D66 doet het inderdaad anders. Anders dan ze vóór verkiezingen beloofde. Een club die maar wat graag bij de bestuurstafel aanschuift en het pluche boven alles stelt. Echt verfrissend!

Ik kan D66 een mooie leus voor de volgende verkiezingen aanbevelen.

“Zoals de wind waait, waait m’n jasje!“

Gelre

2011-03-18T11:00:00.000+01:00

De provincie heeft Rheden de afgelopen jaren in de kou laten staan. Aftredend CDA-gedeputeerde Van Haaren ontliep haar verantwoordelijkheid voor het echec bij Hart van Dieren. Toenmalig PvdA-wethouder Jan Bart Wilschut was uit ander hout gesneden.
Hij nam die verantwoordelijkheid wel en trad af.

De rijksbijdrage voor het Dierense project kon op het nippertje worden gered. Dat was vooral te danken aan de inspanningen van de gemeente Rheden en de Dierenaren zelf. De provincie liet pas weer van zich horen toen de bijdrage was veiliggesteld. Van Haaren schoof hete aardappel “Traverse Dieren” prompt op de lange baan. Provinciale Staten deden er nog een schepje bovenop met geringschattende opmerkingen over de Rhedense gemeenteraad. Daarnaast liet de provincie Rheden in de steek toen het er voor de rondweg Laag-Soeren op aankwam. Ander typisch gedrag van de provincie betrof Riviersteen. Nadat Haverkamp de bouwplannen onderuit had gehaald verdwenen de provinciale “voorvechters” in een grote stofwolk. Nooit meer iets van vernomen.

Nee, de provincie leverde Rheden geen enkele toegevoegde waarde. Integendeel. Ze was juist een sta-in-de-weg. Daarnaast waren er regelmatig competentiekwesties tussen de provincie en de Stadsregio Arnhem-Nijmegen. Beiden bewegen zich op hetzelfde terrein, mobiliteit en ruimtelijke ordening. Dubbelop en overbodig.

Maar goed. Zolang de provinciale bestuurslaag bestaat zullen we het ermee moeten doen. De Statenverkiezingen zijn achter de rug en onder leiding van de Apeldoornse burgemeester, de VVD-er Fred de Graaf, zijn coalitiebesprekingen gestart. Het is dan ook hoogstwaarschijnlijk dat de VVD straks in het provinciehuis aan de touwtjes trekt. Daarnaast maakt D66 goede kans op het pluche.

Dat kan goed uitpakken voor Rheden. Althans, als de VVD en D66 zich aan hun toezeggingen houden. Voorafgaand aan de verkiezingen beloofden zowel de VVD (Anja Prins) als D66 (Michiel Scheffer) dat zij bereid waren extra geld in de Traverse te steken. Ik heb ze vorige week nog even aan die uitspraken herinnerd. Met betrekking tot de bundeling van weg en spoor bij Hof te Dieren en de afsluiting van de Doesburgedijk is misschien ook nog wat te halen.

En dan is er nog het NUON-spaarvarken. Die 4,5 miljard euro kun je niet alleen op het spaarbankboekje laten staan. Ik heb ’n paar suggesties. Steek een deel van dat bedrag in doortrekking van de A15 en rondwegen tussen Dieren en Apeldoorn. Een provinciale energiemaatschappij, een nieuwe PGEM, lijkt me ook een prima investering. Dat betaalt zich op termijn dubbel en dwars terug.

En laat Gelderland eens een cadeautje aan het Nederlandse volk geven. In de vorm van een Nationaal Historisch Museum. Nu Arnhem als vestigingsplaats niet meer heilig is beveel ik Riviersteen aan. Het terrein ligt in een typisch Hollands landschap, de infrastructuur ligt er grotendeels en er is plaats genoeg voor een prachtig museumgebouw met voldoende parkeerruimte. Kortom, ideaal gelegen en goed betaalbaar. Met 50 miljoen euro kom je een heel eind. Een economische impuls voor de IJsselregio van de eerste orde. In het hart van Gelre!

Zullen we de provincie een kans geven? Eens zien wat ze ermee doet? Misschien wordt het nog wat.

K13 moet blijven?

2011-03-11T05:00:00.000+01:00

Ik geef wethouder Tiemens niet snel gelijk maar met het afwijzen van het laatste subsidieverzoek van rupsje Nooitgenoeg K13 heeft ze het bij het rechte eind. De gemeente Arnhem zette de subsidie voor een technicus stop. Vervolgens probeerde het kunsthuis de gemeente Rheden daarvoor op te laten draaien. Ik vind dat erg gemakzuchtig. Het is dan ook volkomen terecht dat de overige partijen een voorstel van de PvdA om Rheden opnieuw de gaten dicht te laten lopen afwijst.

Bij de PvdA lopen aardige, intelligente mensen rond. Maar naïef zijn ze wel. Ze missen een politieke antenne. De poging om K13 aan 25.000 euro extra subsidie te helpen laat zien dat de partij buiten de realiteit leeft en maar niet aan het financiële klimaat kan wennen.

K13 is een zinkend schip, lekgeslagen door structurele tekorten. De instelling krijgt de financiële zaken niet op orde en er is geen zicht op verbetering. Het is tijd dat de gemeente op haar strepen gaat staan. Enkele jaren geleden werd de subsidie al met 25.000 euro verhoogd en de Rhedense geldautomaat staat voor K13 inmiddels op 90.000 euro per jaar. De gemeente moet fors bezuinigen en allerlei instellingen, niet alleen K13, zijn de sigaar. K13 heeft geen uitzonderingspositie en moet, net als alle andere bezuinigingsslachtoffers, leren om de eigen broek op te houden.

Om de rekening blindelings van de gemeente Arnhem naar de gemeente Rheden door te schuiven getuigt niet van cultureel ondernemerschap. Er kwamen vorig jaar 11.000 bezoekers op de voorstellingen af. Hebben die geen twee-en-een-halve euro extra voor het behoud van K13 over? Zijn er onder die duizenden bezoekers geen vrijwilligers met twee rechterhanden te vinden die de technische theaterzaken kunnen regelen, geen creatieve denkers met ideeën waarmee de inkomsten kunnen worden verhoogd? Hoe zit het met al die acties voor behoud van het kunsthuis? K13 MOET BLIJVEN! Of levert de achterban alleen maar lippendiensten?

K13 denkt er zelf kennelijk wél zo over. Want anders zou ze allang initiatieven in die richting hebben ondernomen. Activeer het potentieel onder de supporters, begin een loterij, organiseer kunstveilingen, galadiners, bazars, start de K13-vierdaagse of ga voor mijn part collecteren maar hou niet steeds je hand op als het even tegenzit!

Maar nee, het bestuur legt het hoofd in de schoot en dreigt per september de tent te sluiten. B&W zullen het natuurlijk nooit toegeven maar ik denk dat er in de Steegse ivoren toren na dat bericht enig gejuich opklonk. Da’s alvast een culturele lastpak minder. En het scheelt 90.000 euro subsidie per jaar. De Rhedense keuze boekt, zonder te hoeven kiezen, nu al succes.

De PvdA is naïef maar de houding van D66 is ronduit cynisch. Die partij probeert zich te rechtvaardigen voor het onthouden van haar steun aan het PvdA-voorstel en huilt tegelijkertijd krokodillentranen om het verlies van K13. Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig. D66, zeg niks of biedt concrete steun aan de bedreigde theatermakers. Jullie zijn toch zo goed in ideeënvorming! “Anders Ja D66!” was jullie verkiezingsleus. Wanneer gaat dat ervan komen?

Uitheems

2011-03-02T11:48:00.001+01:00

De Velpse meeuw heeft weer toegeslagen. Olof Wullink, kandidaat-statenlid voor de PVV, kreeg de wisenten, Schotse Hooglanders en Poolse Konikspaarden op de Veluwe in het vizier en liet krijsend zijn poepje vallen. Uitheemse dieren horen hier niet thuis. Weg ermee!

Het mallotige voorstel was zelfs Geert Wilders te gortig. Met de woorden “een heel gek voorstel” werd de Gelderse meeuw afgeschoten.

Deze grote grazers leveren een nuttige bijdrage aan de instandhouding van de natuur, juist omdat ze hier niet meer voorkomen. Bovendien geeft hij blijk van weinig historisch besef. De wisent kwam, weliswaar lang geleden, ook in Nederland voor en is daarmee een van origine inheems dier.

Wullink heeft de klok horen luiden maar weet niet waar de klepel hangt. Waar het groene volkje vaak links naast de weg belandt, vliegt deze natuurvriend rechts uit de bocht. Zijn uitspraken hebben de geestelijke diepgang van een meeuw. Hij heeft geen benul waar hij over spreekt en geeft de verkeerde voorbeelden.

Terwijl over het onderwerp best wat dieper mag worden nagedacht. De import van exotische dieren en planten leidt soms tot grote problemen. In Australië kunnen ze daarover meepraten. Daar ontaardde de invoer van sommige uitheemse soorten in een ecologische ramp. Ook elders zorgen niet-inheemse soorten jaarlijks voor miljarden euro’s schade. De introductie van exotische planten en dieren kan bij gebrek aan natuurlijke vijanden uitgroeien tot een plaag die enorme schade toebrengt aan gewassen, de biodiversiteit bedreigt en een gevaar vormt voor de volksgezondheid.

De oorzaken zijn divers. De mens sleept bewust en onbewust dieren en planten over de hele planeet van hot naar her. In onze reiskoffers liften insecten, schimmels en bacteriën mee, de internationale handel in dier en plant bloeit en door klimaatverandering breiden flora en fauna hun leefgebied uit.

Termen als ‘uitheems’ en ‘exotisch’ schurken dicht tegen het woord ‘allochtoon’ aan en daarmee zijn we weer op het terrein van onze meeuw. Daar ging het hem om. Met zijn idioterie probeert hij zelfs Wilders rechts te passeren. Die zal zich intussen wel afvragen wat ie nou weer in huis heeft gehaald.

Wullink houdt van metaforen uit het dierenrijk. Het wachten is op de volgende metamorfose van de Velpse dierenexpert. Hij ontpopt zich vandaag van PVV-kandidaat tot PVV-statenlid. Maar zodra Wilders populariteit teveel daalt fladdert politieke nachtvlinder Wullink zo naar een ander nest.

De moraal van dit verhaal? Ik hoop dat u vandaag gaat stemmen of gestemd heeft. Het maakt mij niet uit op welke partij. Ik hoop wel dat u daarbij let op de personen die de partij van uw keuze vertegenwoordigen en politieke opportunisten geen kans geeft.
Ik weet ‘t, dat is vrijwel onmogelijk want bij alle politieke partijen kom je ze tegen. Ik heb er in ieder geval een voor u uitgelicht bij wie dat opportunisme er duimendik bovenop ligt.

Maar ik ben de beroerdste niet en geef het toe. Er schuilt wel iets in de woorden van Wullink waarin ik me kan vinden. Krijsende meeuwen horen niet op de Veluwe. Die lossen hun drek maar boven zee!

Statenverkiezingen (2)

2011-02-23T10:00:00.002+01:00

Josan Meijers zond me de standpunten van de PvdA. Ik was aanvankelijk niet van plan die hier mee te nemen. De PvdA had de kans om via Twitter haar mening te geven voorbij laten gaan maar ik waardeer de inspanning van de sociaal-democraten. Mede dankzij de lokale partijvertegenwoordigers. De PvdA sluit vandaag dus aan bij de VVD, SP, D66, ChristenUnie, Partij voor de Dieren en Mens & Spirit.

Eerst de nagekomen berichten. Alex Mink (SP) is kritisch over de bundeling van weg en spoor bij Hof te Dieren. Er is verder onderzoek nodig. Josan Meijers (PvdA) wacht voor de Traverse de Milieu Effecten Rapportage af waarbij het budget voor de Traverse leidend is. Dus op voorhand geen extra geld van de PvdA naar Dieren. Zoals vorige week gemeld: Alleen de VVD en D66 doen toezeggingen.

Over naar de volgende vraag. Hoe gaan de partijen de verkeersdruk op de Harderwijkerweg (N786) in Laag-Soeren te lijf? Luuk van der Veer (PvdD) is terughoudend met extra asfalt en ziet meer in heropening van de museumspoorlijn. Anja Prins (VVD) en Pieter Plug (CU) willen extra geld voor de aanpak van de N786. Michiel Scheffer (D66) wil een oplossing met sterk draagvlak bij de inwoners en Josan Meijers (PvdA) en Alex Mink (SP) wachten de uitkomsten van lopend onderzoek naar de N786 af. Bij elkaar nogal wat gemeenplaatsen en vaagheden. Laag-Soeren: Let op uw saeck!

Is uw partij voorstander van het doorzetten van de Havikerpoort in het kader van de Ecologische Hoofdstructuur? Volgens Anja Prins (VDD) wordt met de aanleg van ecoducten over het algemeen niet de doelstelling gehaald. “Ze beginnen nergens en eindigen nergens.” De anderen willen, met enige nuanceverschillen, doorgaan.

Alle partijen zijn tegen meer goederentreinen op de IJssellijn. Lea Manders van Mens & Spirit (M&S) wil meer spoorlijnen. D66, CU en PvdD willen de Betuwelijn intensiever benutten. De SP zet bovendien in op vervoer over water en de PvdD wil stillere reizigerstreinen. De VVD vindt de goederentreinen gewoon niet acceptabel. De PvdA wil eerst nader onderzoek naar de Noordtak.

Hoe om te gaan met het NUON-spaarvarken? Mens & Spirit steekt het geld in groene energie per huis en wil zo loskomen van energiegiganten. De SP heeft 1 miljard euro over voor het openbaar vervoer en gebruikt de rente op de overige miljarden om bezuinigingen op te vangen. D66 wil investeren in kredieten voor nieuwe energie, innovatie en infrastructurele knelpunten. De PvdA pleit voor goed rentmeesterschap: “Op die manier kunnen we dezelfde lijn aanhouden die we al jaren volgen.” De ChristenUnie en de PvdD zitten op hetzelfde spoor. De CU heeft het over “Duurzaam beheren en uitgeven” en de PvdD over “Extra investeringen, alleen in duurzaam en groen.”

Dat was ’t. Een korte samenvatting van de standpunten. Voor de nuances verwijs ik u naar weblog Politiek Rheden. Daar kunt u de komende dagen de letterlijke antwoorden nalezen.

Ik hoop dat u, ongeacht uw politieke voorkeur, volgende week woensdag naar de stembus gaat. U hebt de afgelopen weken gezien dat democratie niet vanzelfsprekend is. Breng het in praktijk en beslis mee!

Statenverkiezingen

2011-02-16T10:00:00.001+01:00

Vroeger stemde ik trouw op dezelfde partij. Ergens in de jaren negentig ben ik gaan zweven. Nu bepaal ik telkens opnieuw mijn keuze. De moderne communicatiemiddelen helpen me daarbij. Voor de verkiezingen van Provinciale Staten heb ik Twitter ingezet. Veel politici maken er gebruik van en ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om vragen aan kandidaat-Statenleden te stellen. Ik heb minder behoefte aan algemeen campagnegeklets. Mijn vragen betroffen vooral de Rhedense situatie.

Ik kreeg respons van kandidaten van de VVD, SP, D66, ChristenUnie, Partij voor de Dieren en Mens & Spirit. Ondanks herhaalde oproepen hielden andere partijen zich stil. Die vonden het de moeite niet waard om met een potentiële kiezer te communiceren. Dat tekent hun politieke arrogantie. Zij hebben meer vertrouwen in hun posters. Ze zoeken het maar uit.

Anja Prins (VVD), Alex Mink (SP), Michiel Scheffer (D66), Pieter Plug (ChristenUnie), Luuk van der Veer (Partij voor de Dieren) en Lea Manders (Mens & Spirit) reageerden. Een van de partijen die zij vertegenwoordigen krijgt mijn stem.

De eerste twee vragen betroffen de Traverse Dieren. Ik wilde weten of de betreffende partij bereid is het verschil tussen de soberste en de duurste variant van de Traverse te overbruggen met Gelders geld (ca. 10-15 miljoen euro). Daarnaast was ik benieuwd naar hun mening over de bundeling van de spoorlijn met de N348 bij de Hof te Dieren.

Volgens Anja Prins heeft de VVD zich daar al langer sterk voor gemaakt en Michiel Scheffer (D66) wil maximaal 10 miljoen op tafel leggen. De anderen zijn terughoudender. Alex Mink (SP) wil nu geen discussie over geld: “Dieren is al te lang aan lijntje gehouden. Bij Hart v. Dieren kon 't niet gek genoeg maar geen € kon erbij. SP doet niet mee aan honing smeren.” Voor Pieter Plug (CU) is het budget in principe leidend. Hij wacht net als Luuk van der Veer (PvdD) eerst de discussie over de alternatieven af.

De VVD en de PvdD zijn voorstander van de bundeling van weg en spoor al vindt de VVD de afsluiting van de dijk “wellicht” minder goed. De CU wacht af en de anderen gaan niet op de vraag in.

Ik zie perspectieven voor de Traverse. De discussie is nog niet gedaan. Er is werk aan de winkel voor de Traverse-lobby. Het is nog steeds mogelijk meer uit het Gelders vuur te slepen. Na de aflossing van de wacht in het provinciehuis zullen we zien in hoeverre de uitspraken worden waargemaakt. We kunnen deze politici daar in een later stadium op aanspreken. Hun antwoorden heb ik natuurlijk bewaard.

Als de Traverse een breekpunt voor uw kiesgedrag is dan kunt u nu iets beter uit de voeten. Zekerheid heb je nooit. Politieke uitspraken uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst. Zie het als richtinggevend.

En het zegt iets over bovengenoemde politici. Zij gaan de dialoog aan. Zij wel! Dat zegt mij voldoende. Mijn waardering hebben ze.

Tot volgende week. Dan komen de Havikerpoort, de rondweg, de IJssellijn en het NUON-spaarvarken aan bod.

Rozendaal

2011-02-09T10:00:00.002+01:00

De grond op de Pinkenberg is flink vergiftigd. Er ligt op geringe diepte een plak rotzooi van anderhalve meter dik met hoge concentraties zware metalen en kankerverwekkende benzeenbevattende PAK’s (polycyclische aromatische koolwaterstoffen). De vervuiling beslaat naar schatting elfduizend vierkante meter (ongeveer anderhalf voetbalveld). Mogelijk nog groter.

De Pinkenberg ligt in de gemeente Rozendaal maar is eigendom van de gemeente Rheden. De grond werd begin vorige eeuw door de Geërfden van Velp aan Rheden geschonken. Dat maakt deze kwestie tot een merkwaardige figuur. Die gaan we eens ontleden.
Als een particulier eigenaar is van vervuilde grond dan is de overheid er als de kippen bij met een sommatie om de grond te saneren. Voor de gemeente Rozendaal is Rheden in dit geval niets meer of minder dan zo’n particuliere eigenaar. Rozendaal zou Rheden dus moeten opdragen de troep onmiddellijk op te ruimen. En als die dat traineert dan zou Rozendaal dat op kosten van Rheden moeten doen. Bovendien kan de vervuiling zich ook verspreid hebben naar grondgebied dat wel eigendom van Rozendaal is. Rozendaal zou dus de regie over deze kwestie moeten hebben.

Niets is minder waar. Hier wreekt zich de kleinschaligheid van Rozendaal en de afhankelijkheid van Rheden. Rheden trekt aan de touwtjes en Rozendaal sukkelt er braaf achter aan. Rheden liet een onderzoek uitvoeren waaruit de geruststellende conclusie kwam dat het met de gevaren voor de volksgezondheid nogal meevalt. Over de waterwinning zijn ook sussende geluiden te horen. Gaat u maar rustig slapen!

Maak dat de kat wijs. De bodem is zwaar vervuild en de Pinkenberg ligt midden in een waterwingebied. Het gaat er bij mij niet in dat er geen nadelige gevolgen voor de volksgezondheid waren en nog steeds zijn.

Ik heb er een hard hoofd in maar laten we hopen dat Rozendaal haar verantwoordelijkheid neemt en zich niet door Rheden met een kluitje in het riet laat sturen. Volgens de Rhedense wethouder Tiemens van Milieu (GroenLinks) moet er nog veel onderzoek worden verricht. In de Gelderlander spreekt zij over een “eindeloos langdradig proces”. Dat lijkt op de bekende lange baan. Rozendaal moet Rheden gewoon stevig achter de broek zitten. Het zou nog beter zijn als ze zelf het heft in handen neemt en Rheden aanspreekt als de particuliere grondeigenaar die ze is.

De gang van zaken laat zien dat, als het erop aankomt, Rozendaal haar zelfstandigheid niet waar kan maken. En dit is niet de eerste keer. Denk aan het echec van de vestiging van het “Rhedens” in Dieren waardoor de grond van de school in Rozendaal niet vrijkwam. Of de zandbak op het Rozendaalse Veld. Dat was vooral het speeltje van buurvrouw Tiemens. En niemand praat erover maar de rotonde op de Ringallee bij de Daalhuizerweg ligt op Rozendaals grondgebied terwijl Rheden wel een deel van de bouwkosten droeg.

Rozendaal is een satelliet van Rheden. Jammer voor de Rozendalers maar het valt niet te ontkennen. Alle lovende bestuurskrachtrapporten ten spijt bestaat zelfstandig Rozendaal alleen bij de gratie van haar grote buur. Ik vind die zogenaamde zelfstandigheid best hoor. Maar doe dan niet alsof.

Winterpolitiek (3)

2011-02-02T10:00:00.000+01:00

Ik winter nog even door. VVD-er Werner Vermeire vraagt waarom B&W van Rheden geen uitkeringsgerechtigden bij het sneeuwruimen hebben ingezet. Daarmee joeg hij zijn PvdA-collega Heleen Denie op de kast. Zij springt in de bres voor de mensen die door Vermeire op de korrel worden genomen. Natuurlijk, er zijn parasieten, profiteurs van de samenleving maar 95% van uitkeringsgerechtigden zijn mensen met serieuze problemen die buiten hun schuld in deze situatie zijn geraakt. Velen maken zetten zich nu ook nuttig en zetten zich in als mantelzorger of als vrijwilliger. Het gevraag van Vermeire vervult haar met plaatsvervangende schaamte.

Ben ik met Heleen Denie eens. Trouwens, er is ook een praktisch probleem. Welke uitkeringsgerechtigden bedoelt Vermeire precies? WAO-ers, Wajongers, werklozen, bijstandsontvangers? Volgens mij vallen de eerste drie groepen af. Daar heeft de gemeente sowieso geen moer over te zeggen. Dan blijft de bijstand over. Ik schat het aantal mensen in die groep op zo’n 800. Dat zijn mannen, vrouwen, ouderen, mensen met allerlei fysieke en psychische problemen enz. Wie bepaalt dan of iemand wel of niet de sneeuwschop moet hanteren? Worden al die mensen op hun geschiktheid beoordeeld door het sneeuwruim-selectiebureau van de gemeente? Dat kost weer een paar ambtenarensalarissen. Terwijl Vermeires VVD juist wil bezuinigen! Er moeten immers ambtenaren weg en de bureaucratie moet worden teruggedrongen.

We zijn er nog niet. Wat moeten die gedwongen sneeuwruimers precies gaan doen? Straten ijsvrij maken? Zien wij opeens ploegen steuntrekkers in de straten verschijnen die, gebrandmerkt met het bijstandslogo en gewapend met schoppen en kruiwagens zout, sneeuw en ijs te lijf gaan? Of gaat het om de stoep? Welke is dat dan? De stoep van bedrijven, instellingen of aanwonenden die zelf te beroerd zijn om die schoon te maken? Welke middelen krijgen die ijsbestrijders eigenlijk? Ze hebben beschermende kleding, schoeisel en gereedschap nodig. Ook dat kost geld. En hoe zit ‘t met de uitkering? Krijgen mensen die meewerken een toeslag of worden weigeraars gekort? Wil je ze verleiden of wil je ze dwingen? Begrijp me goed. Als iemand NIET WIL werken dan mag de gemeente van mij de uitkering intrekken. Maar dit riekt naar symboolpolitiek.

Blijft staan dat Werner Vermeire het winterse onvermogen van de gemeente op de politieke agenda heeft gezet. Daarvoor krijgt hij van mij een stip. Die handhaaf ik. Maar er is iets dat mij niet bevalt. Terwijl Heleen Denie op mijn weblog uitgebreid reageert gaat Werner Vermeire discussie uit de weg. Hij schrijft: “Ik heb rechtstreeks naar mevr. Denie gereageerd naar aanleiding van haar reactie. Simpel omdat ik dat netter vind, ik speel niet graag via de band” Tja, als je eerst zelf de vragen uitvent dan kun je er niet tussenuit knijpen Werner. Dit is een zaak die iedereen aangaat. In het publieke debat speel je niet over de band maar laat je zien dat je burgers serieus neemt. Werner krijgt daarom twee minnetjes achter zijn naam. Hup, terug in het raadsledengelid!

Genoeg over gladheid, zout, sneeuw en ijs. Weg met de winter. Ik ben toe aan de lente.

De meeuw

2011-01-26T10:00:00.003+01:00

Even een tussendoortje. Velpenaar Olof Wullink prijkt op plaats vier van de kandidatenlijst van de PVV voor de verkiezingen van Provinciale Staten op 2 maart.

In zijn jacht op een zetel is Wullink voor alles in. De Velpse partijhopper heeft daarvoor al een waslijst aan politieke partijen afgewerkt: CDA, VVD, LPF, Lijst vijf Fortuyn, EVV en Gemeentebelangen. Zijn meningen worden gedragen door de politieke wind van het moment. Zodra hij zijn kansen ziet slinken neemt hij de benen naar een volgend honk. In 2003 kwam hij voor de LPF in Provinciale Staten. Toen de LPF op de klippen dreigde te lopen sprong hij subiet van het zinkende schip en zette zijn kaarten op een afsplitsing, de Lijst vijf Fortuyn. Maar dat werd niks. Daarna probeerde hij het met zijn EVV, “Een voor de Vrijheid”. Hij presenteerde zich toen als de “Gelderse PVV”. Maar helaas voor hem, Wilders moest er niets van hebben en de EVV flopte. In 2009 landde hij als voorzitter bij de Rhedense lokale partij Gemeentebelangen. Een schrale troost maar ja, je moet toch wat. Tegelijkertijd was hij (of is hij nog steeds?) lid van de VVD.

In de periode dat Wullink in Provinciale Staten zat kon hij niet betrapt worden op enig initiatief. En het gevaar van de islam ontdekte hij pas toen Wilders aan de horizon verscheen. Dat hij een politieke gelukszoeker pur sang is blijkt niet alleen uit de trits partijen die hij heeft afgewerkt maar ook uit zijn eigen woorden. In 2007, bij de oprichting van de EVV, verkondigde hij: “Onze kiezers zijn naar Wilders overgestapt. Ik volg onze kiezers.” Geert Wilders is gewaarschuwd. Zolang de PVV in de kiezersgunst staat blijft Wullink loyaal. Maar zodra zijn zetel in gevaar komt springt hij over op een andere gastheer.

In 2008 ben ik een blauwe maandag lid geweest van Gemeentebelangen. De partij bleek een ware slangenkuil. Er was een hevige machtstrijd aan de gang en mijn komst was de vonk die de lont in het kruidvat deed ontbranden. Toenmalig voorzitter Reusink werd eruit gewerkt en Wullink nam zijn plaats in.

Toen vorig jaar in Gemeentebelangen opnieuw de pleuris uitbrak toonde Wullink zijn leiderschapskwaliteiten. De partij stortte volledig in elkaar. Hij schoffeerde vertrekkend raadslid Barbara de Vos en kreeg het aan de stok met Wim Pieper. Gemeentebelangen hield uiteindelijk één zetel in de Rhedense gemeenteraad over (tegen vijf in de vorige periode). Kort na dit grandioze “succes” hield voorzitter Wullink het voor gezien. Opnieuw!

Maar er gloort hoop. Als de nood het hoogst is, is de PVV nabij. Die partij zal op 2 maart vast meer dan vier zetels veroveren. Wullink krijgt zijn zetel in de statenzaal.

Vogelkenner Wullink: "Meeuwen komen met veel aplomb en krijsend aangevlogen, schijten alles onder, en vliegen vervolgens weer krijsend weg" (Olof Wullink, 6 juli 2003).

Laat de meeuw nu net het symbool van de PVV zijn.

Ik wens de PVV-kiezers veel succes. Ze krijgen deze meeuw er gratis bij.

Winterpolitiek (2)

2011-01-19T10:00:00.000+01:00

Vorige week schreef ik dat de Rheden onvoldoende was voorbereid op het winterweer en dat raadsleden andere zaken dan gladheidbestrijding en veiligheid op straat hoger in hun vaandel hebben staan.

Dat leidde tot discussie. Op mijn weblog reageerde Heleen Denie met: “Als PvdA-lid en daarom in de Rhedense oppositie, voel ik me niet onmiddellijk geroepen om het huidige gemeentelijk beleid in bescherming te nemen, maar nu wil ik mijn - volgens Theo -"ronkende" en "snurkende" collega's wel in bescherming nemen”. Volgens Denie heeft Rijkswaterstaat alles en de gemeente niks over strooizout te zeggen en krijgt een gemeente vaak maar 10% van wat er afgesproken was. Daarnaast leverde de zoutproducent niet tenzij het contract een dwangsom bevatte. Ook Wim Pieper beweert dat de gemeente machteloos staat. De gemeente is aangesloten bij het nationale zoutloket dat door Rijkswaterstaat wordt beheerd. Dat zout is in de deelnemende gemeenten opgeslagen maar Rijkswaterstaat bepaalt de verdeling.

Wat Denie en Pieper er niet bij vertellen is dat deelname aan dat zoutloket VRIJWILLIG is. En er zijn kennelijk ook gemeenten die hun leverancier niet op zijn blauwe ogen geloven. Die in tegenstelling tot Rheden wel een boeteclausule in hun zoutcontract hebben opgenomen. Genoeg redenen om over de gang van zaken na te denken, daarover vragen aan de verantwoordelijke wethouders te stellen en het gemeentebestuur te dwingen zich beter op de winter voor te bereiden.

Het Draaiboek gladheidbestrijding Gemeente Rheden opent met de constatering dat de gemeente verplicht is ervoor te zorgen dat de gemeentelijke wegen in goede en veilige staat verkeren en dat zij er alles aan moet doen wat redelijkerwijs in haar macht ligt om de wegen ook in winterse omstandigheden begaanbaar te houden.

Als het gemeentebestuur niet zelf kan bedenken hoe zij zich beter kan inspannen wil ik ze wel een handje helpen. Zo kun je, eventueel samen met enkele omliggende gemeenten, zout bij andere leveranciers betrekken. Ook als die leveranciers zich in het buitenland bevinden. Daarnaast kun je criteria bedenken waaraan de gemeentelijke zoutvoorraad moet voldoen. Die moet voldoende zijn om gladheidsperioden van X weken (vul zelf maar in) aan te kunnen. De deelname aan het nationale zoutloket (en de zeggenschap over je eigen zout) moet worden geëvalueerd en heroverwogen. Om langdurige overlast in de wijken te voorkomen kun je het contract met de strooiaannemer uitbreiden of meer aannemers inschakelen enz. enz.

Dat alles vereist goed en zorgvuldig nadenken. En het kost veel geld. Maar dat is een kwestie van prioriteit. Dat heb ik vorige week al vermeld. Ik vind het belangrijker dat voorkomen wordt dat burgers hun botten breken (om maar te zwijgen van ernstiger leed) of anderszins schade oplopen dan honderdduizenden euro’s belastinggeld uit te geven aan plannen om burgers te dwingen een pond per week minder restafval te produceren.

Mijn stukje maakte maakte nog ander politiek relevant commentaar los. Ik ben er dan ook nog niet. Maar m’n quotum aan woorden is op. Volgende week meer.

By the way. Hebt u ook zo genoten hebt van die prachtige lenteachtige zondag?

Winterpolitiek

2011-01-12T10:00:00.000+01:00

Hebt u de afgelopen weken ook zo genoten van sneeuw, ijs en gladheid? In november bezwoeren allerlei overheden ons dat ze genoeg zout in voorraad hadden voor een strenge winter. Enkele weken na de eerste sneeuw bleek hoe genoeg dat “genoeg” was. Het zout was op. Juist lokale overheden lieten het compleet afweten. Eind december werd alleen nog mondjesmaat gestrooid op de belangrijkste doorgaande wegen. In de woonwijken was chaos troef.

Ouderen waagden zich niet buiten de deur. Mensen die de staat op moesten speelden Russisch roulette. In mijn omgeving telde ik een stuk of drie slachtoffers die min of meer ernstige kwetsuren hadden opgelopen bij valpartijen. Kortom, op straat was het ronduit gevaarlijk.

In Velp en Rozendaal was de situatie nog heilig vergeleken met Arnhem. De vrijdagmiddag voor Kerst moest ik per auto naar de Thuiszorgwinkel in de Beekstraat in Arnhem. Het kostte me drie kwartier over om via Presikhaaf naar de Berenkuil te komen. De route leek geknipt voor een schaatsmarathon. Andere belangrijke verkeersaders als de Arnhemse singels en de Apeldoornseweg waren op sommige plekken eveneens levensgevaarlijk. De hoger gelegen stadswijken waren helemaal onbegaanbaar. Daar kon eind december zelfs geen vuil worden opgehaald.

In Rheden was de situatie wel iets beter maar ook bij ons kon de gemeente het niet aan. Vooral in de straten in de woonwijken was de doffe ellende. De dooi en de regen van vorige week kwamen als geroepen. Zij bevrijdden ons eindelijk, na weken overlast, van de dikke spiegelgladde ijskoek.

Wethouders hebben geen invloed op het weer. En niemand is gelukkig met deze situatie maar de vorige winter had toch een waarschuwing moeten zijn. De gemeente heeft alles uit de kast gehaald om de overlast te beperken maar zij had zich veel beter kunnen en moeten voorbereiden.

De winter bezorgt de lokale schatkist trouwens een forse financiële strop. De kosten voor overuren van personeel en de inhuur van strooiwagens en sneeuwschuivers tikken flink aan. Om nog maar te zwijgen van de wegen zelf. Die lijken soms meer op een gatenkaas dan op een weg. De schade moet in de tienduizenden euro’s lopen.

De maatschappelijke gevolgen van het winterweer en de rol van de gemeente daarin zijn politieke onderwerpen van de eerste orde. Maar vanonder de Steegse kaasstolp drong alleen zacht geronk van snurkende politici tot me door. Ik was dan ook van plan om de Rhedense raadleden eens flink de oren te wassen. Op het laatste moment werd dat voorkomen door VVD-raadslid Werner Vermeire. Hij was wel alert en vraagt aandacht voor de problemen. Werner stijgt met stip. Zijn suffende collega’s mekkeren liever over hun verheven visie op de Grien Vellie, de Ecologische Hoofdstructuur of afvalscheiding dan dat ze zich druk maken over zoiets banaals als gladheidbestrijding en veiligheid op straat.

Nu ik het er toch over heb. Dit gemeentebestuur wil 1,4 miljoen euro uitgeven. Daarvoor worden ons kleinere kliko’s in de maag gesplitst waarvoor we ook nog eens extra moeten betalen. De winter laat zien dat we dat geld beter kunnen besteden.

Overgang

2010-12-29T10:00:00.001+01:00

Ik heb gemengde gevoelens over de winter. Vrijdag 25 november 2005 staat in mijn geheugen gegrift. De wegen op de Veluwe waren toen onbegaanbaar. Komend vanuit Noord-Nederland heb ik die avond en nacht grotendeels doorgebracht op de A50 bij Apeldoorn. De volgende morgen om vier uur kon ik m’ n bed opzoeken. Ook nu zorgen sneeuw en ijs voor veel overlast. Glijdend en glibberend op weg, halve dagen in de file, deuken, valpartijen, pijnlijke zitvlakken en gebroken botten. Het is wel weer mooi geweest. Even een paar dagen flinke dooi graag. Even de boel opschonen. Ik heb geen hekel aan kou. Als wegen en stoepen weer begaanbaar zijn mag het van mij nog ’n paar weken flink gaan vriezen. Dat voorkomt dat er in de rest van het jaar teveel insecten zijn. En we zijn toe aan een Elfstedentocht. Hartstikke gezellig. Lekker voor de buis en bij de warme kachel.

Dan is er nog de schoonheid, het sneeuwplezier en de rust. Het winterkleed tooit de natuur een met een sprookjesachtige schoonheid. Vooral het bos is prachtig. De sneeuw kraakt onder de voeten en de honden ravotten in het witte poeder. Dan dringt een diepe rust tot me door. Even blijven staan terwijl de stilte en de heldere witte pracht om me inwerkt. Heerlijk!

Dat relativeert en stemt mild. Ik mopper veel en vaak op die vermaledijde bestuurders en politici. Maar laten we wel beseffen dat het mensen zijn die hun best doen. Die net als wij soms een steekje laten vallen. Dat vergeet ik allemaal niet maar ik beschouw het als mijn taak om ze scherp te houden, ze in te prenten dat ze er niet voor zichzelf zitten en dat ze desnoods duizendmaal hun keuzes aan ons uitleggen. Reclame maken kunnen ze prima zelf maar aan het eind van het jaar wil ik ze toch een compliment maken. Voor al die uren, avonden en weekeinden dat ze op pad zijn en hun tijd investeren in het belang van anderen. Een pluim waard.

De bodem van de gemeentelijke schatkist is , nog meer dan andere jaren, in zicht en er wachten moeilijke keuzes. Niet alleen gemeenten hebben het moeilijk maar dat geldt zeker ook voor veel burgers. De overheid mag best een beroep doen op meer zelfredzaamheid maar het mag niet zo zijn dat alle lasten worden afgewenteld op die burgers. En het moet er al helemaal niet toe leiden dat groepen mensen worden afgeschreven en over de reling kieperen. Basale levensbehoeften als voedsel, veiligheid en beschutting komen op de eerste plaats. Voor mij staat het sociale gezicht van de overheid naar de burgers voorop. Samen met de economie en de veiligheid. Dat is de basis waar de samenleving op rust. De tijd van het sparen van de kool en de geit is voorbij. Er moet gekozen worden. Ik wens alle bestuurders en volksvertegenwoordigers in het komende jaar dan ook veel wijsheid toe.

Ik wens u een voorspoedig en vooral gelukkig 2011. Speciaal degenen die een minder goed jaar achter de rug hebben.

Vrede op aarde

2010-12-22T10:00:00.000+01:00

Zo, het jaar zit er weer bijna op. Er is in 2010 genoeg gebeurd maar als ik terugkijk dan heb ik niet het gevoel dat er veel is veranderd. Nog steeds slaan mensen elkaar de kop in op grond van die ene onveranderlijke waarheid, hersenspinsels uit een grijs verleden, vastgelegd in boeken waarin miljoenen, miljarden mensen hun reden van bestaan hebben gevonden. Ja, het is belangrijk om tot een groep, een stam, een kudde te behoren. Dat heeft de evolutie zo voor ons bepaald.

Samen sta je sterk. Buiten de kudde vermindert de kans op overleven snel. In deze moderne tijd ben je, gewild of ongewild en afhankelijk van de omstandigheden, lid van allerlei groepen. En van groepen in groepen. Ieder mens past in vele hokjes. De behoefte om elkaar te labelen is groot. Alleen zo kunnen we de wereld begrijpelijk en overzichtelijk houden. Jij hoort bij mij maar hij juist niet. Bij jou voel ik me veilig maar bij hem juist niet. Soms zijn de verschillen groot maar vaak ook heel erg klein. En als we geen verschil kunnen ontdekken dan maken we er wel een. De mens is een tegenspraak in zichzelf. Iedereen is uniek maar we willen en moeten tot een groep behoren met dezelfde kenmerken. En we scheppen afstand tot degenen die daarbuiten vallen.

Maar de wereld is tegelijkertijd ook klein. Mensen staan vaak dichter bij elkaar dan
ze denken. Probeer maar eens te bepalen in hoeveel stappen uzelf verwijderd bent van een ander persoon. Een Amerikaanse geleerde heeft dat onderzocht in, wat nu heet, het Small-World experiment. Gemiddeld zitten er maar vijf à zes schakels tussen u en een ander. Ik heb wel eens de hand van commissaris van de koningin Clemens Cornielje geschud en die kent koningin Beatrix. Via die route ben ik maar drie stappen verwijderd van alle mensen die ooit met koningin Beatrix hebben kennisgemaakt, vier stappen van alle mensen die zij weer kennen, enzovoorts.

Internet heeft de wereld nog verder verkleind. Via Facebook, Farmville of Twitter staan we rechtstreeks in contact met mensen op alle continenten, met Google Maps zoomen we in op een willekeurige plek op aarde en we mailen ons suf tot ver over de landsgrenzen. En toch blijft de wereld groot, de afstand tot anderen ver en de angst voor het onbekende diep geworteld.

Nog een dan. Veel mensen uit onze omgeving kennen de Velpse voetballer Jhon van de Beukering, Jhon kent Feijenoord-trainer Mario Been, Mario kent Johan Cruijf, Johan kent Maradonna en Maradonna kent een voor ons onbekende vroegere buurman uit de sloppen van Buenos Aires.

Een aardig spelletje voor onder de kerstboom. U bent maar enkele handen verwijderd van filmsterren, koningen en dictators. En mocht u zich tijdens de feestdagen willen bezinnen: een of twee stapjes verder komt u uit bij een ploeterende cacaoboer in Ivoorkust, een dakloze zwerver in New York of een arme sloeber in Bombay. Hoe zou die mens zich op dit moment staande houden?

Ik wens u fijne Kerstdagen.

Rhedenleaks

2010-12-15T10:00:00.001+01:00

Met de publicatie van honderdduizenden cables (telegramachtige notities) van Amerikaanse ambassades aan hun thuisbasis in Washington gooide Wikileaks de knuppel in het diplomatieke hoenderhok. Met een heuse cyberoorlog tot gevolg. De Amerikanen proberen verdere publicaties te verhinderen en sympathisanten van Wikileaks reageren met aanvallen op websites van instellingen en overheden die de Amerikanen steunen. Julian Assange, de oprichter van Wikileaks, is op basis van dubieuze beschuldigingen opgepakt. Hij wacht nu in een Britse gevangenis op de dingen die komen gaan.

De cables geven de Amerikaanse blik op de persoonlijkheid van koningen, dictators, presidenten, ministers en wat er al zo meer op de politieke aardbodem rondschuimt. Nederlandse politici hopen stilletjes dat zij ook genoemd worden. Dan hoor je er immers pas echt bij. Tot nu toe komt alleen Maxime Verhagen, als vriend van Amerika, die eer toe. Dat levert hem geheid de titel ‘Politicus van het Jaar’ op.

Over naar m’n eigen Rhedenleaks. Beleefd aanbevolen: Politiek Rheden, voor meer leven in de lokale politieke brouwerij. Het loopt prima maar er blijft altijd behoefte aan mailtjes en memo’s van ambtenaren, bestuurders en politici waarin ze elkaar de maat nemen. Liefst met smeuïge uitspraken over lastige collega’s of andere vervelende personages.

Mailtjes waarin wethouder Tiemens aan Femke Halsema meldt dat zij VVD-collega Haverkamp inzake de kliko-kwestie bij de strot heeft en daarom een treetje op de GroenLinks-carrièreladder moet stijgen, ontboezemingen van Haverkamp over duurzaamheidsgedram van Tiemens dat hem de neus uitkomt of wethouder Elsenaar die bekent dat ze hem de rug op kunnen met die luizige 0,2 fte aanstelling en dat hij daarvoor zijn bed niet uit kwám, niet uit kómt en niet uit zál komen. Dat soort teksten. “Geheime” notities zijn helemaal top. Rheden heeft een naam hoog te houden als het gaat om mislukte plannen en projecten. Daar is best nog iets over te vinden. Kattebelletjes over Rozendaals getouwtrek om de Del, gevechten tussen Eerbeek en Brummen om het nieuwe gemeentehuis, ongeregeldheden in de Doesburgse raadszaal of interne strubbelingen bij politieke partijen zijn eveneens zeer welkom.

Ik bereid me voor op een internet-oorlog. De lange arm van de RIVD, de Rhedense Inlichtingen en Veiligheidsdienst, reikt tot in de verste uithoeken van de gemeentelijke samenleving. Ik moet me daartegen wapenen. Daarom zeg ik het nog maar eens: een cyberaanval op Politiek Rheden is zinloos. De dossiers staan over de hele wereld verspreid op servers van bevriende leakers. En mochten de geheimagenten soms denken dat ze mij een valstrik kunnen zetten, bijvoorbeeld via een plaatselijke schone, dan hebben ze het mis. Daar pakken ze me niet mee. Bovendien wordt ik daarvoor te zwaar bewaakt. ;-) Ik geef ze één kans. Ik hou van Trappistenbier, dubbel of tripel.

En, ik zal ’t maar eerlijk bekennen, ik heb boter op m’n hoofd. Eens, tijdens een borrel, heb ik tegen een diplomaat gezegd dat ik een ware vriend van Rheden ben. Zo’n opmerking gaat natuurlijk linea recta naar De Steeg. Ik hou m’n hart vast. Als die cable wordt geleakt staat Rheden op z’n grondvesten te schudden

Zonder dwang

2010-12-08T10:00:00.001+01:00

Het Rhedense gemeentebestuur wil de hoeveelheid restafval in Rheden met 25 kilo per inwoner per jaar omlaag brengen. We moeten het afval beter scheiden. De huidige grijze 240-liter containers worden vervangen door kleinere. Afhankelijk van de grootte van het huishouden krijgt u een container voor restafval van 140 (1- en 2-persoonshuishoudens), 180 (3-en 4-persoonshuishoudens) of 240 liter (5-personen of meer). Voor plastic komen centrale inzamelpunten, u kunt als u wilt een papiercontainer krijgen, er komt géén mobiel afvalbrengstation in Dieren en de afvalbakken worden gechipt.

Voor al dit moois betaalt u “slechts” 3,10 euro per jaar extra, een gemiddeld bedrag per huishouden. Een getal waar u verder niet veel mee kunt. Tja, die veelgeroemde transparantie hè! Als u de tarieven bekijkt ziet het plaatje er heel anders uit. Op de website van de gemeente is het even zoeken naar die tarieven. Voor het gemak heb ik daarom het volledige plan op weblog Politiek Rheden geplaatst. Dan kunt u precies uitrekenen hoeveel euro’s u voortaan kwijt bent.

2- en 4-persoonshuishoudens gaan minder betalen, 1- en 3-persoons huishoudens betalen juist meer. Let wel: voor aanzienlijk kleinere kliko’s. Grotere gezinnen zijn extra de klos. U mag overigens ook een kleinere of een grotere kliko nemen. Dan daalt of stijgt de afvalstoffenheffing navenant. Voor een grotere kliko betaalt u wel aanzienlijk meer dan het voordeel aan euro’s voor een kleinere container. Het gaat niet om misselijke bedragen. Alles vanuit het principe “de vervuiler (u dus) betaalt.” Hebt u soms aan fabrikant en detailhandel gevraagd om alles driedubbel te verpakken?

Volgens veel Rhedenaren zijn de huidige kliko’s nog prima. Maar daar hebben B&W geen boodschap aan. Vervangen die hap en wel nu! Kosten: 1,365 miljoen euro. Samen met de andere maatregelen komt het totale bedrag op een slordige 1,45 miljoen euro. Er zijn ook kosten “vergeten”. Waar zijn de uitgaven voor de vervangingsoperatie (administratie, inname, distributie van de kliko’s)? Hoeveel gaat het chippen en het informatiesysteem dat moet worden opgetuigd kosten? Hoe wordt dit plan gefinancierd? Ligt het geld op de klikoplank of moet het worden geleend? Hoe zit het met de rente?

Wat gebeurt er trouwens met de 35.000 “oude” containers? Een deel kan worden gerecycled maar er blijft ongetwijfeld een hoeveelheid kunststof over die moet worden vernietigd? Worden die PCB’s verbrand, de lucht in gejaagd?

Het chippen van de containers is volgens het college nodig om dubbele (afval)aanbiedingen te voorkomen. De Rhedense vroede vaderen en moederen hebben kennelijk niet zoveel vertrouwen in hun onderdanen. Maar ja, dat wisten we al. Dat geldt andersom evenzo. Over dat chippen zijn overigens meer kritische opmerkingen te maken.

Vragen, vragen, vragen. We mogen verwachten dat de gemeenteraad die allemaal stelt en het plan nog eens kritisch tegen het licht houdt.

Ik heb een voorstel. We vervangen de huidige kliko’s nog even niet en spreken af dat iedere inwoner één half kilootje per week minder in de grijze bak gooit. Dat scheelt in de kosten en komt het wederzijdse vertrouwen ten goede. Moet te doen zijn. Zonder dwang!

Tja, die kliko’s!

2010-12-01T10:00:00.001+01:00

Ik kreeg nogal wat reacties op mijn column van 10 november over Wethouder Hekking. Daarom kom ik er nog even op terug. Ter herinnering: Kort voor de verkiezingen lanceerde de Rhedense GroenLinks-wethouder Tiemens het afvalplan met het voorstel alle kliko’s te vervangen. De VVD onder aanvoering van Ronald Haverkamp was daar fel op tegen. Binnen één week verspreidde hij 2100 stickers tegen de kliko-vervanging. Mede dankzij de stemmen die deze actie opleverde kon Haverkamp op het wethouderspluche plaatsnemen. Maar zie: Tiemens komt opnieuw met dat plan op de proppen en collega Haverkamp verwijdert de sticker subiet van zijn eigen kliko. Hij heeft zich laten overtuigen.

Mijn kritiek kwam blijkbaar hard aan. Op twitter en op de VVD-website probeert Haverkamp zijn gedrag te rechtvaardigen. Dat gaat maar moeizaam hoor. Niet zo vreemd als je eerst de boel op stelten zet en na het binnenhalen van de verkiezingsbuit doodleuk een U-bocht maakt. En al helemaal als daaraan wordt toegevoegd dat het “toen verkiezingstijd was”. Volgens Haverkamp was die uitspraak hem in de mond gelegd. Ik citeer hem letterlijk: Vervolgens merkte de journalist op: “En het was natuurlijk ook verkiezingstijd een halfjaar geleden”. Waarop ik antwoorde: ” Dat klopt. Zo werken dingen in de politiek.”

De betrokken journalist heeft Haverkamp’s versie nog steeds niet bevestigd. Als het al zo gegaan is dan heeft hij die uitspraak weliswaar niet spontaan gedaan maar hij is het er in ieder geval mee eens. Dat hij met zijn verklaring pas na “Wethouder Hekking” komt en niet direct na het artikel in de Gelderlander maakt het geheel er niet sterker op.

Op twitter probeerde Stegenaar Arie met hem in discussie te gaan. Maar Ronald trekt de trukendoos open. Hij vraagt Arie de verschillen tussen het oude en het nieuwe plan aan te geven. Nee, dat kan Arie niet. Wel, dat is nou jammer. Met de boodschap “OK. Je reactie is dus niet gebaseerd op inhoud. Jammer. Zou dit ook voor de andere draaikontbeschuldigaars gelden?” wordt Arie afgeserveerd.

Fout, fout, fout! Ten eerste is Haverkamp opnieuw niet consequent. Want enkele tweets daarvoor klonk het nog ferm “Geloofwaardigheid en inhoud gaan voor mij samen. Ik moet uit kunnen leggen waarom ik iets doe (of niet).” Dat uitleggen is precies wat hij nalaat. In plaats daarvan zet hij Arie in de hoek. De tweede fout zit in de inhoud. Het plan is voor zover de stukken terug waren te vinden waren juist niet veranderd. Ten derde heeft in ieder geval “draaikontbeschuldigaar” Theo de stukken bestudeerd. En ook die heeft geen inhoudelijke verschillen gevonden. Dat vindt Haverkamp zelf kennelijk ook. Volgens hem zit het verschil juist in de financiële onderbouwing. Dat zegt mij weinig. Een op het oog financieel hecht doortimmerd plan is zo gemaakt. Dat hebben we in Rheden wel vaker gezien. En dat weet Haverkamp donders goed.

Hè, dan wilde ik het over de inhoud hebben maar dan zijn de kolommen alweer vol. Een volgende keer dan maar. Er zijn nog zat financiële en politieke vraagtekens bij dat afvalplan te plaatsen. Even geduld aub!

Brievenbus

2010-11-24T08:00:00.000+01:00

De oppositie heeft de achtergronden van de Tweede Kamerleden van de PVV eens grondig doorgespit. Zij werd daarbij geholpen door een ijverige pers en “toevallig” verloren dossiers. Zij namen Wilders daarmee veel werk uit handen. Alleen het moment waarop ze er mee tevoorschijn kwamen was wat ongelukkig voor “onze Geert”. Hij had die informatie liever vóór de Kamerverkiezingen gehad. Maar toen had hij er volgens eigen zeggen de middelen niet voor. De grote gedoger riep daardoor het onheil over zichzelf af.

Zij fractie slaat letterlijk om zich heen. Lucassen intimideert zijn omgeving en gebruikt de brievenbus van zijn buren als urinoir, Hernandes deelt een kopstoot uit, Sharpe ramt een collega-atleet spikes in zijn gezicht en Brinkman geeft een barkeeper een hengst voor zijn kanis. Dan ben ik nog niet eens volledig in mijn opsomming van de strapatsen van de PVV-ers.

Arme Geert. Zijn fractieleden wateren beurtelings door zijn brievenbus en hij moet het maar gedogen. Het houdt maar niet op. Hij zou al die gasten uit zijn fractie kunnen schoppen maar daar doet hij niet aan. Want dat zou zijn politieke vijanden, D66, GroenLinks en de PvdA, op het regeringspluche helpen Een nog veel groter spookbeeld voor Geert.

De partijen die nu tegen de PVV tekeer gaan hebben trouwens boter op hun hoofd. Er is een bloemlezing te maken van alle schandalen die zich bij hen voordeden. Denk maar aan GroenLinkser Duyvendak die betrokken was bij een inbraak in het ministerie van economische zaken. Het punt is dat Geert Wilders over dit soort zaken zelf veel ophef maakt. Begrijpelijk dat de oppositie hem nu terug pakt.

Het ging natuurlijk om het kabinet. De gedoogcoalitie gaf echter geen krimp. Alle pogingen om Rutte-1 onderuit te halen faalden. Wilders houdt zijn boksers aan boord en de VVD en het CDA stopten de vingers in de oren. Normen en waarden stonden even op een laag pitje. Zelfs de CDA-dissidenten Ferrier en Koppejan lieten zich niet horen. Zij lijken tevreden met hun moment of fame tijdens de kabinetsformatie.

De kiezers blijven Wilders trouw. De peilingen laten slechts een lichte daling van het aantal PVV-zetels zien. Zijn achterban maakt onderscheid tussen de PVV en de persoon Geert Wilders. Een om zich heen meppende fractie nemen ze op de koop toe. En er zijn ongetwijfeld aanhangers die begrip opbrengen voor het agressieve deel daarvan. Als er al kiezers weglopen dan gaan ze naar de VVD en het CDA. De oppositie heeft er in ieder geval nauwelijks voordeel van.

Er wordt volgens mij iets over het hoofd gezien. De partijen die roepen dat zij de onlustgevoelens van de PVV-stemmers serieus nemen moeten toch echt laten zien wat zij daaraan gaan doen. Want als het hen al lukt om Wilders van de politieke kaart te vegen dan zijn daarmee de problemen van volks Nederland nog niet verdwenen. Een volgende generatie “Wildersachtigen” zal geladen zijn met nog meer haat en woede. Dan is er van gedogen geen sprake meer. Wel van totale maatschappelijke ontwrichting.

RONA

2010-11-17T16:00:00.001+01:00

Het RONA (Regionaal Overleg Noordelijk Aftakking) heeft een schouderklopje verdiend. De strijd voor de leefbaarheid langs de IJssellijn en de Twentelijn begint vruchten af te werpen. De komst van meer goederentreinen lijkt onafwendbaar maar er zijn lichtpuntjes. Vorige week nam de Tweede Kamer enkele moties aan waarop de verzamelde spoorclubs kunnen voortborduren. Zo komt er een onderzoek naar alternatieve plannen waaronder de aanleg van een nieuwe Noordtak. En er lijkt iets gedaan te gaan worden aan het meten van trillingen en het opleggen en handhaven van normen daarvoor. Daarnaast moet de regering concrete voorstellen voor het behoud van de bereikbaarheid en leefbaarheid ontwikkelen. Er werden nog meer moties aangenomen maar die hadden in mijn ogen vooral een symbolisch karakter. Het RONA krijgt in ieder geval voldoende aanknopingspunten om haar goede werk verder vorm te geven.

Het afgelopen jaar is RONA er in geslaagd om de lokale en regionale politiek te mobiliseren en op één lijn te krijgen. Met al die moties en aandacht voor de IJssellijn tot gevolg. Een resultaat om trots op te zijn. Het gevecht om de leefbaarheid gaat nu een volgende fase in. De treinen lijken niet te stoppen maar er is meer dan genoeg werk te doen. Studies, rapportages en ontwikkelplannen zullen worden neergepend in bergen papier. Die moeten allemaal bestudeerd worden en van commentaar voorzien. De taak van RONA zal komen te liggen in het (bij)sturen van die plannen en het beïnvloeden van de besluitvorming. De strijd voor de leefbaarheid is taai en succes moet stap voor stap worden bevochten. Er zal nog meer expertise, nog meer kennis, en nog meer inzet van RONA worden gevraagd.

Er zijn tientallen spoorclubs bij RONA aangesloten. Alle afkomstig uit de steden en dorpen langs de IJssellijn en de Twentelijn, van het Betuwse Elst tot aan het Twentse Oldenzaal. Het is een prestatie van formaat om die als een eenheid te laten opereren. Thea Hiemstra uit De Steeg en Arnoud Scheltema uit Rheden zijn het gezicht van RONA. Zij zijn dag en nacht met hun missie in de weer en het succes van RONA kan voor een belangrijk deel op hun conto worden geschreven.

Hen wacht een nieuwe uitdaging. De overheidsstudies zullen ertoe leiden dat de belangen van individuele spoorverenigingen uiteen gaan lopen. Logischerwijs zal iedere spoorclub dan het eigenbelang voorop stellen. Daar zijn ze immers voor opgericht. RONA moet tegelijkertijd waken voor sluipende politisering. Zich niet voor het karretje van de politiek laten spannen. Om effectief aan de touwtjes te kunnen blijven trekken is verdere verdieping en bundeling van kennis van de spoorproblematiek de aangewezen richting. En vooral: samenwerken waar het kan maar een eigen weg kiezen waar het moet. Als dat lukt kan zij een factor van betekenis voor de leefbaarheid blijven.

RONA heeft de politiek in beweging heeft gekregen. Het is zaak om die beweging erin te houden. Dat pad is bezaaid met doornen. De club kan daarom wel een steuntje in de rug gebruiken. Zij verdient voor haar werk een pluim op de hoed. En Thea en Arnoud verdienen er twee. Goeie lui!

Wethouder Hekking

2010-11-10T16:00:00.000+01:00

Wel potverdikke. Mijn vaste voornemen om deze week eens een positief stukje over de politiek te schrijven werd prompt onderuitgehaald door de Rhedense VVD-wethouder Ronald Haverkamp. Vóór de verkiezingen was hij fanatiek tegenstander van het plan de grijze afvalbakken in Rheden te vervangen. Hij maakte er toen een groot nummer van. De kliko’s waren nog prima en veel inwoners vonden het volgens hem niet nodig om die te vervangen. De 1,4 miljoen euro die daarvoor nodig was werd dan ook beschouwd als weggegooid geld. Er werden binnen enkele dagen meer dan 2100 stickers tegen het voorstel van GroenLinks-wethouder Tiemens verspreid. Vol trots meldde de VVD-website het succes van deze actie.

Het kan verkeren. Haverkamp streek na de verkiezingen naast Tiemens op het wethouderspluche neer. Nu die opnieuw met haar kliko-plan komt heeft hij zich laten “overtuigen”. Hij zegt het ongegeneerd en openlijk. Citaat uit de Gelderlander: “En het was toen verkiezingstijd. Zo werkt dat in de politiek” Wat een cynisme. Rara, waar komt toch die kloof tussen burger en politiek vandaan? Haverkamp trekt een lange neus naar alle burgers die aan zijn stickeractie deelnamen. Die mensen mogen zich oprecht belazerd voelen. In de feitelijke situatie rond de kliko’s is in de afgelopen maanden niets veranderd. Met zijn ommezwaai maar vooral met zijn begeleidende commentaar laat Haverkamp zien hoe hij over de politiek denkt. Hij geeft daarmee aan dat hij geen reet om principes geeft. Het doel heiligt alle middelen. En zijn doel was het wethouderspluche. Het maakt hem niet uit hóe hij er komt áls hij er maar komt.

Hij vindt dat de Gelderlander hem “gezocht” citeert. Wat had hij dan verwacht? Die journalist heeft een pluim op zijn hoed verdiend. Haverkamp laat zich met zijn uitspraken kennen als een waardige vertegenwoordiger van het type Hekking, wethouder van Juinen. Prima gedaan dus.

Haverkamp timmerde in de afgelopen jaren stevig aan de weg. Hij mat zich in de vorige raadsperiode een kritische houding aan tegenover het toenmalige college van B&W. Ondanks het feit dat zijn eigen VVD aan dat college deelnam schroomde hij niet om belangrijke voorstellen onderuit te halen. Hij gedroeg zich regelmatig meer als aanvoerder van de oppositie dan als een loyaal coalitiegenoot. Daarmee joeg hij zijn eigen coalitiepartners regelmatig op de kast. Het klapstuk was de discussie over Riviersteen. Dat plan werd onder zijn leiding afgeschoten. Met hart en ziel zette hij zich in voor de Rhedense burger en hij maakte daarbij een oprechte, authentieke indruk. Althans zo leek het. Het blijkt allemaal fake, schone schijn. Alles stond in dienst van zijn privémissie, die wethouderszetel. Het kiesvee, de goedgelovige burger, is er ingetrapt.

Onvoorziene omstandigheden daargelaten moeten we het nog drie-en-een-half jaar met Ronald en zijn spaghetti-coalitie doen. Maar dat is nog geen reden om die tijd lijdzaam uit te zitten. Zeg oppositie: horen we nog eens wat? Het is jullie taak om dit college het vuur aan de schenen te leggen. Hup, wakker worden, het is de hoogste tijd!

De volgende keer schrijf ik echt een positief stuk. Erewoord.

Canon

2010-11-03T16:00:00.001+01:00

Het NHM, het Nationaal Historisch Museum, is niet meer. Den Haag houdt de 50 miljoen euro die voor de bouw van het museum was uitgetrokken in de pocket. Is voor mij best te begrijpen. Er moet bezuinigd worden en dan ligt het voor de hand om het “laaghangend fruit” het eerst te oogsten.

Het was al een wonder dat Arnhem als vestigingsplaats voor het museum werd uitverkoren. Dat was voornamelijk te danken aan Jan Vaessen, de toenmalige directeur van het Openluchtmuseum. Samen met architect Francine Houben had hij een prima plan bedacht waarin het Nationaal Historisch Museum naast het Openluchtmuseum zou verrijzen zodat beide musea van elkaars aanwezigheid konden profiteren. Met dat plan werden concurrenten als Amsterdam en Den Haag afgetroefd.

De directie van het NHM werd in handen gegeven van het duo Erik Schilp en Valentijn Bijvanck. Deze “jonge honden” benutten deze kans vooral om zichzelf op de kaart te zetten. Zij hebben het dan ook grondig verkloot. De steun van de landelijke politiek voor Arnhem als vestigingsplaats voor het museum was al niet sterk. Het vertrouwen werd nog verder ondermijnd toen Bijvanck en Schilp het concept, de canon, opzij schoven en het museum in het gebouw van Volkshuisvesting in het centrum van Arnhem, wilden vestigen. Dat zou aanzienlijk schelen in de kosten en honderdduizenden toeristen naar de stad lokken. Zij werden daarin gesteund door een vage lobby. Daarin speelde ook de lokale pers een rol. Het lijntje van de Arnhemse redactie van dagblad De Gelderlander naar woningcorporatie Volkshuisvesting en de innige relatie met de politiek verklaart hun enthousiasme. Een van de redacteuren was enige tijd daarvoor overgestapt naar een managementfunctie bij Volkshuisvesting en vanuit Volkshuisvesting kwam, al dan niet via de lokale politiek, het aanbod aan Schilp en Bijvanck om, voor een zacht prijsje, het Nationaal Historisch Museum in het gebouw van de woningcorporatie te vestigen.

Het had niet veel gescheeld of Arnhem had zichzelf toen al buitenspel gezet. Jan Vaessen en Francine Houben voelden zich geschoffeerd. Zij werden nergens in betrokken en zagen de argumenten voor de keuze van Arnhem onderuit gehaald. Twee oud-burgemeesters van Arnhem, Drijber en Scholten, zeiden er ook iets van. Zij werden prompt weggezet als oude zakken die zich nergens mee moesten bemoeien. Den Haag greep uiteindelijk in en besloot om de oorspronkelijke locatie, naast het Openluchtmuseum, te handhaven.

Het gepruts ging gewoon door. Een parkeervoorziening zou 60 miljoen gaan kosten. Een nieuwe poging om het NHM van het Openluchtmuseum los te weken? Het leek er wel op. Vooral toen later bleek dat een andere oplossing slechts 4 miljoen zou vergen.
Het museum zou in 2011 zijn deuren openen. Maar al dat gebakkelei kostte zeeën van tijd. Er ging dan ook geen schop de grond in. Met deze uitkomst tot gevolg.

Schilp gaat nu op zoek naar “private” partijen. Een goed idee. Maar hij en zijn maatje Bijvanck hebben het NHM vakkundig de nek omgedraaid. Het lijkt mij daarom een nog beter idee om deze brokkenpiloten gevankelijk af te voeren naar de canon van de nationale geschiedenis. Weg met die hap!

Er was eens…

2010-10-27T20:30:00.003+02:00

Aan gruwelijke kinderverhalen geen gebrek. De reus wilde Klein Duimpje te grazen nemen, de boze heks zag in Hansje een lekker maaltje en de gemene koningin vergiftigde haar stiefdochter Sneeuwwitje. Toen ik die sprookjes voor het eerst hoorde waren bezorgde ouders in geen velden of wegen te bekennen. Dat heeft mij gemaakt tot de mens die ik nu ben. Ik doe wel stoer maar voor het slapen gaan kijk ik nog dagelijks onder mijn bed en ik kruip met mijn hoofd onder de dekens zodat ik onzichtbaar wordt. En er moet altijd een nachtlampje branden zodat ik me veilig weet.

Onzin natuurlijk. Ik vond die verhaaltjes best leuk. Vooral als de juf of de meester ze voorlas kon je zo heerlijk wegdromen. Ik dacht geen moment dat het allemaal echt was. Daarvoor waren het immers sprookjes. Er is één uitzondering. Als ik voeger ergens bang voor was dan was het wel voor de Sint en zijn knechten. Trappedoeli werd door de nonnetjes van de kleuterschool vooral als boeman gebruikt. Het vooruitzicht om met de roe te krijgen of in de zak te belanden was nog erger dan het kolenhok en als Sinterklaas op bezoek kwam waren we mak als lammetjes. Het was dan ook een bevrijding toen bleek dat de Sint en zijn trawanten sprookjesfiguren zijn.

Tegenwoordig is dat allemaal anders. Honderden ouders beklaagden zich over een poster voor de film Sint, een griezelverhaal van regisseur Dick Maas. Zijn collega Johan Nijenhuis nam het voortouw en diende een klacht in bij de reclame code commissie. Ik kreeg er spontaan pukkels van. De commissie peinsde er niet over om zijn klacht te honoreren maar Johan Nijenhuis, de regisseur van pulpfilm Costa, was weer eens in het nieuws. Weliswaar niet met een van zijn eigen shit-films maar dat mag de pret niet drukken. Van zulke collega’s moet je het maar hebben. Maar goed, Dick Maas en zijn horror-Sint varen wel bij alle publiciteit.

Ach ja, denk ik dan: vroeger hadden we schepen van hout en kerels van staal. Tegenwoordig is dat veelal andersom. Zijn de schepen van staal maar de kerels van hout. Ik wil maar zeggen dat we steeds minder kunnen hebben. Hoe zou dat toch komen? Hebben wij het tegenwoordig veel te goed? Worden we teveel in de watten gelegd? Zouden we niet wat harder voor onszelf moeten worden? Misschien is het juist okay dat er een kredietcrisis is. Zo’n situatie draagt bij aan onze weerbaarheid. Als we dan iets van die weerbaarheid aan onze kinderen overdragen kunnen die zich later ook zonder pappie en mammie beter redden.

Een brugje naar de politiek mag hier natuurlijk niet ontbreken. Kindersprookjes plegen te eindigen met een “en zij leefden nog lang en gelukkig”. Dat gaat niet op voor politieke sprookjes. Die zijn volgens mij veel schadelijker voor de mensenziel. In verkiezingstijd speelt de politiek voor Sinterklaas. Daarna stopt ze je in de zak. Misschien moet ik daarover maar eens wat klachten indienen. Bij de Politieke Reclame Commissie.

Rhedens geneuzel

2010-10-20T12:00:00.001+02:00

Als u het woord “meedenken” hoort dan moet u op uw hoede zijn. Zo ook nu. De bezuinigingen moeten verkocht worden. Dat meedenken moet wel binnen de plannetjes van het gemeentebestuur passen, dat begrijpt u. “Kaders stellen” noemen ze dat in gemeenteland.

In De Steeg hebben ze daarvoor de Rhedense keuze bedacht. Het heeft verder weinig om het lijf maar het moet u het gevoel geven dat u serieus wordt genomen. Er wordt een enquête uitgevoerd en u mag op stellingen reageren. Met die enquête begint het al. Die wordt gehouden onder een “afspiegeling” van de Rhedense bevolking. Hoe die afspiegeling wordt bepaald is het geheim van de smid. En de uitslag van zo’n onderzoek sluit altijd naadloos aan op de wensen van de opdrachtgever.

U kunt ook reageren op stellingen. Zowel op de gemeentelijke website als in de Rhedenaar staan deze weken suggesties voor bezuinigingen. Het geheel is knullig opgezet. De stellingen op de website zijn pas na enig zoeken te vinden en wijken af van de stellingen in het gemeentekrantje. Ook het aantal mogelijke antwoorden verschilt. Het stelt allemaal niks voor, spielerei. Maar ja, het levert wel weer werk op. Voor ambtenaren die de resultaten in mooie grafiekjes en powerpointplaatjes verwerken. En voor raadsleden en wethouders die daar dan verder over bakkeleien.

Ik hoop dat u niet de illusie hebt dat er echt naar u geluisterd wordt. Dat meedenken is vooral bedoeld om de boodschap aan de man te brengen. Vaak loopt dat uit op ruzie en kwaaie koppen. Denk maar eens aan de meedenk-veldslagen rond Hart van Dieren. Meedenken werkt alleen als u kunt meebeslissen. En dat ontbreekt ook nu weer.

De voorstelling wordt opgevoerd om u rijp te maken voor de slachtbank. Praktische uitvoerbaarheid doet er niet toe. Wat te denken van de stelling “Bewoners zorgen zelf voor het groenonderhoud in de wijk.” Gaan opeens honderden Rhedense burgers in het weekeinde op commando aan de slag? Dat gelooft toch geen mens. En wie betaalt de snoeischaren, harken en schoffels? Er is ook nog wat regie nodig want je kunt daarbij niet een beetje voor jezelf gaan pionieren. Hup, weg is de bezuiniging. Daar komt dus niks van terecht. Dat geldt net zo goed voor de andere stellingen.

Nee, dat bezuinigen moet tussen uw oren komen. Daarvoor wordt nu uitgebreid campagne gevoerd. En dat kost geld. Geld voor een enquête die door een extern bureau wordt uitgevoerd, voor ambtenaren die ermee in de weer zijn en voor de productie van stapels papier. Ik stel daarom voor dat we deze ongein als eerste wegbezuinigen. We hebben immers een gemeenteraad voor het maken van keuzes. Weg met de bedenkers van de Rhedense Keuze. Neem trouwens de hele communicatieafdeling maar mee. Dat levert alvast een paar ton per jaar op.

Ik heb ook een stelling: “Het aantal wethoudersposten in Rheden wordt teruggebracht tot drie.” Mogelijke antwoorden: eens, eens en eens. Geef het goede voorbeeld en snij eerst het overtollige vet van uw eigen B&W-botten. Na die operatie spreken we elkaar opnieuw.

BES

2010-10-13T21:30:00.000+02:00

Zondag 10-10-10: een historische dag die ik niet ongemerkt voorbij wil laten gaan. Verwacht geen wijsheden van me, die komen vooral van internet. Ik wil het alleen even onder uw aandacht brengen. De Nederlandse Antillen bestaan niet meer. Curaçao en Sint-Maarten gaan hun eigen weg en Bonaire, Sint-Eustatius en Saba (de BES-eilanden) maken voortaan deel uit van Nederland. Adiós Curaçao, farewell to Sint-Maarten. En vooral een welkom aan Saba, Sint-Eustatius en Bonaire.

De Bosatlas is aan een nieuwe uitgave toe. Nederland ligt voortaan ook in de tropen en kent nu echte bergen, slapende vulkanen en tropische inheemse diersoorten. De 322 meter hoge Vaalserberg is niet langer de hoogste top van Nederland. De Limburgse heuvel is op 10 oktober gepasseerd door de 877 meter hoge Mount Scenery op Saba en de 601 meter hoge Quill op St. Eustatius. Beide toppers staan te boek als slapende vulkanen maar de hoge temperatuur van het grondwater bij de Quill bewijst dat de aardse kachel daar nog steeds behoorlijk actief is. De vele soorten vleermuizen, de flamingo en de roodsnavelkeerkringvogel behoren voortaan tot de inheemse natuur. Net als het regenwoud en het rijke zeeleven rond de eilanden.

De integratie van de drie eilanden in Nederland is een interessant proces. Ze hebben nu de status van openbaar lichaam. De Antilliaanse wetten worden stapsgewijs vervangen door Nederlandse wetgeving. Het is de bedoeling dat de bestuursstructuur van de eilanden zoveel mogelijk gaat lijken op gemeenten. Maar helemaal zal dat, gezien hun bijzondere geografische ligging, niet lukken. En ze maken ook geen deel uit van een provincie. Houden zo zou ik zeggen.

Nog meer verschillen. De Antilliaanse gulden wordt niet vervangen door de euro maar door de Amerikaanse dollar. Kwestie van pragmatiek. Het moet de Amerikaanse toeristen en de handelsbetrekkingen in het Caribische gebied niet te moeilijk worden gemaakt. Dan zijn er nog de talen. Nederlands is de officiële taal maar op Bonaire wordt Papiaments gesproken en op Saba en St. Eustatius is Engels de voertaal. Krijgt het Papiaments nu bijvoorbeeld dezelfde status als het Fries?

De eilanders zullen de politieke en sociale veranderingen direct al merken. De AOV-uitkering (vergelijkbaar met de AOW) wordt verhoogd van 800 naar 920 Antilliaanse guldens, ongeveer 515 dollar per maand. Daar staat tegenover dat de pensioengerechtigde leeftijd vanaf 2015 in vijf jaar wordt verhoogd van 60 naar 65 jaar. Verdere aanpassing van het sociale stelsel zal nog heel wat voeten in aarde hebben. De lokale en nationale politiek kan haar hart ophalen.

De overzeese landgenoten mogen voortaan ook stemmen voor de Tweede Kamer. Wie weet, misschien krijgen we nog eens een Sabaanse, Statiaanse of Bonairiaanse premier in het Catshuis. En ik ben benieuwd wanneer GroenLinks, de VVD, de PvdA of het CDA aan de andere kant van de Atlantische oceaan opduiken. En voor het geval dat: ik wil best eens zitting nemen in een stembureau op een van de eilanden. De reis moet wel betaald worden hoor. Liefst met een weekje vakantie toe.

Bon bini Bonaire! Welcome Saba and St. Eustatius! Welkom BES in Nederland!

Bedevaart

2010-10-06T06:00:00.000+02:00

Dat CDA-congres was een merkwaardige gebeurtenis. Reality-tv waar de familie Pfaff maar bleekjes bij afsteekt. Geinig om naar te kijken. Met een dagvoorzitter die als een standwerker het congres in goede banen trachtte te leiden. Bezwerend, zwetend, wil gesticulerend, heen en weer rennend hield hij de massa in bedwang. Het lukte hem op het nippertje. Volgens mij moest de arme man na afloop aan de beademing.

Er dreigde complete chaos toen er gestemd moest worden. In ijltempo werden de resoluties er doorheen gejaagd. De voorzitter noemde het nummer van de resolutie, de congresgangers staken hun stembiljet omhoog, de voorzitter schatte het aantal voor- en tegenstemmen en binnen 30 seconden werd de stemming afgerond. Veel aanwezigen wisten niet eens meer waarover het ging. De uitslag werd al op het podium afgeroepen terwijl de mensen in de zaal nog naar het juiste stembiljet op zoek waren.

Maar ja, wat deed het ertoe? Het ging uiteindelijk maar om één vraag: Hoe groot is de steun voor de door Maxime Verhagen gesloten akkoorden? Daarvoor werden de stembiljetten nageteld. Dat moet ’m toch tegengevallen zijn. Het is voor Maxime dan ook nog geen gelopen koers. Om de samenwerking met de PVV er binnen zijn Tweede Kamerfractie door te krijgen heeft hij een mirakel nodig. De dissidenten Koppejan en Ferrier weten zich gesterkt door 30% tegenstemmers. Zouden zij nog roet in het eten durven gooien? Als dit stukje verschijnt weten we wellicht meer.

Nu we het toch over mirakels hebben. Het congres deed me een beetje denken aan Lourdes. Een zwermende massa naar wonderen smachtende bedevaartgangers. In bonte processie trokken de sprekers aan microfoon en camera voorbij. Geëxalteerde aanhangers van Verhagen en zijn regeerakkoord, totaal overspannen tegenstanders, betweters, predikers, mekkeraars, klepzeikers, bruggenbouwers en de onvermijdelijke carrièrepiefjes.

Mooie televisie. Alles zat erin. Urenlange non-stop reclame voor het CDA. Maar het is de partij gegund. Zij kan wel een opsteker gebruiken. Tip voor het regeerakkoord: breng de vergoeding voor tandheelkundige zorg snel weer op niveau want het gaat niet goed met de christendemocratische gebitten. Volgens mij mist Eurlings een tand, Verhagen moet nodig zijn ondergebit laten nakijken en Aantjes is toe aan een tandenborstel met kwaliteit hard.

Onder de congresgangers ontwaarde ik ook Rudi Klein Heerenbrink. Hij was druk met zijn mobieltje in de weer. Helaas, geen tweetjes. Volgens eigen zeggen zou hij tegen het akkoord stemmen maar ik vraag me af of hij dat ook daadwerkelijk heeft gedaan. Rudi verandert immers wel vaker van mening. Bas Geerdink twitterde in juni dat hij geen VVD-er meer zou zijn als de VVD met de PVV zou regeren. Rudi Klein Heerenbrink reageerde daarop met: ‘ïdem hier met het CDA. CDA samen met PVV is niet mijn CDA’. Bas voegde uiteindelijk de daad bij het woord maar Rudi blijft gewoon lid van zijn partij en raadsvolger van de Rhedense fractie. Nu ben ik op zoek naar een passende politieke bijnaam voor Rudi. Helpt u me daarbij? Stuur uw suggestie naar theo.kooijmans@telfort.nl. Ik verloot een boekenbon van 15 euro onder de inzenders. Wel even uw naam, adres en telefoonnummer vermelden

Keerzijden

2010-09-29T12:00:00.000+02:00

De SP probeert het initiatief van de protestacties tegen de goederentreinen naar zich toe te trekken. Daarbij hanteert zij een verborgen agenda. De actie “Laat de goederentrein varen” leek me een goed initiatief. Ik heb ‘m dan ook ondertekend. Maar na enige tijd besefte ik dat deze medaille een keerzijde heeft. Nederland heeft destijds met Duitsland afspraken gemaakt over de aansluiting van de Betuweroute op het Duitse spoor. Nu die worden uitgewerkt verzet de SP zich daartegen. De actie “Laat de goederentreinen varen” werd ook gevoerd in Zevenaar en de grensstreek. Voor de bewoners langs de IJssellijn maakt dat een groot verschil. Als de Betuweroute niet wordt doorgetrokken dan neemt de druk van de goederentreinen op de IJssellijn alleen maar toe. De SP speelt dus wel mooi weer met haar acties maar ik had liever het complete verhaal gehoord. Ik begrijp best dat de partij voor de mensen in de grensstreek wil opkomen maar dan moet ze dat bij zo’n actie expliciet vermelden. Door dit onder de mat te vegen belazeren de gestaalde kaders de boel. Stom van mij dat ik dat niet eerder doorhad want dan had ik de actie absoluut niet gesteund.

Nog ’n politieke medaille met twee kanten. De Gelderse CDA-gedeputeerde Marijke van Haaren pleitte voor nieuw onderzoek naar de aanleg van een Noordtak. Maar ze ziet die nog niet door de Achterhoek gaan want dat is dichtbevolkt gebied. Liever een Noordtak over Duits grondgebied. Van mij mag ’t, graag zelfs. Maar als dat niet in Duitsland lukt dan mag die Noordtak van mij best via de eerder geplande route door de Achterhoek gaan. En dan moet ze niet uit haar nek gaan kletsen over de Achterhoek als een dichtbevolkt gebied. Maar ja, wat wil je, de CDA-kiezers in de Achterhoek zitten natuurlijk niet te wachten op een nieuwe discussie over de Noordtak. En die mag je als politicus niet uit het oog verliezen.

Het zijn de bekende holle frasen van deze gedeputeerde. Van Haaren liet Rheden al vaker in de kou staan. Als het erom gaat is ze in geen velden of wegen te bekennen. Zij zat achter het stuur van Hart voor Dieren toen het project financieel uit de bocht vloog, zij liet Rheden vallen toen het er met de rondweg om Laag-Soeren op aankwam en zij weigerde de portemonnee te trekken voor variant 3 van de Traverse Dieren. Hopelijk houdt ze het volgend jaar voor gezien. Jan Jacob van Dijk, de kersverse lijsttrekker van het CDA voor de provinciale verkiezingen, heeft zelf in Rheden gewoond. Hij kent de IJssellijn goed en kan zich beter inleven in de bezwaren van de bewoners tegen de spoorplannen. Ik hoop alleen dat hij zich dat ná de verkiezingen ook nog herinnert.

Zo, ik heb weer even wat stoom afgeblazen. Dat neemt niet weg dat de goederentreinen moeten worden geweerd. 7 oktober komt het spoorplan in Den Haag opnieuw aan de orde. Aanstaande zaterdag is actiedag. Dan laten belangenverenigingen langs de hele IJssellijn van zich horen. Steun ze! Maar hou de politieke medestrijders in de gaten!

Xenos

2010-09-22T06:00:00.001+02:00

De volksverhuizingen naar de westerse wereld hebben de samenleving ingrijpend veranderd. Heette de buurman veertig jaar geleden nog Jan en de buurvrouw Marie, nu is het bijna even gewoon dat zij luisteren naar de namen Abdoel en Fatima. Zij brachten hun gewoonten én hun geloof met zich mee. Dat was en is nog steeds wennen voor Jan en Marie.

In de jaren negentig schreef Samuel Huntington zijn “Botsing der beschavingen”. Vóór 1989, de val van de muur, was het simpel. De wereld werd gevormd door twee elkaar bestrijdende invloedssferen, de communistische dictaturen onder aanvoering van Rusland en China en het vrije kapitalistische westen dat door de Verenigde Staten werd geleid. Sinds die tegenstelling wegviel is de wereld zich aan het herschikken in een groot aantal blokken die naar gelang het uitkomt met of tegen elkaar samenspannen. Naast onder andere China, Rusland, India en het “westen” identificeert hij ook een moslim-blok, een conglomeraat van staten die, met een superjonge, snel groeiende bevolking en religie als hefboom een plaats op het podium van de macht eisen.

Een lezenswaardig geschrift. De makke is dat er nogal wat mensen op deze wereld zijn die het als de enige ondeelbare waarheid beschouwen en deze nieuwe orde als uitgangspunt nemen voor al hun handelen. Zij raken daarbij verstrikt in vijanddenken. Dat wereldbeeld krijgt helaas steeds meer voet aan de grond. Politici, ideologische en religieuze leiders dragen die boodschap in toenemende mate uit. Zij brengen een vliegwiel van onverdraagzaamheid op gang dat nauwelijks te stoppen is. De strijd verhardt zich met de dag. Hun belangrijkste wapen is de angst voor het vreemde. En hun aanhang groeit en groeit. Niet alleen in Nederland maar ook in de moslim-wereld.

De botsing tussen de culturen trekt diepe voren in de samenleving. Als deze ontwikkeling niet wordt gestopt dan komt het op zeker moment tot een uitbarsting. Niet alleen in Verweggistan maar ook in onze maatschappij. Er zijn mensen die dat prima vinden maar ik zit daar allerminst op te wachten. Ik gun onze kinderen een onbezorgder toekomst.

Nederland is geen eiland waarop we ons kunnen verschansen. De wereld is niet buiten te sluiten. Wij moeten op weg naar een nieuw evenwicht in een samenleving die leefbaar is en blijft. Daarvoor is begrip nodig en soms een beetje humor. De versleten deken van politieke correctheid kunnen we daarbij niet gebruiken. Geef die maar mee aan de voddenboer

Dat evenwicht bereiken we alleen als Jan en Marie, Abdoel en Fatima hun angsten overwinnen en elkaar accepteren. Vreemdelingenhaat en extreem denken, over en weer, is daarvoor een slechte raadgever. Jan is geen bruine nazi en Abdoel geen religieuze fascist, Marie geen vogelvrije lellebel en Fatima geen gekopvodde voetveeg. De meesten van ons zijn doodgewone boerenlullen die moeten sappelen voor hun dagelijkse brood en die hun kinderen op een fatsoenlijke manier groot willen brengen. Daar hebben we onze handen meer dan vol aan.

En laten we het boek van Huntington vooral niet heilig verklaren. Heilige boeken hebben de mensheid al genoeg ellende bezorgd.

Collaboratie

2010-09-15T06:00:00.000+02:00

De Nederlandse politiek bevindt zich in gevaarlijk vaarwater. Ik heb eens wat uitspraken van politici van het afgelopen jaar opgezocht. Vooral de beschuldigingen aan het adres van Wilders zijn niet mis te verstaan. Vaak gebeurt dat niet rechtstreeks maar blijft het bij suggesties en associaties, vergelijkingen met de NSB en het bruine gedachtegoed.

De NSB was een club van verderfelijke landverraders. Iemand die met de NSB samenwerkte pleegde collaboratie. Dus als je de PVV op een lijn met de NSB stelt dan zijn de VVD en het CDA collaborateurs. Niet alleen als dat gedoogkabinet er komt maar ook nu al. Zij zijn immers ten volle bereid om met de PVV samen te werken. En wie met pek omgaat wordt er mee besmet. Maar de partijleiders zeggen wel A maar geen B. Want als je die gedachtengang consequent volgt dan zul je daar naar moeten handelen. Ten minste, als je staat waar je zegt voor te staan.

Het kan nog komen maar ik heb nog geen van hen iets in die richting horen zeggen. Dat tekent hun schijnheiligheid want als er werkelijk consequenties zouden worden getrokken dan wordt iedere vorm van samenwerking, van collaboratie, onmiddellijk stopgezet. Op alle niveaus.

Dat betekent dat in alle soorten besturen de samenwerking wordt opgezegd. In gemeenten, provincies, waterschappen en allerlei maatschappelijke instellingen. Dat zou nog eens wat zijn zeg. Wethouders, gedeputeerden en bestuurders die massaal hun zetels ter beschikking stellen. Honderden pluche stoelen raken dan onbezet. Overal worden coalities waarbij naast het CDA of de VVD ook GroenLinks, de SP, de PvdA of D66 zijn betrokken opgebroken. Een totale herschikking van de macht.

Maar ik zie dat nog niet gebeuren want de gehechtheid aan het pluche is ongemeen sterk en wat de heren in Den Haag uitspoken heeft natuurlijk geen effecten op regionale of lokale samenwerking, dat begrijpt u. Stel je voor! Dat heeft niets met elkaar te maken! Er wordt dan ook grotelijks omheen geluld. Zowel van bovenaf als van onderop. De weinige uitzonderingen daargelaten.

Het is van tweeën een. Of je erkent dat de PVV geen donkerbruine kleur heeft of je trekt de lijn door en acteert daar ook op. Je stopt niet halfweg omdat dat baantjes kan kosten. Dan geef je als partijleider van de SP, GroenLinks, de PvdA of D66 opdracht aan al die mindere goden in het land om de samenwerking met het CDA of de VVD onmiddellijk te beëindigen en te voorkomen dat zij ook collaborateurs worden. Anders ben je een schijnheilige hypocriet die woorden spuit (van spuien) zonder daar echt consequenties aan te verbinden.

Mijn boodschap is dat u al die grote woorden met een korreltje zout moet nemen. Er wordt desnoods samengewerkt met de duivel zelf. Zolang er maar pluche te verdelen is. Dat geldt voor veel partijen en politici. Schijntegenstellingen worden opgeblazen om het zetelaantal te verdedigen en zo mogelijk uit te breiden. Door kampioenen van vrijheid en recht die hun blik gericht hebben op macht en een zo groot mogelijk stuk van de koek.

Kedengedeng

2010-09-08T06:00:00.000+02:00

In de Randstad moet ruimte op het spoor worden gemaakt voor het spoorboekloos rijden. CDA-minister Camiel Eurlings (ja, hij zit er nog steeds) wil daarvoor het railgoederenvervoer zoveel mogelijk naar het oosten van het land verplaatsen. Het gebruik van de Betuweroute wordt opgevoerd en hij is van plan 40 tot 60 extra goederentreinen per dag over de IJssellijn te sturen.

Het verzet heeft zich georganiseerd in RONA, Regionaal Overleg Noordelijke Aftakking, een bundeling van belangengroeperingen langs de IJssellijn en de Twentelijn. Een prima club die met bezieling tegen Eurlings’ plan ten strijde trekt. De Rhedense politiek stelt zich ook redelijk eensgezind tegen die plannen op. En het is al maanden een komen en gaan van Haagse partijbonzen die zich op de hoogte komen stellen van de situatie langs het spoor.

Behalve het CDA zijn alle lokale partijen mordicus tegen de komst van extra goederentreinen. Het CDA had natuurlijk ook niet om die treinen gevraagd maar voegt zich toch naar de plannen van partijgenoot Camiel. Kwestie van partijdiscipline. De christendemocraten zoeken het daarom in maatregelen waarmee de “leefbaarheid wordt gewaarborgd”.

Dat klinkt mooi maar het zegt geen bal. De mens heeft bewezen zich in allerlei moeilijke, ongezonde en onveilige omstandigheden te kunnen handhaven. Tenslotte went alles, behalve hangen, nietwaar! Nee, het gaat erom of we de leefbaarheid op hetzelfde niveau kunnen houden. Dat is al moeilijk genoeg. De spoorlijn zet de leefomgeving, zonder die 60 extra goederentreinen, nu ook al onder zware druk.

Maatregelen om geluids- en trillingshinder tegen te gaan, de bereikbaarheid en de veiligheid te garanderen, het milieu en de natuur te beschermen zullen alle op een of andere manier leiden tot ingrepen in de dorpen en het landschap. En daarmee het leven van alledag negatief beïnvloeden. De leefbaarheid hou je niet op hetzelfde peil met de aanleg van betonnen verkeersgoten onder het spoor, met een muur van geluidsschermen en met het opheffen van spoorovergangen. Wat moeten wij met die honderden meters lange kolossen van staal die door onze dorpen denderen? Moeten mensen vluchten in geluiddichte woonbunkers waarin zij schuddend op het ritme van rammelende wagons de gewaarborgde leefbaarheid ervaren? Kortom, wat moeten wij met een leefomgeving die wordt verpest? Wat kost dat “waarborgen” trouwens? Het geld groeit in Den Haag toch ook niet aan de bomen. Dat wordt hoogstens ’n zalfje hier en ‘n pleistertje daar. Lapmiddelen!

En wie garandeert mij dat het bij 60 treinen blijft? Tien jaar geleden zei minister Netelenbos dat er hooguit 21 goederentreinen op de IJssellijn zouden rijden. De maximumcapaciteit was daarmee immers bereikt. Waarom zou ik die bullshit nog geloven? Over ’n paar jaar berekent een of andere cijferknutselaar met hersenen die zijn samengesteld uit rails, locomotieven en wagons dat de spoorlijn met gemak 150 goederentreinen aankan.

Alleen de Tweede Kamer kan nog een spaak in Eurlings’ spoorwiel steken. Vandaag praten RONA-woordvoerder Arnoud Scheltema uit Rheden en wethouder Ron König met de vaste Kamercommissie. Ik hoop dat het niet bij stoom afblazen blijft maar dat hun argumenten het parlement zullen bewegen de minister terug te fluiten.

Moeras

2010-09-01T06:00:00.002+02:00

VVD-raadslid Bas Geerdink zette zich na de laatste verkiezingen sterk af tegen de PVV. Toen een gedoogakkoord steeds waarschijnlijker werd poogde hij nog wel onder eerdere uitspraken uit te komen maar hij koos uiteindelijk toch eieren voor zijn geld. Hij verlaat de VVD en geeft zijn raadszetel op. Een stap die respect verdient. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. De kritiek op zijn aanvankelijk inconsequente gedrag is hem waarschijnlijk hard gevallen. Wat mij verbaast is dat er geen enkel verweer kwam, niet van Bas Geerdink zelf maar ook niet van de VVD-afdeling Rheden. Ik vermoed dat er de afgelopen tijd heel wat discussies binnen de raadsfractie zijn gevoerd maar uiteindelijk heeft de Rhedense VVD hem als een baksteen laten vallen. Bas is door zijn politieke maten gewoon in de steek gelaten.

Volgens Bas Geerdink herbergt de Rhedense VVD nog een dissident. Hij twitterde begin augustus aan Wim Pieper dat er binnen de VVD-fractie nog iemand niet gelukkig is met de gang van zaken. Die “iemand” lijkt vooralsnog meer aan het pluche dan aan principes te hechten want hij (of zij) houdt de kaken tot nu toe stijf op elkaar. Maar wie weet, misschien komt die persoon later nog uit de kast.

Ik verwacht zelf niet veel goeds van een VVD-CDA-PVV-combinatie. De tweespalt in de samenleving zal verder worden vergroot en de laatste restjes van de verzorgingsstaat zullen worden weggespoeld.

Geert Wilders zit op rozen. Als er een gedoogakkoord komt is hij de volksheld die ‘t ‘m toch maar flikt. Als hij wordt buitengesloten dan zal de volkswoede zich verder uitbreiden en van “onze Geert” een nog groter idool maken dan ie nu al is.

De aantrekkingskracht van de PVV is niet verwonderlijk. Mensen voelen zich door de traditionele politiek in de steek gelaten. Machteloos en steeds woedender over al het onrecht dat hen is aangedaan zoeken grote bevolkingsgroepen wraak. Die woede beperkt zich al lang niet meer tot de volkswijken die de multiculturele samenleving op hun bord geschoven kregen en de daarmee gepaard gaande problemen zagen toegedekt door de deken van politieke correctheid.

De verzorgingsstaat bleek niet langer betaalbaar en wordt ontmanteld. Maar de sloop van het sociale bouwwerk wordt niet gecompenseerd door een samenleving die werk en voldoende inkomen voor iedereen garandeert. Intussen verzuipt het individu in de schaalvergroting en de uitwassen van blinde marktwerking zijn haast dagelijks in het nieuws. Het politieke antwoord op die problemen kan het best worden samengevat met de term “eigen verantwoordelijkheid”. Politiek correct jargon voor “We zien ook geen uitweg meer dus u bekijkt ’t maar.”

Geen wonder dat mensen op zoek gaan naar meer zekerheid. Zij willen een geordende wereld, waar gezag nog gezag is, waar men de buurman nog kent en waar men zich “thuis” voelt. De PVV speelt daar perfect op in. De drassige voedingsbodem daarvoor is gecreëerd door de traditionele politiek. Maar die is niet meer in staat dat moeras weer droog te leggen. Met het politiek correct toedekken en het negeren van problemen zal ze het in ieder geval zeker niet redden.

Aan de boorden van de IJssel

2010-08-25T06:00:00.000+02:00

De Raad van State vloerde de gemeente Rheden met een ippon. Rheden had Belangengemeenschap De Steeg en Havikerwaard niet buitenspel mogen zetten in de bezwaarprocedure tegen de bouw van een kantoorpand aan de Hoofdstraat in De Steeg. Volgens de gemeente had de vereniging daar niks mee te maken maar de rechter dacht daar anders over. De belangenclub heeft het volste recht mee te praten over alle Steegse aangelegenheden. Daar is de vereniging namelijk juist voor opgericht en, zeer belangrijk, dat staat op de juiste manier opgeschreven in de statuten van de vereniging. De rechter vond vooral van belang dat het werkgebied van de vereniging, De Steeg en Havikerwaard, duidelijk is omschreven en geografisch begrensd. En het doel van de vereniging is ook duidelijk genoeg.

Een opsteker voor de Stegenezen. En werk aan de winkel voor de andere belangenverenigingen. Ik heb een snel rondje langs de websites van de Rhedense belangenverenigingen gemaakt. Alleen bij Soerens Belang vond ik statuten. De belangenverenigingen van Dieren, Spankeren, Rheden en het Velpse Daalhuizen geen statuten maar zij hebben het werkgebied op hun website duidelijk aangegeven. Ik weet niet of alleen dat laatste voldoende is. Waarschijnlijk is ’t allemaal best in orde maar het kan geen kwaad om de statuten nog ’s goed door te vlooien. Staat alles wel duidelijk genoeg en officieel beschreven? Voorkom dat je op ’n ongelegen moment door de gemeente wordt afgeserveerd.

Hoe staat het trouwens in Doesburg? Zijn daar wel belangenverenigingen? Ik heb op internet wel iets gevonden over een wijkraad Beinum. Clemens Cornielje, nu Commissaris van de Koningin in Gelderland, is eind jaren zeventig ook nog even lid geweest. Is die club nog steeds actief?

Nu ik het toch over Doesburg heb. De IJssel stroomt kalm langs de oude Hanzestad. Spelen daar geen heikele kwesties? Laat me de kachel eens opporren. Hoe komt het toch dat Doesburg de blik steeds nadrukkelijker oostwaarts, naar Doetinchem en Zutphen, richt? Ligt een huwelijk met buurman Rheden niet méér voor de hand? Waarom komt samenwerking met Rheden niet goed van de grond? Na de gemeentelijke herindelingen in de Achterhoek bleef Doesburg eenzaam en alleen achter. Op het herindelingsbal bleek de stad een muurbloempje. De bruidsschat voor het verarmde Doezebarg was te hoog. Mogelijk speelde het SP-imago de stad bij die mislukte paringsdans ook parten. Hoe dan ook, de huwelijkskandidaten maakten zich ijlings uit de voeten. De Rhedense politiek maakte daarna voorzichtig avances maar de rijke vrijer werd afgewezen. Doesburg vreesde haar stadse identiteit te verliezen en beneden haar stand te trouwen. Zij is nu op zoek naar haar Achterhoekse wortels. ‘t Is daarbij mooi meegenomen dat Doesburg niet aan Doetinchem of Zutphen grenst. De liefde blijft dus platonisch. Hoe denken de Doesburgers daar zelf over? Laat wat van je horen, wil je? Keer je hart maar binnenste buiten!

Nog ’n nabrander over het gedoogkabinet en al dan niet consequente Rhedense politici. Rudi Klein Heerenbrink heeft vorige week, nog vóórdat mijn stukje verscheen, het anti-PVV-manifest van CDA-partijgenoten ondertekend. Waarvan akte! Hij zag de bui zeker al hangen.

Op gang

2010-08-18T06:00:00.000+02:00

Het einde van de vakanties is in zicht. De politiek kan weer aan de slag. Ik help Rheden even op gang. Zo zit VVD-wethouder Hans Elsenaar in een lastig parket met de beloofde ontsluiting van de Beemd. Zijn voorstel om het bedrijventerrein met behulp van een verkeerslichtinstallatie aan te sluiten op beide weghelften van de A348 stuitte op een njet van de provincie. Zijn laatste idee, een op- en afrit aan de noordkant van de snelweg, bij de Rietganssingel in Nieuw Velp-Zuid, zit ook op dood spoor. De provincie wil wel meewerken maar alleen als er voldoende draagvlak is. De bewoners van Nieuw Velp-Zuid zitten niet op die aansluiting te wachten en nu gooien de ondernemers van de Beemd ook de kont tegen de krib. Zij gaan toch voor de verkeerslichten. Helaas voor Hans. Denk je als rechtgeaard VVD-er dat je de ondernemers een pleziertje doet en dan wordt je cadeautje niet gewaardeerd. Dus Hans, kappen daarmee! Je kunt voor de vorm nog even bij de provincie over die verkeerslichten doorzeuren maar dan houdt het op. Ze zoeken het maar uit daar op de Beemd. Kost natuurlijk wel weer ’n paar kiezers maar sois, jij hebt je best gedaan. Misschien kun je nog iets met de Beemdenaren goed maken door te zorgen voor openbaar vervoer en meer parkeerruimte. En gooi voortaan eerst een visje bij je doelgroep uit. Dat voorkomt narigheid achteraf.

Buren van de Beemd, de ontwikkelaars van Riviersteen, hebben ook nog een potje op het vuur staan. VVD-wethouder Haverkamp was eerder dit jaar aanvoerder van het raadsblok (VVD, CDA, Gemeentebelangen) dat de Riviersteen-plannen torpedeerde. Riviersteen loopt nu naar de rechter. De kernvraag zal zijn in hoeverre het Rhedense college bij de eigenaar van Riviersteen verwachtingen heeft gewekt waar hij letterlijk en figuurlijk op mocht bouwen. Ik ben geen jurist maar ik denk dat hij sterk staat. Gemeentebestuur en Riviersteen werkten immers jarenlang intensief samen. Voorlopig lijken Rheden en de VVD zich geen ernstige zorgen te maken. Voordat de gemeente de portemonnee moet trekken zijn we ’n jaar of zes, zeven verder. De publiciteit rond het proces kan van tijd tot tijd nog wel voor wat politieke pijntjes zorgen. Voor de goede orde. Ik zag zelf ook niets in de plannen voor een lustoord hoor. Ik constateer hier alleen.

Ik wil nog iets rechtzetten. Vorige week richtte ik mijn pijlen op de zigzagkoers van VVD-raadslid Bas Geerdink inzake de samenwerking van de VVD met Wilders. Bas kan zich troosten. Hij staat niet alleen. Een opmerking van Wim Pieper wees me de weg naar CDA-fractielid Rudi Klein Heerenbrink. In navolging van Bas beweerde Rudi op 12 juni “CDA samen met PVV is niet mijn CDA“ We zullen zien hoe consequent Rudi is. Hij heeft trouwens een uitweg die Bas niet heeft. CDA-partijgenoten hebben een verklaring tegen samenwerking met de PVV opgesteld. Als Rudi dat manifest tekent is hij klaar. Voor zo’n publieke uitlaatklep is binnen de VVD kennelijk geen ruimte. Zijn ze bij het CDA dan toch slimmer?

Politiek

2010-08-11T07:00:00.000+02:00

Politiek Nederland is in rep en roer over de vorming van een VVD-CDA-kabinet met gedoogsteun van de PVV. VVD-aanvoerder Mark Rutte noemde PvdA-voorman Job Cohen sarrend de vroedvrouw van de op stapel staande combinatie. Voor de linkse partijen is iedereen buiten eigen kring de gebeten hond. Vooral informateur Lubbers zou buiten zijn boekje zijn gegaan. Hij had immers de opdracht de mogelijkheden voor een meerderheidskabinet te onderzoeken.

Dat heb ik even nagezocht. De informatieopdracht vraagt onderzoek naar ”een kabinet dat mag rekenen op een vruchtbare samenwerking met de Staten-Generaal”. Deze formulering leidt niet automatisch naar een meerderheidskabinet. Ook al is het daar in het verleden altijd op uitgedraaid. De bewering van Cohen en de zijnen klopt dus niet.

Job overspeelde zijn hand. Hij adviseerde Lubbers om eerst de mogelijkheden voor een rechts kabinet te onderzoeken. In de stellige overtuiging dat dit zou mislukken. Daarna zou de VVD toch weer bij de PvdA uitkomen. Zijn verzoek werd echter prompt ingewilligd.

Ja, er zitten soms slimmere spelers aan tafel. En de sluwste van allen is CDA-er Maxime Verhagen. De eerste poging een rechts kabinet te vormen kwam te vroeg. Maar hij fluisterde Mark Rutte toen wel in: “Als je er niet uitkomt weet je me te vinden”. Een meesterzet. Daarmee kon Rutte de Paars-plus-variant op de klippen laten lopen en kreeg de CDA-achterban de tijd om aan het idee van samenwerking met de PVV te wennen. Toen de tijd rijp was kon Rutte alsnog de rechtse gedoogkaart trekken.

Rutte wil persé een rechts kabinet, Wilders heeft er bijna alles voor over om de “linkse kerk” buiten de deur te houden en Verhagen’s CDA heeft nog ’n appeltje met de PvdA te schillen. Cohen heeft dat allemaal onderschat.

Over naar Rheden. Bas Geerdink, VVD-raadslid in Rheden, twitterde op 12 juni “ ....en mocht VVD toch met PVV gaan regeren, dan ben ik geen VVD-er meer.”

Op 30 juli, nadat de gedoogvariant op tafel kwam, klinkt het “Hier gaat de champagne open dat de PVV definitief niet gaat regeren! Kan Nederland toch nog gewoon in de spiegel blijven kijken...”

Ik vroeg: “Hoe zit dat Bas? VVD regeert wel degelijk mét PVV! Heb je nu ook plaatsgenomen in de draaimolen? Zwaaien en zwieren!” Waarop Bas antwoordde: “Als je niet in de regering zit, regeer je ook niet mee. Misschien komt er deze week nog een betere oplossing..” en “Theo, ik weet dat je graag zurig provoceert, maar je hoeft niet te doen of je dom bent hoor. Dat misstaat je!”

Bas slaagt met vlag en wimpel voor zijn politicus-examen. Politici horen immers recht te praten wat krom is. De PVV levert inderdaad geen ministers. Verder klopt er geen hout van zijn redenering. Wilders regeert in deze constructie mee vanuit zijn luie stoel. Zijn partij is het fundament waar het gedoogbouwwerk op rust. Maar, werpt Bas dan tegen, een fundament zit onder de grond. Je ziet ‘t niet. En als je iets niet ziet dan is het er niet. Logisch, toch?

Noodpakket

2010-08-04T07:00:00.000+02:00

De overheid is druk met de campagne “Denk Vooruit”. We moeten ons voorbereiden op noodsituaties. De campagne zet blijkbaar weinig zoden aan de dijk want het is nu al de derde of vierde keer dat ik dergelijke Postbus 51- spotjes voorbij zien komen. We moeten echte overlevingsexperts worden. Een ramp is zo gebeurd: wees voorbereid! U kunt ieder moment voor langere tijd zonder stroom, water of gas komen te zitten. Om de eerste dagen daarna door te komen moeten we een noodpakket aanschaffen.

Even een zijsprong. Is dit nu een van de gevolgen van de liberalisering en het vermarkten van nutsbedrijven? Zorgt de op winst gerichte bedrijfsvoering van openbaar vervoerbedrijven, stroom- water- en energieleveranciers en het hele bedrijvennetwerk daaromheen voor extra grote risico’s voor de burgers? Neem nou de stroomvoorziening. Ringleidingen in het elektriciteitsnetwerk zorgen ervoor dat stroom via verschillende routes kan worden aangevoerd. De aanleg van dergelijke omleidingen kost echter veel geld. Geld dat de winstgevendheid van de betrokken bedrijven aantast. Ik weet niet op welke gronden wordt beslist om al dan niet in een ringstructuur te investeren. Wat, denkt u, geeft de doorslag? Het risico voor de burger of het financiële risico voor het bedrijf?

Terug naar de campagne. Er is niks nieuws aan. Oudere lezers zullen zich nog wel vroegere acties herinneren. De inmiddels verdwenen roemruchte Bescherming Bevolking speelde daarin een belangrijke rol. Begin zestiger jaren werd op ieder huisadres een enveloppe met instructies van deze BB bezorgd: “Wenken voor de bescherming van uw gezin en uzelf” Zo moesten we wegduiken onder een kast, tafel of keldertrap als we een kernexplosie waarnamen. Die was te herkennen aan een felle flits. Het noodpakket is sindsdien nauwelijks veranderd. Toen moest je zorgen voor koud voedsel, drinkwater, noodprivaat, zaklantaarn, kaarsen, zeep, beddengoed en verbandspullen waaronder driekante doeken van 130 x 90 x 90cm (het mochten ook handdoeken of luiers zijn) en grote veiligheidsspelden. En je werd gemaand binnen te blijven en de radio aan te zetten. Sindsdien is er niet zo heel veel veranderd. In het moderne noodpakket is een plaatsje ingeruimd voor waterbestendige lucifers. Dat is natuurlijk voor die kaarsen. En een opwindbare radio wordt aanbevolen. Het noodprivaat is van de lijst verdwenen. Is zeker te groot voor het nieuwe pakket. Zeep zie ik ook niet terug. Lijkt me niet geheel overbodig. Vooral als er nog wél stromend water is.

Er is een compleet rampenbestrijdingscomplex van de grond getild. Wetenschappers, politici en overheidsdienaren mogen zich uitleven in onderzoeken, congressen en vergaderingen, de media kunnen profiteren van reclame-uitingen en aan ondernemers is ook gedacht. Je kunt kant-en-klare noodpakketten kopen. In verschillende uitvoeringen, van eenvoudig tot luxe, van goedkoop tot duur, met opwindbare radio’s in diverse modellen.

Helaas, met de klandizie van burgers wil het maar niet vlotten. Ondanks de miljoenen die aan de campagne zijn uitgegeven. Leveranciers hebben slechts enkele tienduizenden pakketten kunnen slijten. Voornamelijk aan overheidsinstellingen en publieke organisaties. Burger Theo krabt zich eens achter de oren en denkt er het zijne van.

Op naar de volgende campagne!

Revisie (2)

2010-07-28T07:30:00.000+02:00

Ha, een lezer die via een stukje in het Streekjournaal op mijn column reageert. De heer (of mevrouw) A.B. Quartel uit Doesburg antwoordt op mijn column Revisie van 7 juli. Daarin beklaag ik me erover dat de politiek met mijn stem aan de haal gaat. Dat is volgens Quartel wellicht de schuld van de kiezer zelf. We lijden allemaal teveel aan partijmatig gericht denken en hij (excuses als het mevrouw Quartel betreft) ziet een oplossing in minder partijen.

Hij vraagt zich af of ik weet hoe dit te verwezenlijken is. Nou, dat kan op een redelijk eenvoudige manier hoor. Je voert gewoon een districtenstelsel in of een kiesdrempel. Maar daar ben ik nu juist geen voorstander van. Dan leg je onevenredig veel macht in handen van slechts enkele partijen. Grote groepen kiezers komen dan buitenspel te staan. In een land als Groot-Brittannië willen de meeste kiezers juist van dat districtenstelsel af. Nederland heeft er in 1917 al afscheid van genomen. Ik vind het prima als het aantal partijen afneemt maar die moeten dan wel op een eerlijke manier ontstaan. Te kiezen via evenredige vertegenwoordiging, de meest eerlijke projectie van de wil van de bevolking. Laten we de democratische klok alsjeblieft niet 100 jaar terugzetten.

Wat let de politiek trouwens om zelf grotere partijen te vormen? Dat zou geen nieuws onder de zon zijn. Het CDA en GroenLinks zijn ook voortgekomen uit fusies. Ik wil voor zo’n fusie echter geen verzekeringspolis in de vorm van een districtenstelsel uitschrijven. Laat de kiezer maar rechtstreeks bepalen hoe groot of hoe klein een partij mag worden.

Een van de argumenten voor het beperken van het aantal partijen is dat ons land onregeerbaar dreigt te worden. Geen enkele partij heeft echt de overhand. Maar ik zoek de oplossing niet in minder partijen maar juist aan de andere kant, in meer invloed voor de kiezer. Ik heb daarvoor een aantal mogelijkheden aangedragen. Helaas vinden dergelijke ideeën weinig weerklank. Zelfs partijen die voor dat doel, meer macht voor de kiezer, zijn opgericht dreigen het hoofd in de schoot te leggen.

Overigens, is een “regeerloze” periode wel zo rampzalig? Niet te lang natuurlijk maar een paar maanden regeerstilte kan geen kwaad. Misschien wel goed dat er pas op de plaats wordt gemaakt. Worden we allemaal rustiger van. Ook politici. Een paar maanden ligt de regeltjesfabriek plat. Goed voor het onderwijs en de zorg. Dan kunnen die ook even op adem komen.

En als het niet lukt om een nieuwe regering te vormen dan moeten we maar opnieuw naar de stembus. Ik ben geen staatsrechtgeleerde of politicoloog dus ik weet niet of dat in de huidige situatie mogelijk is maar van mij mag ‘t. Het zou de dames en heren politici wel opnieuw erg zenuwachtig maken. Da’s waar.

Ik krijg wel meer reacties. Stel ik zeer op prijs. Maar via een ingezonden stukje vind ik het allermooist. Goed voor de publieke discussie die alle lezers dan kunnen volgen. Ik dank lezer Quartel dan ook zeer voor de moeite.

Zonnekoningen

2010-07-21T10:00:00.001+02:00

Ik heb al eerder betoogd dat we van de provincie af moeten. De Gelderse magistraten in het Arnhemse provinciehuis werken daar vol overgave aan mee. We worden regelmatig vergast op de capriolen van deze bestuurders.

In 2001 dreigde Vitesse haar voetballicentie te verliezen. Enkele provinciale bestuurders deden daarop financiële toezeggingen aan Vitesse en de Vrienden van Vitesse over sanering van de schuldenlast en de huur van het stadion. Daarop staken de Vrienden zestien miljoen euro in de voetbalclub waarop de licentie alsnog werd verstrekt en een faillissement werd voorkomen. Maar die toezeggingen zijn nooit nagekomen. Voorstellen daartoe hebben Provinciale Staten nooit bereikt omdat het politieke draagvlak in de Staten bleek ontbrak. Vervolgens probeerden de bestuurders onder de afspraken uit te komen. De Hoge Raad gaf hen vorige maand echter een flinke draai om de oren en bevestigde een uitspraak van het Arnhemse gerechtshof. Vitesse en de Vrienden mochten ervan uitgaan dat de toezeggingen hard waren en de provincie moet nu alsnog over de brug komen. Dat gaat tussen de 20 en 30 miljoen euro kosten. Goed zo! Het gaat om de betrouwbaarheid van de overheid en bestuurders.

Je zou bovenstaande kwestie kunnen afdoen als een bedrijfsongeval, een verkeerde inschatting van de politieke realiteit. Maar het is structureel. Het gemarchandeer en gemanipuleer gaat gewoon door. Gedeputeerde Harry Keereweer twitterde vorige week “Morgen interview met journalist Gelderlander. Schrijft artikel over hoe cultureel erfgoed Biljoen voor gelderse gemeenschap werd behouden”. Hij wist toen nog niet wat er in dat artikel van journalist Rob Berends zou komen te staan. Het verscheen in de weekendbijlage van de Gelderlander en toont een onthutsend beeld van de gang van zaken rond de aankoop van het landgoed. Opnieuw stijgt de geur van misleiding op. Het Gelders Landschap hoestte elf miljoen euro voor het landgoed op, twee keer zoveel als het hoogste particuliere bod. Dat kon ze alleen doen dankzij acht miljoen euro provinciale subsidie, overheidsgeld dus. Op zich al een zaak waarbij veel en grote vraagtekens bij geplaatst kunnen worden. Maar er is meer. Naar nu blijkt wil de provincie de landbouwgrond op het landgoed omvormen naar natuur. Dat is tegen de wens van erflater Lüps in. Als dat ten tijde van de verkoop bekend was geweest dan had het Gelders Landschap nooit de hand op Biljoen kunnen leggen. De executeur-testamentair beschuldigt de stichting er nu van dat zij het landgoed onder valse voorwendselen heeft gekocht. Processen liggen in het verschiet. Ik hoop dat de koop wordt teruggedraaid en particuliere potentiële kopers en Biljoen-boeren niet langer de voet wordt dwarsgezet door de provincie.

We hebben in Rheden inmiddels een rijke ervaring met de machinaties en het geklooi van Gelderse bestuurders opgebouwd. Het wordt hoog tijd dat de Gelderse zonnekoningen stevig op hun politieke donder krijgen en dat hen ingepeperd wordt dat de provincie er voor de burgers is en niet andersom. Nog liever heb ik dat de provinciale bestuurslaag verdwijnt. En daar verandert de 60.000 euro die Rheden voor het verhogen van de uitkijktoren op de Emmapyramide krijgt niks aan.

Oorlog

2010-07-14T08:00:00.000+02:00

Het is onderzocht en bewezen: ook apen voeren oorlog. In de strijd worden de mannetjes van de verliezende stam afgemaakt en de jongen opgevreten. De vrouwtjes worden als oorlogsbuit meegevoerd. De mens is dus niet het enige zoogdier dat zijn soortgenoten afslacht. Het zit in onze genen, we kunnen niet anders. Bij apen gaat het om een groter territorium waardoor de kans op voldoende voedsel toeneemt. Voedsel en water heeft de mens ook nodig maar het gaat om meer. Het gaat om comfort, om levensstandaard, om aanzien, om macht!

Oorlogen zijn er sinds het begin van de mensheid. De oorlogen en de strijd die wij vrijwel dagelijks op de voorpagina’s aantreffen wortelen soms in duizenden jaren geschiedenis. Terug te voeren op de luimen van farao’s, Romeinse keizers, middeleeuwse koningen, pausen en charismatische leiders van allerlei pluimage. Hun gedrag en hun beslissingen bepalen nog steeds de loop van de menselijke geschiedenis. Hoe zou onze wereld eruit zien als het Joodse volk niet uit Egypte was verdreven of als Jeruzalem niet door de Romeinen was verwoest? Zouden we dan geen Christendom, geen Islam, geen Tweede Wereldoorlog hebben gehad? Zouden we dan met Ra, Jupiter of veelarmige hindoe-goden zitten opgescheept? Het heeft niet veel zin om daarover te speculeren, we kunnen de geschiedenis toch niet veranderen. Intrigerend is het wel.

Strijd om macht en eer speelt zich af op elke denkbare schaal. Iedere groep, groot of klein, verdedigt zijn territorium en probeert die, als het even kan, verder uit te breiden. Het gaat erom wie op de top van de apenrots mag zitten. En als we dat niet bereiken dan proberen we er in ieder geval dicht bij te komen. Onze taal heeft zich daar ook op aangepast. We hebben niet voor niets de vergrotende en overtreffende trap. Het gaat om goed, beter, best.

Op dit moment zijn 16 miljoen Nederlanders in de ban van de strijd om de voetbalmacht. Ik ook. En dat veroorzaakt stress. De uitschakeling van Duitsland door Spanje nam al wat van die spanning weg. We kunnen weliswaar geen wraak meer nemen voor 1974 maar een eventuele nederlaag zou een nieuw nationaal voetbaltrauma veroorzaken. En we staan in ieder geval een treetje hoger op de voetballadder. Verliezen van de Spanjaarden is erg maar niet zo erg als verliezen van Duitsland. En de Tachtigjarige Oorlog ligt alweer vier eeuwen achter ons. Trouwens, die hebben we onder aanvoering van Oranje toch maar mooi gewonnen en de Zeven Provinciën ontplooiden zich in die periode tot wereldmacht.

Ik schrijf dit stukje op zondagmorgen. Vanavond de finale. De spanningsmeter loopt alweer op. Een zekere octopus Paul, achtarmige mosselwichelaar in Duitse dienst, voorspelt winst voor Spanje. Laat ‘m zijn snavel houden. Gelukkig kozen zowel Gelderse ganzen als mijn honden voor Oranje. En die hebben toch echt meer verstand van voetbal dan die inktkoelie.

De Spaanse armada strandt in Johannesburg. De Twaalf Provinciën winnen deze oorlog. Oranje grijpt opnieuw de macht. Het zit immers in onze genen.

Kom op Dirk, pof ‘m d’r in! Goooooooooooal!

Revisie

2010-07-07T10:00:00.000+02:00

Zodra er bestuurszetels vrijkomen raken politici verblind. Het pluche scheurt politieke overtuigingen aan flarden. Het gaat dan om de baantjes en de status die een ambt als wethouder, gedeputeerde, staatssecretaris of minister geeft. Een politieke overtuiging is aardig maar een politieke carrière is veel mooier. Jammer genoeg is de politiek vergeven van zulke figuren. Mensen die vooral een carrière op het netvlies hebben. Voor wie het gaat om persoonlijke ambitie waarbij de politieke boodschap slechts verpakking is. In Den Haag dreigt opnieuw zo’n scenario. Politici die elkaar vóór de verkiezingen bijkans afmaakten kruipen weer gezellig bij elkaar voor een stoelendans om de macht. En achter hen staan de kandidaten die het bij de verkiezingen niet gered hebben te trappelen om de vrijkomende Kamerzetels te bezetten.

Misschien oordeel ik te hard. Er zijn best mensen wier ambitie gedreven wordt door politieke overtuiging en het publieke belang. En in het bedrijfsleven speelt persoonlijke ambitie ook een grote rol. Daar wordt het juist gestimuleerd. Maar als die ambitie niet meer met het bedrijfsbelang spoort of als er grove fouten worden gemaakt dan is het snel afgelopen met de carrière. In de politiek gelden andere wetten. Op een enkele uitzondering na blijven politici gewoon zitten tot de volgende verkiezingen.

De politiek gaat opnieuw met mijn stem aan de haal en gebruikt die op een manier die ik niet wil. Ik drijf steeds verder weg van de politieke haantjes en hennetjes. Waarschijnlijk gaat mijn stem de volgende keer daarom óók naar een protestpartij. Ik zeg óók omdat velen net als ik langzamerhand doodmoe worden van die coalitie-spelletjes. De kiezer heeft niets meer te vertellen en kijkt knarsetandend toe hoe de handel in gebroken beloften verloopt.

Ons democratisch systeem is toe aan een opknapbeurt. De kiezer moet meer invloed krijgen. Anders loopt het systeem vast. Dat besef dringt echter nauwelijks door en ik zie voorlopig alleen maar tegengestelde bewegingen. D66, juist opgericht om verkalking van het systeem tegen te gaan, krabbelt terug en heeft de strijd voor referenda en gekozen ambtsdragers op een laag pitje gezet. Er zijn ook mensen die de politiek overzichtelijker willen maken door invoering van een districtenstelsel naar Brits model. Maar zo’n systeem geeft geen eerlijke afspiegeling van de wil van de bevolking. De meeste Britten willen er trouwens maar wat graag van af.

Er zijn mogelijkheden genoeg voor een democratische oppepper. Het referendum en de gekozen ambtsdrager zouden al stappen in de goede richting zijn. Of we gaan iedere twee jaar de helft van de kamer, staten of raad vervangen. Dat houdt partijen beter bij de standpunten waarmee zij ons vóór de verkiezingen naar zich toe gelokt hebben. Je zou ook kunnen kijken naar een kiessysteem waarin meer stemmen worden uitgebracht. Bijvoorbeeld een tweede stem die de voorkeur voor coalitievorming met een andere partij aangeeft. En het Duitse systeem, een mix van districtenstelsel en evenredige vertegenwoordiging, heeft ook aantrekkelijke kanten.

Dat er iets moet gebeuren staat voor mij vast. Maar ik heb er een hard hoofd in. Men lijdt het meest door het lijden dat men vreest. Dat geldt voor de meesten van ons. Ook voor politici.

Naoberschap

2010-06-30T09:00:00.006+02:00

Arnhem worstelt met het Nationaal Historisch Museum. Of beter gezegd, Arnhem helpt de tegenstanders die het niet zien zitten dat het Nationaal Historisch Museum in Arnhem wordt gevestigd. Eerder haalden de Ernemmers het plan al bijna onderuit door een voorstel om het museum in het centrum van de stad te vestigen en niet bij het Openluchtmuseum. Dat laatste was juist een belangrijk argument om het museum aan Arnhem te gunnen. Nu staat het museum weer op de tocht omdat volgens een rapport een ondergrondse parkeervoorziening 60 miljoen euro gaat kosten. De rivalen van Arnhem zien hun kans schoon om opnieuw in de aanval te gaan. Zij kunnen rekenen op aanzienlijke steun in de Tweede Kamer. Nu krijgt Arnhem een laatste kans. Binnen enkele maanden moet de tweemans-directie van het museum in oprichting aantonen dat een NHM, een Nationaal Historisch Museum, naast het Openluchtmuseum financieel haalbaar is.

De rijksoverheid heeft 50 miljoen euro voor het museum uitgetrokken. De meerkosten moeten ergens anders vandaan komen. Ik geef Arnhem weinig kans. Het is trouwens de vraag of de directeuren, Erik Schilp en Valentijn Byvanck, zelf wel zulke voorstanders van de geplande locatie bij het Arnhemse Openluchtmuseum zijn. Het lijkt er sterk op dat zij de zaak op z’n beloop laten. Ze zijn in ieder geval niet te betrappen op een stevige voorkeur voor Arnhem. De heren lijken nogal georiënteerd op de Randstad. Als ik de website van het NHM bekijk dan zie ik dat er in Amsterdam tentoonstellingen worden georganiseerd in samenwerking met de Nieuwe Kerk en het Amsterdams Historisch Museum. Arnhem blijft opvallend buiten beeld. Ik denk dat ze het niet zo erg zouden vinden als het museum alsnog in Amsterdam of Den Haag zou verrijzen. Het zou me dan ook niet verbazen als Arnhem gepiepeld wordt.

Moeten onze Arnhemse buren daar nu rouwig om zijn? Het lijkt me niet. Het Stationskwartier, voetbalclub Vitesse en Rijnboog hebben de stad al vele miljoenen gekost. Arnhem kan zich geen nieuw financieel echec veroorloven.

Een raadslid uit Ede stelt voor om het NHM in Ede te vestigen. Waarom zouden wij Rheden dan niet in de strijd werpen? Ik pleit al jaren voor Riviersteen als vestigingsplaats voor het NHM. Het terrein ligt op een prachtige plek in de uiterwaarden aan de IJssel. Kan het nog Hollandser? De infrastructuur is al aanwezig. Riviersteen is uitstekend bereikbaar via de A348 en de afslag ligt er al. Daar kan een prachtig museum worden gebouwd, compleet met uitgebreide parkeervoorzieningen. Dat zal inclusief de aankoop van de grond echt niet meer dan 50 miljoen euro hoeven te kosten. Eindelijk een project dat betaalbaar is en waarvan je niet meteen hoeft te vrezen voor gigantische kostenoverschrijdingen. De Arnhemse bossen blijven gespaard en de verkeersdruk in Arnhem-Noord wordt ontzien. En er zijn creatieve oplossingen mogelijk waarbij de eigenaar van het terrein ook aan zijn trekken komt.

Laten de Stadsregio, de provincie Gelderland, Arnhem en Rheden elkaar de helpende hand toesteken. Dan kunnen ze aantonen dat samenwerking tussen overheden best wel mogelijk is. Nodig alvast eens wat Haagse politici uit voor een kijkje op Riviersteen.

Nee heb je! Ja kun je krijgen!

Naschrift Theo: Zie ook mijn eerdere pleidooien Nationaal Historisch Museum naar Riviersteen (2) van december 2008 en Nationaal Historisch Museum naar Riviersteen van 3 juni 2007 op weblog Politiek Rheden.

Ter oriëntatie: Ligging Riviersteen (rechts) tov Openluchtmuseum (linksboven)

Klik op een van de afbeeldingen om te vergroten

Ligging Riviersteen - tussen IJssel en A348

Terug met die stemcomputer!

2010-06-16T12:00:00.001+02:00

Die democratie kost nogal wat zweet kan ik u zeggen. Ik was vorige week met ’n paar onderbrekingen van ’s morgens zeven uur tot ’s nachts één uur in touw op een warm stembureau. Tijdens het stemmen valt het nog best mee. Afleiding genoeg. Al wordt je in de loop van de dag behoorlijk gaar gestoofd.

Maar na het sluiten van de stembus, om negen uur in de avond, is het hurry up. Dan moet er geteld worden. We hadden er met z’n zessen, George, Monique, Sjoukje, Ger, Deborah en ik, ruim drie uur voor nodig. Gelukkig hadden wij voldoende ruimte én tafels die we voor het tellen konden gebruiken. Eerst uitsorteren en vervolgens tellen. De stembiljetten waren groot als tafellakens . Je grijpt dan niet even een dik pak biljetten om ze uit venten over de verschillende stapels. Het is heen en weer snellen van tafel naar tafel met telkens een klein pakje biljetten op de arm. Het leek wel een rituele dans. Je moet dat ook niet met z’n allen tegelijk doen want dan wordt het een chaos. En scherp blijven natuurlijk. Foutjes zijn zo gemaakt.

Startpunt is het aantal ontvangen stempassen en machtigingen. Dat moet exact gelijk zijn aan het aantal uitgegeven stembiljetten. Dat klopte gelukkig precies. Vervolgens worden de stembiljetten uitgevouwen en daarna gesorteerd per partij. De blanco’s en ongeldige stemmen worden apart gehouden. Dan worden de stemmen per partij geteld. Dat leverde een verschil van drie op met het vereiste aantal (het aantal uitgegeven stembiljetten). Maar geen nood. Het betreft slechts de voorlopige uitslag. Die wordt doorgebeld naar het gemeentehuis. Dat is de uitslag die op televisie wordt meegeteld.

Je bent dan al wel een dik uur bezig hoor. Dan begint het nauwkeurige werk. Het tellen van de stemmen per kandidaat. Het is bijna onvermijdelijk dat er kleine verschillen ontstaan. De flinterdunne biljetten kleven aan elkaar en je moet goed opletten dat er geen twee tegelijk tussen de vingers doorschuiven. Maar alle cijfers moeten kloppen dus dan is het weer opnieuw tellen, en nog eens. Net zolang tot het wél klopt. Om twaalf uur hadden we eindelijk alles op orde en konden we naar het gemeentehuis voor de officiële eindcontrole. Om ’n uur of een was alles klaar en konden we, compleet murw, naar huis.

Van mij mag de stemcomputer terugkomen. Die zijn best beter controleerbaar te maken. Bij het stemmen wordt een stembiljet geprint waarmee de kiezer zijn keuze controleert. Vervolgens wordt dat papier in een stembus gedeponeerd. Steekproefsgewijze telling van de stembiljetten is een prima controle. Dat natellen kan desnoods ook standaard voor alle stemmachines gedaan worden. De biljetten hoeven niet zo onmenselijke groot als nu te zijn en kunnen vrij eenvoudig met telmachines worden nageteld. Als er dan nog iemand twijfelt kan dat achteraf ook nog eens handmatig.

Het maakt het allemaal gemakkelijker voor de kiezer. En de resultaten zijn snel beschikbaar, eenvoudig te controleren en uiterst betrouwbaar.

En ik heb dan geen extra vrije dag nodig om bij te komen.

Kwekken

2010-06-09T12:00:00.000+02:00

Zo, voor mij zit de vakantie er weer op. Even afstand genomen van de dagelijkse sleur. Twee weken Italië en ’n weekje Oostenrijk hebben me goed gedaan. Is ook goed voor het relativeringsvermogen. Genoten van de Italiaanse zon, de indrukwekkende historie en culturele pracht van Rome en de Toscaanse steden. En van de bergen van Karinthië met de kristalheldere bergriviertjes en meren. Prachtig allemaal! Maar toch ben ik blij weer terug te zijn. Al die oudheden, protserige pracht en praal van kathedralen en musea, trotse vestingen en kastelen kwamen me na ’n paar weken de neus uit. Het gaat vervelen. Als je iedere dag gebak krijgt geserveerd verlang je al snel weer naar een bord snert. En de Posbank is dan wel een molshoop maar het is er maar een en voor mij is ie hoog genoeg.

Maar ik heb ook weer wat geleerd. Gedogen is niet een typisch Nederlands verschijnsel. In Italië kunnen ze dat nog veel beter. Het inwonertal van de Italiaanse hoofdstad Rome wordt geschat op 4 miljoen mensen. Daarvan zijn er 2,2 miljoen officieel geregistreerd. De overige 1,8 miljoen mensen verblijven er illegaal. Dat zijn nog eens getallen om over na te denken. En Italiaanse politiek is show en drama. De belangrijkheid van een politicus is af te meten aan de omvang van het politie-escorte. Om de haverklap moet je opzij springen voor weer een colonne die met gillende sirenes door het oude Rome crost. Dan toch maar liever een minister die met zijn broodtrommeltje, zijn aktetas en de broekklemmen om door Haagse straten fietst. Hoezeer ik ‘m ook verfoei. En de escapades van de Italiaanse grijsrug B. zijn van een heel ander gehalte dan een opmerking over de lieve ogen van een presentatrice door de Néderlandse grijsrug B.

Dan ligt Oostenrijk toch dichter bij ons. Daar heeft men nog dingen behouden die wij lijken te zijn vergeten. De reinheid van het land, het bewustzijn voor de leefomgeving en de discipline zijn opvallend. Bij een oversteekplaats wacht iedereen netjes tot het voetgangerslicht op groen springt. Ook als er geen politieagent te bespeuren is. Een hoffelijk en vriendelijk volk dat hard werkt en toch weet te genieten van de goede dingen des levens. Maar dat van die discipline benauwt me toch wel een beetje. Één grote roerganger lijkt genoeg om de massa op hol te doen slaan.

Ik heb de afgelopen weken de Nederlandse verkiezingscampagne behoorlijk intensief gevolgd. Kranten waren overal verkrijgbaar en Nederlandse televisie was dichtbij.
Van zo’n afstand lijkt het allemaal gemiezemaus. Gekwek tot in het oneindige. En ik zag politici die niet in hun eigen boodschap geloven. Ik weet nu in ieder geval op wie ik niet ga stemmen. Maar ik weet nog niet wat het dan wél wordt. Als ik ga kiezen op basis van eigenbelang dan kom ik uit bij een club met beginselen die me niet aanstaan. Als ik mijn gevoel volg dan kom ik uit bij een partij die mijn belangen verkwanselt en dat in het recente verleden zelfs bewezen heeft. Ik blijf zweven. Waarschijnlijk tot in het stemhokje.

Test

2010-06-02T13:00:00.000+02:00

Ik heb de fundi-test op de website van dagblad Trouw eens gedaan. Na antwoord te hebben gegeven op alle vragen wist ik ‘t. Ik ben een fundamentalist, een fundi-light. Weliswaar geen zware maar toch. Als ik, volgens de test, eerlijk ben dan lijk ik aan de buitenkant wel tolerant maar van binnen ben ik wel erg overtuigd van mijn eigen gelijk. Daar geloof ik natuurlijk geen barst van. Ik ben ruimdenkend, twijfel bij iedere stap die ik maak, bij ieder woord dat ik zeg en geef het liefst iedereen gelijk. Ik weet het toch zelf het best. Kom nou, als er iemand gelijk heeft dan ben ík het wel.

Nog maar ’n test dan. De reli-test. Welke levensbeschouwing past bij mij? Wat zijn mijn religieuze opvattingen? Hoe sta ik in het leven? Nou daar heb ik ook al niet van terug. Ik ben een spirituele vrijdenker of ik geloof nergens in. Maar het klopt als een bus. Ik geloof vooral niet in de test zelf.

We zijn er nog niet. De C-factor moet nog worden vastgesteld. Hoe calvinistisch ben ik? Yes, eindelijk ’n test die klopt. Ik ben betrouwbaar, heb een hoog arbeidsethos maar ik ben niet te rechtlijnig en weet op tijd te genieten. Het calvinisme zit me weliswaar in de genen maar met mate.

Ik heb m’n identiteit gevonden. Mijn ogen zijn geopend. Eindelijk weet ik wie ik ben. Wat een opluchting. Ik leed al lange tijd onder al die andere kwalificaties. Maar ze zijn gewaarschuwd. Laat niemand mij nog querelant, klepzeiker of azijnpisser noemen. Ik ben een gematigde vrijdenkende atheïstische calvinistische fundamentalist. Dat is nu voor eens en voor altijd vastgesteld.

Vanuit dat nieuwe bewustzijn ga ik voortaan de politiek en de politici bekijken. Soms gematigd, meestal ongelovig en af en toe denkend “moet kunnen, ach laat toch gaan” maar als ik in de stemming ben dan leg ik strenge normen en waarden op. En als ik de kans krijg wrik ik nog wat stenen uit het politieke fundament.

Leuk hè, die testjes. Net als al die stemwijzers. Volgende week mogen we weer kiezen. Ik heb mijn eigen particuliere stemwijzer bedacht. Inspiratie genoeg. Wat dacht u van vragen als: Hoeveel houdt u van het pluche? Wat is uw draaifactor? Welke belofte hebt u ooit gehouden? Er staat een burger in de gang. Wat doet u?

Op 9 juni gaan we weer naar de stembus. Blijf kritisch. Vraag u af of u werkelijk gelooft wat een partij of politicus belooft te doen. Wie vertrouwt u de leiding van dit land toe? Zonder dat u zelf het kind van de rekening wordt. Kijk vooral terug naar de afgelopen jaren. Wat is er terecht gekomen van de beloften die voorafgaand aan de vorige verkiezingen zijn gedaan. Welke “breekpunten” bleken zo zacht als boter toen het erop aankwam?

Weet u, ik zoek een partij met een gematigd vrijdenkend atheïstisch calvinistisch fundamentalistisch programma. Kortom, een partij die in mijn straatje past. Met als extra eis: een partij die z’n beloften houdt.

Tot volgende week! In het stemlokaal. U komt toch ook?

Brits

2010-05-26T13:00:00.001+02:00

De verkiezingen komen eraan. De rekensommen over mogelijke en onmogelijke coalities vliegen ons om de oren. De traditionele partijen verliezen terrein en de macht moet met meer partijen gedeeld worden. Volgens sommigen dreigt ons land daardoor onregeerbaar te worden. De roep om hervorming van het kiesstelsel klinkt dan ook steeds luider. De een wil een kiesdrempel invoeren waardoor kleinere partijen uit de Tweede kamer worden geweerd, een ander wil het aantal Kamerzetels inkrimpen en weer anderen pleiten voor een districtenstelsel. Het valt me op dat het vooral aanhangers van grote partijen zijn die voor dit soort wijzigingen pleiten. Ik twijfel sterk aan hun motieven.

Zo zijn er aanhangers van het Britse districtenstelsel. In dat systeem is er per district één parlementszetel te vergeven die door de kandidaat met de meeste stemmen wordt gewonnen. De stemmen op de andere partijen gaan de prullenbak in. Het gekozen parlementslid vertegenwoordigt het hele district. Hij is direct aanspreekbaar op de inspanningen die hij voor het district doet, een van de voordelen van het districtenstelsel. In theorie althans. Veel parlementsleden laten zich alleen in verkiezingstijd in hun district zien. De rest van de tijd zitten zij in Londen in hun ivoren toren. Het districtenstelsel komt ook de regeerbaarheid van het land ten goede. Er hoeven geen ingewikkelde coalities met veel partijen te worden gesmeed. Aantrekkelijk voor de aanhangers van “sterke mannen”.

Ik vind het een pervers systeem met ondemocratische trekken. Dat heeft niet alleen betrekking op de grote partijen maar ook op kleinere schaal ontstaan er merkwaardige verhoudingen Dat bleek weer eens bij de laatste verkiezingen. Als de zetels, net als in Nederland, op basis van evenredige vertegenwoordiging worden verdeeld dan zouden de Conservatieven niet 306 zetels bezetten maar slechts 234 (36,1 % van de stemmen), Labour zakt dan van 258 naar 188 zetels (29% van de stemmen) terwijl de Liberal Democrats juist zouden stijgen van 57 naar 150 zetels (23% van de stemmen).

Anderzijds leidt dit systeem ook tot oververtegenwoordiging. De Noord-Ierse protestantse Democratic Unionist Party haalde met 168.216 stemmen 9 zetels binnen. Sinn Fein, de katholieke rivaal, kwam met 171.942 stemmen op 5 zetels. De UK Independence Party kreeg 917.832 stemmen, bijna drie keer zoveel als de twee Noord-Ierse partijen samen. Maar zij won geen enkele zetel. Het systeem leidt bovendien tot ongewenst stemgedrag. Mensen gaan strategisch stemmen. In plaats van hun hart te volgen en te stemmen op de partij van hun eerste keuze kiezen zij voor een andere partij, vaak de minste van twee kwaden. Om te voorkomen dat de partij die zij zeker niet willen met de winst gaat strijken.

Misschien gaat er iets veranderen. Voor het eerst sinds lange tijd heeft geen van de partijen een absolute meerderheid. Een coalitie van conservatieven en liberalen gaat nu het land regeren. Er komt naar wens van de liberalen een referendum over hervorming van het kiesstelsel. Hopelijk levert dat een eerlijker systeem op. Zoals een grote meerderheid van de Britse bevolking graag wil. Een democratische revolutie op de Britse eilanden.

St. Joris

2010-05-19T13:00:00.000+02:00

Is het u ook opgevallen dat we al sinds december in de kou zitten. Aan het begin van de winter nestelde zich een hogedrukgebied boven de noordelijke Atlantische Oceaan en sindsdien wordt er met korte onderbrekingen poollucht over ons land geblazen. Soms komt er een mooie dag tussendoor maar dan herstelt het hogedrukgebied zich weer en komt er een nieuwe koudegolf over ons heen. Ik weet niet of het aan de klimaatverandering ligt, aan IJslandse vulkanen of dat het gewoon toeval is maar tot ver in het voorjaar is het guur geweest. Je zou haast zeggen dat het tegen wil en dank zomer aan het worden is.

De kredietcrisis is al net zo hardnekkig. Zodra je denkt dat je het ergste hebt gehad manifesteert die zich weer in alle hevigheid. Een veelkoppig monster dat eventjes indut om daarna met hernieuwde kracht en in nog grotere omvang terug te keren. De bankencrisis is nauwelijks bezworen of we krijgen de schuldencrisis waarbij complete landen dreigen in te storten. De beurzen gaan als jojo’s op en neer en we rollen van dieptepunt naar de dieptepunt. Griekenland is voorlopig geholpen maar andere landen zitten eveneens in de gevarenzone. De bedragen waar het om gaat worden onvoorstelbaar groot. Europa en het Internationale Monetaire Fonds hebben een garantiefond ingesteld van 720 miljard euro. Dat loopt al aardig richting de biljoen euro. Een bedrag met 12 nullen. Nederland staat garant voor 26 miljard. Om u een idee te geven. Dat zijn honderdduizend huizen van 260.000 euro per stuk. Een complete stad waar honderdduizend gezinnen riant kunnen wonen. Daarnaast gaat de Europese Centrale Bank schulden van landen opkopen. Dat betekent in feite dat de bank de geldpers aanzet waardoor de kans op inflatie, waardevermindering van de euro, sterk toeneemt.

Naast die garantstelling heeft Nederland al 5 miljard euro aan Griekenland geleend, een dikke 300 euro per Nederlander. Baby’s en grijsaards inbegrepen. Minister van financiën De Jager doet er nogal optimistisch over. Hij heeft het zelfs over winst. Ik vraag me in gerede af of we ooit nog één cent van die Griekse lening terugzien. De sociale onrust in Griekenland groeit, in de straten van Athene zijn de eerste doden al gevallen. Ik betwijfel dan ook sterk of Griekenland in staat is orde op zaken te stellen.

In Europa schudden we al jaren ons hoofd over die stomme Amerikanen. Die hadden in tientallen jaren een gigantische schuldenberg opgebouwd. Dat moest wel een keer fout gaan. Het begint er nu op te lijken dat Europa zelf de klos is. Nog geen tien jaar na de invoering van de euro.

De controle op de euro en de begrotingsdiscipline van euro-landen is gebaseerd op het “blauwe ogen”-principe. Daar moeten we als de wiedeweerga vanaf. Dat euro-geklooi moeten we heel snel in de klauw krijgen anders zijn we niet alleen voor het weer maar ook voor onze welvaart aan de goden overgeleverd. En ik geloof niet in een St. Joris die de crisisdraak om zeep helpt. Want dat is een sprookje en, zoals u weet, sprookjes bestaan niet.

Echo

2010-05-12T13:00:00.001+02:00

De mens is een kuddedier. Dat bleek vorige week nog eens overduidelijk. Na een enkele schreeuw sloeg de kudde op hol met meer dan 50 gewonden tot gevolg. Op internet konden de gebeurtenissen op de voet worden gevolgd. Twitter stroomde over en binnen een half uur stonden er tientallen filmpjes op YouTube die getuigden van de paniek.

Dat werpt een heel ander licht op al die onderzoeken waaruit moet blijken dat het veiligheidsgevoel van de Nederlanders toeneemt. Wij zijn schrikachtige wezens geworden die gespitst op de geringste verstoring van onze omgeving wegduiken. Veiligheid is er blijkbaar in soorten. We kunnen op verschillende manier bang zijn.

We voelen ons veiliger in huis maar in de openbare ruimte is het een heel ander verhaal. De terreur is erin geslaagd zich in onze psyche, in ons instinct, te nestelen. Dat hebben we te danken aan 9/11 en al die andere aanslagen. “Apeldoorn” dreunt nog na. 4 mei 2010 wordt nu aan dat lijstje toegevoegd. Er kan ieder moment iets vreselijks gebeuren en één schreeuw op het verkeerde moment is voldoende om ons de stuipen op het lijf te jagen. Hoe zou ik zelf reageren als ik er vorige week bij geweest was? Zou ik ook de kuierlatten genomen hebben? Ik weet ’t niet maar het is wel hoogst waarschijnlijk. Ik ben tenslotte net zo’n kuddedier als alle andere mensen.

De Dam-schreeuwer is gearresteerd. Een tragische figuur. Hij wordt beschuldigd van verstoring van de openbare orde. Een mooie kluif voor rechtsgeleerden en advocaten. Hij stond wel aan het begin van de kettingreactie maar ik vraag me af of ze hem veel kunnen maken. Brak de paniek misschien juist uit toen een omstander “Bom, bom!” begon te roepen?

Paniek is gemakkelijk te veroorzaken. Je hebt er een groep mensen voor nodig die een beperkte bewegingsruimte hebben. Vervolgens haal je de “trekker” over. Een onverwacht geluid of vreemde beweging is genoeg. Chaos en paniek gegarandeerd. Ik vrees dan ook dat dit niet de laatste keer zal zijn. Volgens het spreekwoord doet goed voorbeeld goed volgen. Dat geldt helaas ook voor slechte voorbeelden. Gekken genoeg op deze wereld.

Het wordt tijd dat we ons daartegen wapenen. Ik bedoel mentaal weerbaarder worden. Door zaken in de juiste proporties te zien en minder overspannen te reageren op het geringste teken van onraad. Gewoon iets nuchterder worden. Da’s gemakkelijker gezegd dan gedaan zegt u dan. Dat weet ik ook wel maar het kan geen kwaad daar eens over na te denken.

We kunnen daarvoor een voorbeeld nemen aan de mensen om wie het bij deze herdenking zou moeten gaan, de doden zelf. Hun schreeuw galmt na 65 jaar na. Luister naar die echo’s uit het verleden. Hun roep om vrijheid heeft hopelijk nog niet aan kracht ingeboet. Velen van hen hebben bewust hun leven geriskeerd om de massahysterie van toen een halt toe te roepen. Zij overwonnen hun angst. Een angst waarvoor destijds meer grond was dan vorige week op de Dam. Laten we die belangrijke les tot ons nemen. Vrijheid is niet vanzelfsprekend.

Vrijheid vergt moed.

ευρώ

2010-05-05T10:00:00.000+02:00

De euro. Het zag er allemaal zo mooi uit. Goed voor de handel en we konden in heel Europa met één munt betalen. Handig voor de vakantie. Maar we werden direct al belazerd bij de invoering van de nieuwe munt. Zoals jaren later ook werd toegegeven. We betaalden 2,20371 gulden voor één euro terwijl die in feite maar twee gulden waard was. Ons geld werd in één klap 10 procent minder waard. En we werden dubbel gepakt. Na het omprijzen bleek van veel artikelen vooral het
gulden-teken te zijn vervangen door €. De cijfers op de prijskaartjes bleven vaak nagenoeg gelijk. Vooral de horeca werd hierom berucht.

Maar daar bleef het niet bij. Om mee te mogen doen moeten landen voldoen aan een reeks toelatingseisen. Rond 2000 waarschuwden, vooral Noord-Europese, economen en centrale bankiers ervoor dat er niet lichtzinnig met die eisen mocht worden omgesprongen. Maar de politiekers hadden daar geen boodschap aan. Hoe meer zielen hoe meer vreugd. Zonder fatsoenlijk de boeken te controleren kon een land de euro invoeren. De Grieken zagen hun kans schoon. Met allerlei kunstgrepen verfraaiden zij de cijfers en met die dubbele boekhouding slopen zij de eurozone binnen. Toen bleek dat zij de kluit belazerd hadden was het te laat. Niemand die zich daar druk over leek te maken.

Nu krijgen we de rekening gepresenteerd. Weer zijn wij de klos. Griekenland kan niet meer aan zijn verplichtingen voldoen. De kans dat de Grieken hun leningen terugbetalen wordt geschat op 30% tot 50%. Maar we kunnen hen, hoezeer ze dat ook hebben verdiend, niet aan hun lot overlaten. Uit puur eigenbelang. Als Griekenland omvalt dan is het domino-day. In recordtempo zullen de economieën van andere zwakke euro-broeders instorten en vervolgens ook die van ons. Europese banken, waaronder ook Nederlandse, hebben alleen al bij Griekenland rond de 175 miljard euro aan leningen uitstaan. We kunnen wel ontzettend boos worden op de Grieken die de boel hebben bedonderd en op de banken die zo roekeloos leningen aan Griekenland hebben verstrekt maar we moeten ze helpen. Er zit niks anders op. Het is erop of eronder. Een kwestie van overleven.

En wat moet er na de redding van Griekenland gebeuren? We zullen daarover heel goed moeten nadenken. Griekenland, Portugal en Spanje kunnen we niet uit de euro zetten. Moeten we er dan zelf maar uitstappen? Eventueel samen met enkele andere landen een nieuwe munt invoeren of halen we de gulden terug? Net als Engeland en Zweden die hun eigen munt hebben gehouden.

Of moeten we juist de andere kant op? Verder op weg naar een sterk centraal Europees gezag. Ondanks alle nadelen. Is Europa in staat om met al haar culturele verschillen en veelheid aan talen toe te groeien naar één slagvaardige staat? Hoe houden we dan goede democratische waarden en sociale rechtvaardigheid in stand, hoe kunnen we voorkomen dat kleine landen als Nederland vervagen in zo’n superstaat?

Een ding is zeker. Wil Europa een rol van betekenis op het wereldtoneel blijven spelen en haar welvaartsniveau vasthouden dan zijn de Europeanen tot elkaar veroordeeld. Een gezamenlijke sterke Europese economie is in ons aller belang.

Mét of zónder euro.

Renteniers

2010-04-28T12:00:00.001+02:00

Overheden verworden hoe langer hoe meer tot renteniers. Provincies en gemeenten bewaken als leeuwen hun gigantische spaarpotten, de “reserves”. Bij elkaar opgeteld gaat het om miljarden euro’s die op bankrekeningen liggen te verroesten. Alleen een deel van de rente wordt gebruikt om te investeren. Als we geluk hebben tenminste. De provincie Gelderland houdt bijvoorbeeld een groot deel van de jaarlijkse rente, 100 miljoen euro, buiten de begroting. Het Gelderse varken, een miljardenpot, is kennelijk nog niet vet genoeg.

Al dat geld is door burgers opgebracht. Via de belastingen of de energienota. En nu de nood met de kredietcrisis aan de man komt blijven ze die spaarvarkens toch verder vetmesten. Hoezo “reserves”? De maatschappij verarmt en de rijksoverheid, de enige overheid die géén geld heeft, ziet zich gedwongen tot draconische bezuinigingen.

Het wordt tijd dat dat geld wordt teruggesluisd naar de plek waar het hoort, de maatschappij. Te beginnen bij de provincies. Instituties waarvan er enkele, waaronder de provincie Gelderland, zich hebben ontwikkeld tot superrijke, arrogante, bureaucratische wangedrochten.

Vraag het bijvoorbeeld eens aan de Gelderse boeren. Met Natura 2000 moet een Europees netwerk van aaneengesloten natuurgebieden ontstaan waar de dieren zich vrijelijk kunnen verplaatsen. Een belangrijk onderwerp in Gelderland maar de provincie maakt er een potje van. Er zijn rond de 35 (vijf-en-dertig) commissies die zich allemaal met een of ander aspect van Natura 2000 en de rol van agrarische bedrijven en landeigenaren daarin bezighouden. Achter tekentafel en bureau worden mooie plannen bedacht. Als het kan tot op de vierkante millimeter. Maar in de praktijk blijken ze niet of nauwelijks uitvoerbaar. En het doel, een aaneengesloten natuurgebied, raakt steeds verder uit zicht. Dat weten ze intussen wel maar toch wordt er stug doorgegaan. Boeren worden er stapelmesjokke van. Ik las dat een wethouder (als ik me goed herinner uit Ede) onomwonden meedeelde niet langer aan dit circus mee te werken.

Neem de Hoge Veluwe. Vorige week stond er een interessant interview met de directeur van het park, baron Van Voorst tot Voorst, in de Gelderlander. Het park is particulier bezit en de eigenaar, de stichting Hoge Veluwe, werkt niet mee aan Natura 2000. Het park blijft afgeschermd met hekken en wildroosters. De Hoge Veluwe houdt z’n eigen broek op. Met vijfenveertig mensen beredderen ze het hele uitgestrekte park. Zonder subsidies, zonder commissies en zonder overheidsbemoeienis. En dat willen ze daar graag zo houden.

Of vraag het eens aan de mensen in Dieren. Het budget voor de Traverse-variant 3a is volgens gedeputeerde staten onvoldoende. Er is een tekort van 10 miljoen euro. Nou en? Komt er dan niemand op het idee om eens in de provinciekluis te gaan kijken en met een voorstel te komen om daar een stapeltje bankbiljetten uit te halen?

Den Haag maakt zich op voor de grootste bezuinigingsronde van na de Tweede Wereldoorlog. De provincies liggen in het schootsveld. Mijn zegen hebben ze. Dat heeft in ieder geval de provincie Gelderland aan zichzelf te danken. Dat komt ervan als je op zo’n berg gemeenschapsgeld blijft zitten. Die beheerd wordt door renteniers en bureaucraten waar burgers geen moer aan hebben.

Grien Vellie

2010-04-21T14:00:00.000+02:00

Rond de eeuwwisseling werd het Californische Santa Clara Valley bekend als Silicon Valley, een spontane samenklontering van honderden grote en kleine computer- en internetbedrijven die bij elkaar in de buurt wilden zitten. Nou, die Amerikanen worden bedankt hoor. Dat concept, een concentratie van bedrijven en organisaties met een gemeenschappelijk kenmerk, wordt overal ter wereld nagebootst. De valley’s schieten als paddestoelen uit de grond. Gecreëerd door bestuurders die hun stad, dorp of streek (en zichzelf natuurlijk) op de kaart willen zetten. Kunstmatig en vrijwel altijd tot mislukken gedoemd.

De Valley-gekte heeft ook het nieuwe college van Rheden bereikt. Het lijstje valley’s in de Cool Region (Stadsregio Arnhem-Nijmegen) wordt verder uitgebreid. De Health Valley (Nijmegen), de Food Valley (Wageningen) en de Wellness Valley (Renkum) krijgen gezelschap van de Rhedense Green Valley.

Fantastisch! We kunnen de toeristen straks een mooi Valley-arrangement aanbieden. Ze komen zich eerst verbazen in Green Valley, daarna lekker badderen in Wellness Valley, voor een hapje en een drankje naar Food Valley waarna ze zich laten opkalefateren in Health Valley. Ja, de wereldsteden stromen leeg. Bereid u voor op de valley-minnende horden.

Het coalitieakkoord zegt: “Wij vinden het van groot belang om juist de groene uitstraling van onze gemeente verder te benutten.” en ”Er wordt een programma recreatie en toerisme opgesteld, waarin de gemeente, bedrijven en organisaties hun initiatieven op dit vlak bundelen.” Hoe geweldig groot dat belang is wordt al snel duidelijk: het mag niks extra kosten.

Maar, hoor ik u zeggen, die ecologische poorten dan? Twee van die dingen bevinden zich in Rheden. Dat is toch uniek? Ja en? Die worden volgens mij aangelegd om de dieren vrije doortocht te verlenen. Of gaan we die poorten nu toch maar volplempen met campings?

Valt Rheden met zo’n valley dan misschien op een andere manier op? Even op internet gekeken. Dat Rhedense Green Valley belandt straks in een van de diepste troggen van de Google-oceaan. De zoekmachine geeft nu al 53.3000.000 hits op die woorden. “Green Valley” (ingekapseld door aanhalingstekens) scoort 3.750.000 treffers. Ik zal u de cijfers van de andere valley’s besparen hoor. Maar die doen daar niet voor onder. Hoezo onderscheidend?

Marketing-prietpraat. Even ’n paar adviesjes. Voor Doesburg denk ik aan Mustard Valley, Brummen wordt Paper Valley en Rozendaal zetten we op de kaart als Cheaters Valley. Waar mag ik de rekening heen sturen?

Welke halve zool trapt er nou in die gladde praatjes? Weet u wat er gaat gebeuren? Er wordt weer een dik pak papier geproduceerd dat verluchtigd met prachtige foto’s, schetsen en tabellen gaat liggen stofhappen in een of andere bureaulade. Gebakken lucht dus. Laten we dáár nu eens op bezuinigen. Het spaart ’n paar bomen, 0,2 wethouder, ‘n halve ambtenaar, ‘n extern adviesbureau en dertig vergaderingen uit. Past helemaal in de duurzaamheidstrend.

Intussen moet ik me maar zien te redden. Ik mag op vakantie en voor al die groene congresgangers waar we straks over struikelen niet met mijn mond vol tanden staan. Gauw oefenen. Er zit niks anders op.

“Haai fooks, aj em Tiejoo from dze Grien Vellie. In dze Koel Riezjun.”

Managen van verwachtingen

2010-04-14T14:00:00.000+02:00

Hèhè, Rheden heeft zijn nieuwe coalitie. VVD, CDA, D66, GroenLinks en ChristenUnie zijn nu officieel vijf handen op één buik.

Het eerste aandachtspunt in het coalitieakkoord is dat “verwachtingen van inwoners, bedrijven, instellingen beter worden gemanaged”. Laten we het daar gelijk maar eens over hebben.

Om met dat “gemanaged” te beginnen: het zegt iets over de mentaliteit van de mensen die dit opschrijven, de verzakelijkte bestuurscultuur die ze voorstaan. Dat kan haast ook niet anders als je kijkt naar hun achtergrond. Deze mensen zien een gemeente door de bril van bedrijfsvoering. Zij staren zich blind op professionalisering en processen. Ons staat een bestuur van bedrijfsleiders te wachten. De powerpointpresentaties waarin burgers als “stakeholders” optreden zullen ons om de oren vliegen. Een land als China kan worden geleid door managers maar in een gemeente als Rheden ligt dat echt anders. Een democratisch bestuur zal rekening moeten houden met uiteenlopende en botsende belangen. Dan zal blijken dat niet alles in spreadsheets en diagrammen kan worden gevangen. Kijken of de nieuwbakken wethouders zich op die momenten nog bewust zijn van hun sociale, christelijke of liberale beginselen.

En die “verwachtingen” dan? Ik had liever gehad dat die vóórafgaand aan de verkiezingen beter waren gemanaged. Dat partijen ons hadden verteld welke onderwerpen voor hen van het allergrootste belang waren en welke minder.

Zo gooit GroenLinks haar sociale agenda achteloos in de prullenbak. Kreten als solidariteit, ondersteuning van kansarmen en “sterkste schouders, zwaarste lasten” zijn in het coalitieakkoord omgetoverd tot eigen verantwoordelijkheid, efficiëntie, kostenbesparing en verzakelijking. Te beginnen met werkplaats Presikhaaf die het straks met 150.000 euro minder mag doen.

Ook de andere partijen gaan niet vrijuit. Van de jeugd en gezinsparagrafen van het CDA en vooral van de ChristenUnie zijn slechts wat algemene vaagheden in het akkoord terug te vinden.

D66 heeft het in haar verkiezingsprogramma over kleinschalige voorzieningen waarin de mens centraal staat. In het coalitieakkoord wordt aangekondigd dat de servicecentra in Velp en Dieren, voorzieningen die letterlijk dicht bij de inwoners staan, worden gesloten. De partij was ook blij met de drie openbare bibliotheken en Musica Allegra. In het akkoord wordt juist aan de poten van die instellingen gezaagd.

Die kritiek geldt trouwens ook de VVD. Die vond dat cultuur moet worden afgestemd op de behoefte van de inwoners. Maar ja, dat geldt kennelijk niet voor het klootjesvolk dat van volksvoorzieningen als de bibliotheek en de muziekschool gebruikmaakt. En de VVD heeft de bescherming van de boeren bij GroenLinks ingeleverd. Daarvoor hebben de groenen maar al te graag hun sociale teksten uitgegumd en negeren ze de bebouwing van Nimmer Dor. Als de hertjes maar tot aan de IJssel kunnen komen. Trouwens, niet geheel onbelangrijk, de VVD sluit een verhoging van de OZB niet uit.

Is er dan niks positiefs over deze coalitie te melden? Natuurlijk. Maar ik ben geen persvoorlichter van de gemeente. Kunnen ze best zelf. Dat is bij dit college in goede handen. Daar heb ik alle vertrouwen in.

Ik ben nu even andere verwachtingen aan het managen.

Contract

2010-04-07T14:00:00.000+02:00

Chelsea Clinton, de dochter van Bill en Hilary, heeft trouwplannen. “Wel”, dacht Chelsea, “De lessen van pa komen nu goed van pas.” Ze heeft alvast in het prenuptial agreement, het huwelijkscontract, laten opnemen dat haar toekomstige man met 10 miljoen dollar over de brug moet komen als hij vreemd gaat.

Golfer Tiger Woods huilde krokodillentranen toen zijn escapades buitenshuis aan het licht kwamen. Ze gingen er bij het Amerikaanse volk in als koek. Zijn vrouw Elin dacht er het hare van. Zij liet Tiger een nieuwe prenuptial tekenen. Elin vangt 75 miljoen dollar als ze nog zeven jaar bij Tiger blijft. Handige meid die Elin. Ik vraag me trouwens af wat er na het verstrijken van die zeven jaren gaat gebeuren. Pakt Elin dan die 75 miljoen en zegt ze tabee tegen Tiger? Plakt ze er voor een stapeltje dollars nog wat jaartjes aan vast of is het juist Tiger die haar na zeven jaar zat is en inruilt voor een groen blaadje?

Ja, die Amerikanen toch. De liefde van de Amerikaanse vrouw gaat door de portemonnee. Die denkt “Liefde is mooi maar een huwelijkspolis en een vet pensioen zijn beter.”

Zulke regelingen zouden we mooi kunnen gebruiken bij onze verkiezingen. Wij gaan immers ook een soort contract aan met de partij van onze keuze. Met onze stem schenken wij die partij ons vertrouwen. Maar de garantie vervalt zodra wij het rode potlood neerleggen. Dan hebben wij vier jaar niets meer in de melk te brokkelen. Dat leidt niet zelden tot kiezersbedrog. Zie Arnhem. De haven in het Rijnboogplan was daar het belangrijkste verkiezingsitem. D66 en de VVD waren vóór de raadsverkiezingen nog voorstander van die haven. Maar nu daar voor hen het pluche lonkt laten zij de haven vallen als een baksteen. Hun kiezers in verbijstering achterlatend. Ook in Rheden zit D66 onrustig op de draaikruk. In januari achtte deze partij variant 3 voor de Traverse Dieren niet realistisch. Tien dagen ná de verkiezingen vindt D66 het teleurstellend dat de provincie variant 3 blokkeert. De D66-slogan “ Het kan anders!” krijgt zo een bijzondere invulling.

Een stemcontract zou een goede remedie zijn. Als de liefde over is, als een partij onze stem anders gebruikt dan we mochten verwachten, lichten we het contract. Niet pas na vier jaar maar onmiddellijk. In het stemlokaal krijgen we een verzegelde kopie van onze stem mee. Als wij vinden dat een partij ons bij de coalitievorming een poets bakt dan leveren we die stem weer in. Onze keuze wordt daarmee tenietgedaan en afgetrokken van het aantal stemmen van de betrokken partij. Als er genoeg stemmen worden ingeleverd kan dat dus zetels gaan kosten. Die mogen niet meer worden bezet. Ook niet door andere partijen. Dat zou de dames en heren politici wel wat voorzichtiger maken. Ze zouden dan vast minder gemakkelijk met hun standpunten jongleren alvorens met elkaar op het collegepluche te kruipen.

Om de stem van de kiezer zwaarder te laten meewegen zijn er nog wel meer mogelijkheden hoor. Het zou het democratische proces een stuk aantrekkelijker voor de kiezer maken.

Vertrouwen is mooi maar een stempolis is beter.

Omzingeling

2010-03-31T14:00:00.005+02:00

De voorbereidingen voor de DIHD, de Dierense Internationale Hangmuziek Dagen zijn weer in volle gang. Het festival, in 2010 begonnen als een poging om hangjongeren uit het Calluna-winkelcentrum te weren, is de afgelopen vijftien jaar uitgegroeid tot een van de grootste festijnen van Europa. Het feest trekt jaarlijks tienduizenden bezoekers die komen kijken hoe en óf de muzikanten de vooraf zorgvuldig geselecteerde groepen hangjongeren uit Calluna weten je verjagen.

Opnieuw nemen honderden muziekgezelschappen en groepen hangjongeren van over de hele aardbol aan de twee weken durende festiviteiten deel.

Voor de muziekgezelschappen zijn prijzen te winnen in de categorieën opera- en operette, philharmonisch orkest, kamermuziek, koren, pop & rock, jazz, fado, harmonie & fanfare, levenslied en big bands. De winnaars zijn alle verzekerd van een uitnodiging voor het volgende festival. Daarnaast zijn er nog vele publieksprijzen te winnen.

De hangjongeren strijden ook om de hoogste eer. De groepsprijzen voeren de winnaars naar de grootste winkelcentra ter wereld. En aan de felbegeerde Heideroosjes, ontworpen en gesmeed door de Velpse juwelier Aalbers, zijn riante studiebeurzen voor de meest prestigieuze conservatoria ter wereld verbonden. Op die manier hebben tientallen hangjongeren een glanzende carrière opgebouwd. Zo viert de beroemde Maikel V, de grote winnaar van 2017, dit jaar triomfen op de Salzburger Festspiele met zijn op het Dierense Calluna geënte uitvoering van Wagner’s Nibelungen.

Tijdens de DIHD van vorig jaar zorgde de Chinese Staatsopera voor een waar hoogtepunt. Met hun sublieme techniek (variant 3A van de omzingelingstechniek: een hanggroep wordt door musici ingesloten en via een opengelaten vluchtpad weggezongen) presteerden de operazangers het om twaalf groepen zich fel verzettende hangjongeren uit het winkelcentrum te verdrijven. Een absoluut record.

Organisator Wim te Hennepe heeft zichzelf opnieuw overtroffen. Het verwende publiek krijgt een topprogramma voorgeschoteld. De Chinezen krijgen concurrentie uit Japan en de Verenigde Korea’s. Er worden gezelschappen verwacht uit Mongolië, Tadzjikistan, Laos en Nieuw-Guinea. En het Amerikaanse Rawhide, de Mosquitos uit Bolivia, de Australische didgeridoo-groep Wonga en het Groot-Kazans Kozakkenkoor staan garant voor waar spektakel. Daarnaast zijn hangjongeren gecontracteerd uit de grootste shopping-malls van Rusland, Amerika en Azië, doorgewinterde spijkerharde pro’s.

De jury wordt wederom geleid door het succesduo Petra van Wingerden, de befaamde hangjeugdexpert, en Wim Pieper, de oprichter en ex-voorzitter van Hangjongerenbelang XL. Samen met Sjonnie J, Anita P en Machmoud M. staan zij borg voor een streng maar onomstreden oordeel.

Een opgetogen Petra verklapt: “Ik heb hoofdsponsor Hullegie weten over te halen het sponsorcontract uit te breiden. Volgend jaar wordt ook een divisie hangouderen ingesteld. Daarmee gaat een lang gekoesterde wens in vervulling.”

Hotels en campings in de wijde omtrek zijn al maanden volgeboekt. Alle toegangsbewijzen zijn uitverkocht. Op de zwarte markt worden dagchips voor astronomische bedragen verhandeld. Pas op voor namaak! De organisatie zal streng optreden bij het aantreffen van vervalsingen.

Om de stroom bezoekers in goede banen te leiden zet vervoerder Haal extra monorail-treinen in. Daarnaast worden parkeerterreinen ingericht op het Riviersteen-circuit aan de IJssel, helihaven Nimmer Down bij Laag-Soeren, bij Fort Beekhuizen in Velp en de Ellecomse Sportarena. Er zijn gratis pendeldiensten van en naar het festivalterrein.

Pluche

2010-03-24T14:00:00.002+01:00

Voor de raadverkiezingen was het langs de Veluwezoom een drukte van belang. Je kon je kont niet keren in het gedrang van Tweede Kamerleden en partijbonzen die ons met een bezoek kwamen vereren. De lokale vertegenwoordigers lieten zich ook niet onbetuigd. Ze sloegen elkaar bijkans de hersens in als het ging over Riviersteen of de kliko’s en de beschuldigingen van populisme en linkse geldsmijterij vlogen over en weer.

Maar zodra het stof is neergedaald kruipen de partijen weer bij elkaar onder de lakens. De poet moet verdeeld worden en dan maakt het niet meer uit of u rood, geel, groen of blauw hebt gekozen. Dan komen er de meest onwaarschijnlijke combinaties boven tafel. In Arnhem maken ze het nog het bontst. Daar zijn de VVD en de SP elkaar in de armen gevallen. Maar ook in Rheden kunnen ze er wat van. Daar wordt een coalitie gevormd met zowel GroenLinks als de VVD. Tenminste.. als er tussen het moment dat ik dit stukje schrijf en u het onder ogen krijgt niks is veranderd. Je weet ’t maar nooit. En het kan snel gaan. In Arnhem werkte de PvdA zichzelf met haar gekonkel binnen no time overboord.

Voor de herkenbaarheid van de politiek is dit geen goede ontwikkeling. Voor Rheden had ik gehoopt op een nieuw college met een duidelijk profiel. Een coalitie die echte keuzes kan maken. Maar helaas. Dat zit er niet in. De PvdA wordt ingeruild voor D66 en verder blijft alles bij het oude. Het gaat uitsluitend om de poppetjes die een plekje op het pluche moeten hebben.

En waar hebt u nu voor gestemd? GroenLinks beloofde voor de verkiezingen om zonodig de lasten te verhogen als de sociale voorzieningen in gevaar zouden komen. De VVD verkondigde vol vuur dat de OZB niet verhoogd mag worden en dat er bij bezuinigingen in de sociale voorzieningen wordt gesneden. De ChristenUnie en D66 vormen ook een merkwaardig paar. Er zijn grote ideologische verschillen op het gebied van het gezin, ethische kwesties en de 24-uurs economie. Maar dat maakt op lokaal niveau kennelijk geen moer uit. En het CDA past zich uiteraard aan. Die past overal bij. Zolang er maar zicht op een wethouderspost is.

Het resultaat is een coalitie zonder gezicht. Een brij van compromissen en vermeden keuzes. Een brouwsel zonder kraak of smaak. Ach, wat doet het er eigenlijk toe? We krijgen de regering die we verdienen. In Rheden is dat een stamppot van stippeltjes en bimbam waarin voor elk wat wils is verwerkt. Een smakeloze slappe hap waar maar weinig kiezers echt blij mee zullen zijn. Dat die onherkenbaarheid de volgende keer opnieuw een groot aantal mensen van de stembus zal weghouden is niet van belang. Althans niet voor degenen die gekozen zijn.

Ik hou nog een sprankje hoop. Er komen voor gemeenten zware tijden aan. Als er echt principes in de hoofden en harten van onze lokale helden zitten dan houdt dit college het niet lang vol. Dan zal blijken of links echt links is en rechts echt rechts. Maar ik vrees ’t ergste. Dat pluche zit immers zo zalig.

G-koorts

2010-03-17T14:30:00.001+01:00

En dat is drie. Na Agnes Kant houden Camiel Eurlings en Wouter Bos het ook voor gezien. Ze storten zich op hun gezin. Maar wie kwam nu het eerst op het idee? Camiel of Wouter? Had Camiel al van Wouters plannen gehoord en dacht “Die moet ik ’n slag voor zijn”? Dacht Wouter “Dat heeft die Camiel nog zo gek niet bekeken? Dat ga ik ook doen.”? Of waren het toch de vrouwen die hen de wacht aanzegden? “De politiek d’r uit of jij d’r uit!“

Maar ik blijf nieuwsgierig. Nooit direct van een politicus aannemen dat ie de waarheid spreekt. Misschien was er wel een heel andere reden dan de beide heren opgaven. Een die wij (nog) niet mogen weten. Reken maar dat ik niet de enige ben die daar het hoofd over breekt.

Was het toch Agnes’ treurgang die hen deed besluiten de kuierlatten te nemen? Zijn er draconische bezuinigingsmaatregelen op komst en weten zij daar meer van? Wordt de benzine 2 euro per liter duurder en dacht Camiel “Bekijk ’t maar”? Worden de WW en de bijstand onbetaalbaar en dacht Wouter “Geef mijn portie maar aan Fikkie?

Een minder fraaie reden voor hun vertrek is ook mogelijk. Hebben ze iets uitgevreten dat niet door de beugel kan en werden ze gedwóngen uit de politiek te stappen. Nu kon het nog op ’n sjieke manier. Vorige week werd Balkenende omstandig door president Obama geprezen. En bondskanselier Merkel kwam ook nog even langs. JP glom van trots. Was er meer aan de hand? Hebben zij Jan Peter iets in het oor gefluisterd? En gaf die aan Wouter en Camiel vervolgens het advies eens aan hun gezinsleven te denken?

Als beide heren straks een lucratieve baan in het bedrijfsleven of bij een of andere grote bestuursorganisatie krijgen waardoor ze opnieuw weinig tijd voor vrouw en kind hebben dan weten we dat er iets loos is.

Over de portemonnee hoeven ze zich de komende jaren in elk geval geen zorgen te maken. Voorlopig redden ze ’t wel. In het eerste jaar hebben ze recht op zo’n 110.000 euro wachtgeld. Daarna krijgen ze nog twee jaar rond de 100.000 euro. In de tussentijd is er vast ‘n mooie job voor ze te vinden.

Hoe zit ’t trouwens met al die andere politieke papa’s en mama’s? Wanneer gaat Alexander Pechtold thuis de aardappels schillen en zien we Femke Halsema achter de kinderwagen? Wordt het voor Mark Rutte niet eens tijd om aan huisje, boompje, beestje te gaan denken?

Pas op hoor. Bij een volgende uitbraak grijpt Glossy Gerda, nog even Minister van Landbouw, naar het laatste redmiddel: ruiming van het Binnenhof. Als u naar het westen reist en u ziet bij het naderen van de hofstad borden met de tekst “Gezinskoorts. Besmet gebied. Vervoer van politici verboden” dan weet u hoe laat ’t is.

Nu ik erover nadenk. In de Rhedense raad was ook sprake van een massale uittocht. Liefst 16 van de 27 raadsleden uit de oude raad zien we niet meer terug. Sommigen van hen waren volgens eigen zeggen door het gezinsvirus aangestoken.

G-koorts. De epidemie van 2010.

Bestuurlijk talent

2010-03-10T14:00:00.000+01:00

Twee weken geleden lanceerde De Gelderlander op haar website een poll over Riviersteen. Ton Kamp, communicatieadviseur uit Rheden was door de projectontwikkelaar gevraagd om de communicatie over Riviersteen te verzorgen maar hij liet aan de Gelderlander weten op persoonlijke titel en voor nop een lijmpoging te doen. Hij wilde daarvoor geen geld van de ASR. De poll moest het antwoord geven op de vraag wat de mensen het liefst op Riviersteen willen: woningbouw of een steen- of betonfabriek? De uitslag kon Ton dan mooi gebruiken om de politiek en de projectontwikkelaar weer aan elkaar te plakken.

Een absurde actie. Niet zozeer van Ton Kamps en de projectontwikkelaar. Hun belang begrijp ik volkomen. Maar wel van de krant. Hoezo lijmpoging? De poll en het begeleidende artikel wekten de indruk dat de krant zich voor het karretje van de projectontwikkelaar liet spannen. Ik had alles met stijgende verbazing tot me genomen. Uit protest tegen deze poging de publieke opinie te manipuleren had ik op mijn weblog opgeroepen om de poll te saboteren door massaal voor de steenfabriek te kiezen. En ik had zelf ook een poll over Riviersteen op Politiek Rheden geplaatst. Daar kon wel een echte keuze worden gemaakt. Uit de reacties op de website van de Gelderlander bleek dat veel lezers de actie van de krant net als ik niet erg konden waarderen.

Wat dreef de krant ertoe om op deze manier met Ton Kamp in zee te gaan? De Gelderlander beschikt zelf over een heel leger communicatiespecialisten. Was er op dat moment niemand die de “lijmpoging” eens kritisch tegen het licht hield? Bovendien kon de poll gemakkelijk worden beïnvloed. Ik heb zelf een tiental keren gestemd. De Gelderlander-poll was na het weekeinde plotseling verdwenen. Pas afgelopen zaterdag kwam de krant met een verklaring. Het hield niet over. Gelderlander-redacteur Tom Ruijfrok wijdde er een paar regels aan. “Een op papier onafhankelijke partij wilde de besprekingen over Riverstone in Velp, nieuw leven inblazen, ondersteund door een poll” en “In het weekend ontstond door reacties het beeld dat de redactie zich aan een betrokken partij had verbonden. Dat beeld was niet terecht maar ook niet meer te corrigeren”.

Het waren dus de reacties op de website die het beeld schiepen dat de redactie onder een hoedje speelde met de projectontwikkelaar. Het lag uiteraard niet aan de berichtgeving zelf. Stel je voor! De beschuldigende vinger wijst naar Ton Kamp en naar de bezoekers van de website. Hoezo de hand in eigen boezem steken. De redactie maakt geen fouten. Hoe durft u dat te denken? Die is onfeilbaar.

Het lijkt potdomme de politiek wel! Als een volleerd bestuursacrobaat wurmt Tom er zich onderuit. Is er ergens in de regio nog een plaatsje voor hem vrij in een van de nieuw te vormen colleges? De tijd is er rijp voor. En Tom ook. Zo’n talent kun je toch niet laten lopen!

De uitslag van mijn Riviersteen-poll is nog niet verdwenen hoor. Die staat gewoon op weblog Politiek Rheden. Een mijlpaal in de Riviersteen-discussie. Prima te gebruiken om de besprekingen over Riviersteen nieuw leven in te blazen.

Hopen

2010-03-03T14:00:00.001+01:00

Het vrouwtje is voor 90 euro de sigaar als ze Fikkie’s stront op straat laat liggen. En als uw hortensia te ver over het tuinhekje hangt bent u ook de pineut. Maar blijkbaar is het niet zo makkelijk om een hondenbaasje te vangen want er worden onorthodoxe middelen ingezet. Ik krijg er regelmatig klachten over. Rheden heeft een onopvallende groene auto ingezet waarmee de milieucontroleurs de buurt afschuimen op zoek naar overtreders van het drollenverbod. Het schijnt een nogal gevaarlijke bezigheid te zijn want alleen kunnen ze het niet af. Met z’n tweeën of drieën en gewapend met een verrekijker worden de hondenbaasjes vanuit de auto in het vizier gehouden. Met hoop op een hoop zogezegd. Het Dierense Vogelplantsoen schijnt een geliefd jachtterrein te zijn. Mensen worden er naar eigen zeggen bang en nerveus van. Het baasje dat altijd keurig de rotzooi van Blackie opruimt voelt zich nu bij voorbaat bestempeld als drollencrimineel. Niet serieus genomen en slachtoffer van een wantrouwende gemeente.

In Velp treedt James Bond anders op. Daar krijgt mevrouw S. nul op het rekest. Het grasveldje voor het appartementengebouw waar ze woont is één groot mijnenveld van drollen. Maar zij en haar medebewoners worden door de poeppolitie aan het lijntje gehouden. Het valt allemaal wel mee en met die sneeuw liggen er overal drollen. Logisch toch? S. klaagt er al heel lang over en haar strijd heeft inmiddels het ministerie van binnenlandse zaken bereikt. De toon van haar mailtjes naar allerlei instanties wordt steeds heftiger. Ik zal u hier niet vertellen hoe ze over de gemeente Rheden en de milieucontroleurs denkt maar ze heeft een rijke woordenschat. Ze voelt zich niet serieus genomen en slachtoffer van willekeur.

Er is ook nog andere stront aan de knikker. Het gedrag van een groep hangjongeren in Dieren dreigt te ontaarden in ware terreur. De Dierense ondernemer Hullegie, zelf slachtoffer, was het zat en daagde via een paginagrote advertentie de politiek uit om nu eens met echte oplossingen te komen. Volgens burgemeester Van Wingerden kan Hullegie zijn centjes beter besteden. Bijvoorbeeld aan het fêteren van de straatboefjes op een hapje en een drankje in Theothorne. Dat leidt tot meer begrip over en weer. Van Hullegie wordt dus verwacht dat hij zoete broodjes gaat bakken met z’n kwelgeesten. En dat mag ie nog zelf betalen ook. Dat zegt dezelfde burgemeester die in een interview, afgenomen vóór haar herbenoeming, letterlijk zei:

..Het bewaken van de veiligheid in alle dorpen en natuurlijk ook in het buitengebied vind ik een heel belangrijke taak. Mensen moeten zich veilig blijven voelen. Ze voelen zich veilig over het algemeen. Dat vind ik een heel belangrijke taak..

Zou Hullegie zich serieus genomen voelen?

Er zijn zes milieucontroleurs. Er is sinds kort één jongerenwerker die zich twaalf uur per week mag bemoeien met de hangjeugd. Maar er is hoop. De burgemeester gaat er wat aan doen. Binnenkort zien we een foto in de krant van de burgermoeder die samen met de Dierense lieverdjes aan de bar van Theothorne hangt. Voor een beter begrip. Over en weer. Uiteraard wordt het bonnetje niet gedeclareerd want anders krijgen we daar weer uitwerpselen over.

Dipjes

2010-02-24T14:00:00.000+01:00

Het was ’n turbulente week. Een vierde kabinet Balkenende eindigt voor de vierde keer in chaos. Nu is het zoeken naar de schuldvraag. Was het de PvdA die zo vlak voor de raadsverkiezingen een punt wilde maken of waren het juist de coalitiepartners, het CDA en de ChristenUnie die het twee jaar geleden genomen besluit om voor eind 2010 alle troepen uit Uruzgan terug te trekken naast zich neer wilden leggen? Een ingewikkeld brouwsel van politieke overtuigingen, gemarchandeer en een flinke snuif opportunisme. Het kabinet was sowieso al tot op de draad versleten en kon niet veel goeds meer brengen. De ene draaikont beschuldigt de andere draaikont van draaikonterij. Het kabinet leek al meer op een boksarena dan op een club serieuze bestuurders. En het ging al helemaal niet meer over Afghanistan.

“Zie je wel” zegt Bos “We zijn echt geen draaikonten.” Het rapport Davids en de manier waarop Balkenende daarmee omging waren de laatste druppel. De PvdA laat zich geen oor meer aannaaien. Dat de gemeenteraadsverkiezingen we aankomen speelt natuurlijk geen enkele rol. Wat denkt u wel?

Als ik Balkenende zie dan verschijnt mij een beeld van het netste en braafste jongetje van de klas voor ogen. Tuk op een schouderklopje. Balkenende heeft bij zijn bezoek aan Barack Obama natuurlijk braaf beloofd om Nederland in Uruzgan te houden. Dat verklaart het opzetje om samen met de NAVO die brief op te stellen en het, ondanks dat eerder genomen besluit, toch te proberen. En volgens goed CDA-gebruik moet je alle opties zo lang mogelijk openhouden. Jammer dat die andere draaikonten, die van de PvdA, zich niet opnieuw voor het karretje lieten spannen. Maar niet getreurd. Dat een Balkenende-kabinet voor de vierde keer valt wordt door de trouwe aanhang best begrepen. Die is niet anders gewend. Het is toch altijd de schuld van de ander. Het CDA ziet dan ook vol vertrouwen de raadsverkiezingen tegemoet.

Ook lokaal hebben we een crisisje. De nieuwe lichting binnen Gemeentebelangen kreeg het aan de stok met raadslid Jurriëns. De nieuwkomers vroegen opheldering aan de penningmeester. Dat liet Jurriëns (raadslid en dus geen lid van het partijbestuur) niet op zich zitten. Hij kwam voor de eer van de penningmeester op. Toevalligerwijs is dat ook zijn vrouw. Niet gehinderd door enig besef van scheiding van verantwoordelijkheden probeerde hij de nieuwe garde onder druk te zetten. Als niet aan zijn eisen werd voldaan dan zou hij opstappen en dat wel even vlak vóór de verkiezingen wereldkundig maken. Hij overspeelde echter zijn hand. “Want” dachten de nieuwlichters “Zo´n collega kunnen we missen als kiespijn”. En zij brachten de escapades van Jurriëns vervolgens naar buiten. Ik was aangenaam verrast. Het getuigt van moed, openheid en betrokkenheid als je op dit moment, zo vlak voor de verkiezingen, laat zien dat je je niet laat ringeloren, niet laat muilkorven en als één blok achter je lijsttrekker staat. Dat brengt mij in een lastig parket. Mijn keuze voor de raadsverkiezingen stond al vast maar Magda Rook, Claudia Reusink, Arjan Bosveld en Marcel Brouwer verdienen steun. Dat is duidelijk. Nog ’s goed over nadenken! Ik hou alle opties open.